โยบสรุปครั้งสุดท้าย
๑ฉันได้สาบานไว้กับดวงตาของฉันแล้ว
ฉะนั้นฉันจะมองผู้หญิงด้วยตัณหาได้อย่างไร
๒อะไรจะเป็นส่วนที่ฉันได้รับจากพระเจ้าเบื้องบน
และเป็นมรดกจากองค์ผู้กอปรด้วยมหิทธานุภาพเบื้องสูง
๓ความวิบัติเป็นของผู้ไม่มีความชอบธรรม
และสิ่งเลวร้ายเป็นของคนทำความชั่วมิใช่หรือ
๔พระองค์เห็นวิถีชีวิตของฉัน
และทราบทุกสิ่งที่ฉันกระทำมิใช่หรือ
๕ถ้าฉันดำเนินชีวิตอย่างไม่ถูกต้อง
และตีสองหน้าแล้ว
๖(ขอพระเจ้าพิจารณาฉันตามความถูกต้อง
และให้พระองค์ทราบถึงความซื่อตรงของฉันเถิด)
๗ถ้าฉันหันไปจากวิถีทางของพระองค์
และใจของฉันกระทำตามที่ตามองเห็น
และถ้ามือของฉันด่างพร้อยด้วยบาป
๘ก็จงให้ฉันเป็นผู้หว่าน แต่ให้ผู้อื่นเก็บเกี่ยวไปกิน
และสิ่งที่ฉันปลูกไว้ ก็ให้ฉันถูกถอนรากทิ้งเสีย
๙ถ้าใจของฉันถูกล่อไปหาผู้หญิง
และรอคอยอยู่ที่ประตูของเพื่อนบ้าน
๑๐ก็จงให้ภรรยาของฉันรับใช้ชายอื่น
และให้คนอื่นสมสู่กับนางเสีย
๑๑เพราะนั่นเป็นอาชญากรรมที่ร้ายกาจ
ซึ่งจะเป็นบาปที่ต้องถูกพิพากษาลงโทษ
๑๒เพราะจะถือว่าเป็นไฟที่เผาผลาญไปไกลถึงอาบัดโดน
และมันจะเผาทุกสิ่งที่ฉันสร้างขึ้นมา
๑๓ถ้าฉันไม่ยอมฟังคำร้องของผู้รับใช้ชายหญิง
เมื่อพวกเขาร้องทุกข์ต่อฉัน
๑๔แล้วฉันจะทำอย่างไรเมื่อพระเจ้าตัดสิน
เมื่อพระองค์ไต่สวน ฉันจะตอบพระองค์อย่างไร
๑๕พระองค์ผู้บันดาลฉันขึ้นมาในครรภ์ ก็เป็นผู้สร้างพวกเขามิใช่หรือ
พระองค์มิใช่หรือที่สร้างเราทั้งหลายขึ้นในครรภ์
๑๖ถ้าฉันไม่ช่วยเหลือผู้ยากไร้
หรือปล่อยให้หญิงม่ายหมดหวังในชีวิต
๑๗หรือเก็บอาหารของฉันไว้กินเพียงผู้เดียว
โดยไม่แบ่งปันให้แก่เด็กกำพร้า
๑๘(ตั้งแต่ฉันเป็นเด็ก ฉันยังเลี้ยงดูเขาราวกับพ่อคนหนึ่ง
และฉันได้ดูแลบรรดาหญิงม่ายตั้งแต่ฉันเกิดมา)
๑๙ถ้าฉันเห็นผู้ขัดสนเจียนตายเพราะขาดเสื้อผ้า
หรือผู้ยากไร้ขาดเครื่องนุ่งห่ม
๒๐และถ้าเขาไม่ได้ยกย่องสรรเสริญฉัน
เมื่อเขาได้รับความอบอุ่นจากขนสัตว์จากฝูงแกะของฉัน
๒๑ถ้าฉันข่มขู่เด็กกำพร้า
เพราะฉันมีพรรคพวกที่ประตูเมือง
๒๒ก็ให้กระดูกไหล่ของฉันหลุดออกจากบ่า
และให้แขนของฉันหักจากข้อต่อ
๒๓เพราะว่าฉันกลัวความวิบัติจากพระเจ้า
ฉันจึงไม่อาจทำเช่นนั้น
๒๔ถ้าฉันวางใจในทองคำ
หรือมั่นใจในทองเนื้อแท้
๒๕ถ้าฉันชื่นชมยินดีเพราะฉันมีสมบัติมหาศาล
หรือเพราะฉันหาเงินได้มากมาย
๒๖ถ้าฉันชมดวงอาทิตย์เมื่อมันส่องสว่าง
หรือมองดวงจันทร์เรืองรองล่องลอยไป
๒๗และใจของฉันถูกหลอกล่ออย่างลับๆ
และฉันจูบมือตนเองแสดงความเคารพต่อมัน
๒๘บาปเช่นนี้จะถูกพิพากษาลงโทษ
เพราะฉันก็จะถูกนับว่าเป็นผู้ไม่ภักดีต่อพระเจ้าเบื้องบน
๒๙ถ้าฉันยินดีกับความพินาศของคนที่เกลียดชังฉัน
หรือพอใจเมื่อเขาพบกับความย่อยยับ
๓๐(ฉันไม่ทำบาปด้วยการปริปาก
ขอสาปแช่งชีวิตของเขา)
๓๑ถ้าคนในครัวเรือนของฉันไม่ได้พูดว่า
‘ใครบ้างที่ไม่ได้รับประทานสิ่งดีๆ ที่นั่น’
๓๒(คนค้างแรมไม่ได้พักที่ข้างถนน
ฉันเปิดประตูบ้านให้แก่คนเดินทาง)
๓๓ถ้าฉันได้ปิดการล่วงละเมิดของฉันอย่างอาดัมทำ
ด้วยการซ่อนบังบาปของฉันในทรวงอก
๓๔เพราะฉันกลัวฝูงชน
และฉันกลัวการดูหมิ่นจากครอบครัว
ฉันจึงได้นิ่งเงียบ และไม่ได้ออกไปนอกบ้าน
๓๕โอ ฉันอยากมีใครสักคนที่ฟังฉัน
(ฉันรับประกันได้ ให้องค์ผู้กอปรด้วยมหิทธานุภาพตอบฉันเถิด)
โอ ฉันอยากให้ผู้ที่กล่าวหาฉันทำเป็นลายลักษณ์อักษร
๓๖ฉันจะได้แบกมันไว้บนบ่า
ฉันจะมัดมันไว้บนศีรษะเป็นมงกุฎอย่างแน่นอน
๓๗ฉันจะรายงานทุกเรื่องที่ฉันกระทำ
ฉันจะเข้าหาพระองค์อย่างภาคภูมิ
๓๘ถ้าแผ่นดินของฉันได้ฟ้องร้องต่อต้านฉัน
และร่องนาร่วมกันร้องไห้
๓๙ถ้าฉันกินผลจากไร่นาโดยไม่เสียค่าอะไร
และเอาเปรียบเจ้าของที่ดิน
๔๐ก็ขอให้หนามงอกแทนต้นข้าว
และวัชพืชชนิดเลวขึ้นมาแทนข้าวบาร์เลย์เถิด”
โยบกล่าวจบ