เอลีฮูยกย่องความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า
๑เอลีฮูพูดต่อไปอีกว่า
๒“ขอท่านอดทนข้าพเจ้าอีกนิด และข้าพเจ้าจะชี้ให้ท่านเห็น
เพราะข้าพเจ้ายังมีเรื่องจะพูดแทนพระเจ้าอีก
๓ข้าพเจ้าเอาความรู้มาจากหลายแหล่ง
และข้าพเจ้าพิสูจน์ได้ว่าองค์ผู้สร้างของข้าพเจ้ามีความชอบธรรม
๔ท่านจงมั่นใจได้ว่าคำพูดของข้าพเจ้าไม่เป็นความเท็จ
ผู้มีความรู้อันสมบูรณ์อยู่กับท่าน
๕ดูเถิด พระเจ้ามีอานุภาพ และไม่ดูหมิ่นผู้ใด
พระองค์เข้าใจได้อย่างลึกซึ้งยิ่งนัก
๖พระองค์ไม่ปล่อยให้คนชั่วร้ายมีชีวิตอยู่
แต่พระองค์ให้ผู้มีทุกข์ได้รับความเป็นธรรม
๗พระองค์ปกป้องผู้มีความชอบธรรม
พระองค์แต่งตั้งเขาให้ครองบัลลังก์กับบรรดากษัตริย์ไปตลอดกาล
และพวกเขาได้รับการยกย่อง
๘และถ้าพวกเขาถูกล่ามโซ่
และติดอยู่ในตรวนแห่งความทุกข์ทรมาน
๙และพระองค์จะชี้ให้เห็นถึงสิ่งที่พวกเขาได้กระทำ
และถึงการล่วงละเมิดของพวกเขาว่า
พวกเขาประพฤติด้วยความยโส
๑๐พระองค์ทำให้พวกเขาตั้งใจฟังคำเตือน
และบัญชาพวกเขาให้หันจากการทำบาป
๑๑ถ้าพวกเขาเชื่อฟังและรับใช้พระองค์
ชีวิตของพวกเขาก็จะประสบความสำเร็จ
และจะอยู่อย่างมีความสุข
๑๒แต่ถ้าพวกเขาไม่เชื่อฟัง
พวกเขาก็จะวอดวาย
และตายโดยปราศจากความรู้
๑๓จิตใจของคนที่ไม่เชื่อในพระเจ้าเก็บความโกรธไว้เรื่อยไป
เมื่อได้รับโทษ พวกเขาก็ไม่ร้องขอความช่วยเหลือ
๑๔พวกเขาตายเมื่อยังหนุ่ม
และชีวิตจบลงท่ามกลางโสเภณีชาย
๑๕พระองค์ช่วยผู้ทนทุกข์ด้วยบทเรียนที่เขาประสบ
และให้เขาฟังพระองค์เมื่อมีความลำบาก
๑๖พระองค์นำท่านให้หลุดพ้นจากความทุกข์
และดูแลท่านให้อยู่ดีมีสุข
และเพียบพร้อมด้วยอาหารอันสมบูรณ์
๑๗แต่ท่านจะได้รับโทษหนักอย่างคนชั่วได้รับ
ท่านจะหนีไม่พ้นจากการตัดสินลงโทษ
๑๘จงระวังไม่ให้ผู้ใดล่อท่านด้วยความมั่งมี
และอย่าให้สินบนจำนวนมหาศาลเปลี่ยนใจท่าน
๑๙ความมั่งมีหรืออำนาจของท่านทั้งหมด
จะช่วยให้ท่านหลุดจากความทุกข์ได้หรือ
๒๐อย่าตั้งตาคอยให้ถึงเวลาค่ำ
ซึ่งเป็นเวลาที่คนถูกพรากจากไป
๒๑จงไปให้พ้นจากบาป
เพราะเดิมท่านก็ปรารถนาเช่นนั้นมากกว่าความทุกข์อยู่แล้ว
๒๒ดูเถิด อานุภาพของพระเจ้าได้รับการยกย่อง
ผู้ใดจะสั่งสอนได้เหมือนพระองค์
๒๓ผู้ใดจะบอกพระเจ้าให้ทำอะไรได้
หรือผู้ใดจะพูดได้ว่า ‘พระองค์ทำผิด’
๒๔อย่าลืมสรรเสริญพระองค์ในสิ่งที่พระองค์ทำ
ซึ่งผู้คนก็ได้ร้องเพลงถวายมาแล้ว
๒๕มนุษย์ทั้งหลายเห็นงานของพระองค์แล้ว
พวกเขามองดูได้แต่ไกล
๒๖ดูเถิด พระเจ้ายิ่งใหญ่ และพวกเรายังไม่รู้จักพระองค์ดี
เราไม่สามารถคำนวณอายุของพระองค์ได้
๒๗เพราะพระองค์ดึงหยดน้ำขึ้นจากแผ่นดิน
และหยดน้ำถูกกลั่นเป็นหมอกและฝน
๒๘ซึ่งทำให้ท้องฟ้าหลั่งน้ำนั้นลงมา
และหยดลงบนมนุษย์จนชื่นฉ่ำ
๒๙ผู้ใดสามารถเข้าใจเมฆที่แผ่กระจายออกไหม
แล้วเสียงฟ้าร้องจากพลับพลาของพระองค์ล่ะ
๓๐ดูเถิด พระองค์ให้ฟ้าแลบกระจายอยู่รอบพระองค์
และปกความลึกที่ใต้ท้องทะเล
๓๑นี่แหละเป็นวิธีที่พระองค์ควบคุมชนชาติทั้งหลาย
พระองค์ให้อาหารอย่างสมบูรณ์
๓๒พระองค์กำแสงฟ้าแลบในมือของพระองค์
และบัญชาให้ผ่าตรงจุดที่พระองค์ต้องการ
๓๓เสียงฟ้าร้องประกาศถึงพายุที่กำลังพัดมา
ฝูงปศุสัตว์ประกาศว่า มันใกล้เข้ามาแล้ว