याकूबं एसावयात नापलायेत स्वःगु
1याकूब नं अनं थःगु लँ लिनाः वन। लँय् परमेश्वरया दूततय्सं वयात नापलात। 2याकूबं इमित खनाः धाल-- “थ्व ला परमेश्वरया थाय् खः!” उकिं वं व थाय्यागु नां महनोम तल।
3याकूबं एदोम देशया सेइर धाःगु थासय् थः दाजु एसावयाथाय् थः मनूत छ्वत। 4वं इमित धयाः छ्वत-- “छिमिसं वनाः जिमि मालिक एसावयात थथे धा - ‘छिम्ह दास याकूबं थथे धयाहःगु दु-- आः तक जि लाबानयाथाय् च्वनाच्वनागु खः। 5जिके सा, च्वलय्, गधा, फै व यक्व दासदासीत दु। आः जितः छिं स्वइ ला धकाः धाय्के छ्वयाहयागु ख:’ ”
6वं छ्वःपिं मनूतय्सं लिहां वयाः वयात धाल-- “जिपिं छिकपिनि दाजु एसावयाथाय् वनाः वया। वय्कः आः छितः नापलायेत प्यसः मनू ज्वनाः वयाच्वंगु दु।” 7याकूब तसकं ग्यात। वं थः मनूत, सा, फै, च्वलय्, गधा, उँट् फुक्कसित निथ्वः यानाः ब्वथल। 8“छुं जुयाः एसावं छपुचःयात हय्क्काःसां मेगु पुचः बिस्युं वने फयेमा” धकाः मतिइ तयाः वं थथे याःगु खः।
9अले याकूबं प्रार्थना यात-- “जिमि तापाःबाज्या अब्राहाम व जिमि बाः इसहाकया परमेश्वर! परमप्रभु, छिं जितः थःगु हे छेँय् लिहां वनेत धयादिल। छिं जितः छि जिलिसे हे दइ, अले फुक्कं बांलाइ धकाः धयादीगु खः। 10छिं थः दासयात क्यनादीगु दया माया व विश्वासया निंतिं जि मल्वः। छाय्धाःसा यर्दन खुसि छिनाबलय् जिके कथि छपु जक दुगु खः, आः जिके मनूतय्गु व वस्तुतय्गु निगू ततःधंगु पुचः दु। 11आः जितः जिमि दाजु एसावपाखें बचय् यानादिसँ। वं जितः जक मखु जिमि कलाःपिन्त व मस्तय्त तकं हय्क्काः वइ धकाः जि ग्याः। 12छिं जितः धयादीगु दु-- ‘जिं छन्त धात्थें हे भिंगु याये। अले छं सन्तान फिसःया फि थें ल्याः खायेमफय्क यक्व दय्काबी।’ ”
13उखुन्हु चान्हय् व अन हे च्वन। वं थः दाजु एसावया लागि धकाः थःके दुगु सम्पत्तिं थुकथं ल्यल - 14निसःम्ह च्वलय्, नीम्ह दुगु, निसःम्ह फै, नीम्ह भ्याःचा, 15स्विम्ह मांउँट् व इमि मचा, पीम्ह सा, झिम्ह द्वहं, अले नीम्ह मांगधा व झिम्ह गधा। 16वं इमित थः दासतय्त जिम्मा बियाः धाल-- “छिपिं जिगु न्ह्यः न्ह्यः हुँ। अले छथ्वः व मेगु थ्वःया दथुइ थाय् पाकाः हुँ।”
17वं दक्वसिबय् न्ह्यःने वनीम्ह दासयात स्यन-- “जिमि दाजु एसावं नाप लानाः छन्त-- ‘छ सुया मनू, गन वने त्यनागु, छंगु न्ह्यो न्ह्यो वनाच्वंगु बथां सुयागु’ धकाः न्यन धाःसा 18छं थथे धकाः धा-- ‘थ्व छिम्ह दास याकूबयागु खः। थ्व फुक्क वय्कःया प्रभु एसावया लागि उपहार छ्वयाहःगु खः। वय्कः जिमिगु लिउने झायाच्वंगु दु।’ ”
19वं वयां ल्यू वनिम्ह निम्हम्ह व स्वम्हम्ह दासयात व बथांया ल्यूल्यू वनीपिं फुक्कसित नं अथे हे धकाः स्यन-- “एसावयात नापलाइबलय् छिमिसं नं अथे हे धा।” 20थथे धायेगु धाःसा ल्वःमंके मते-- “छिम्ह दास याकूब जिमिगु लिउने वयाच्वंगु दु।”
थःगु न्ह्यःने न्ह्यःने छ्वःगु उपहारं वयागु तं क्वलाके फइ, अले थः वयागु न्ह्यःने वनेबलय् वं लसकुस यानाः काइ धकाः मतिइ तयाः वं अथे याःगु खः। 21थुकथं याकूबया उपहार न्हापा न्हापा वन। व थः धाःसा उखुन्हु चान्हय् पालय् च्वन।
याकूब व स्वर्गदूतया कुस्ति
22उखुन्हु हे चान्हय् याकूबं दनाः थः निम्हं कलाः, निम्ह दासी व झिंछम्ह काय्पिन्त यंकाः यब्बोक खुसि छिकल। 23वं इमित खुसि छिके धुंकाः थःम्हं ज्वनावःगु फुक्क वस्तु नं छ्वत।
24थुकथं याकूब याकःचा जुल। उबलय् छम्ह मनू वयाः सुथ मजुतले वलिसे कुस्ति ल्वानाच्वन। 25व मनुखं याकूबयात बुके मफुगुलिं याकूबया प्यंपाय् लाक दाल। उकिं यानाः वया प्यंपाया साहा ब्यन। 26व मनुखं धाल-- “सुथ जुइन, आः जितः वने ब्यु।”
याकूबं धाल-- “जितः आशिष मब्युतले जिं छितः छ्वये मखु।”
27अले व मनुखं न्यन-- “छंगु नां छु?”
वं धाल-- “याकूब।”
28व मनुखं धाल-- “आवंलि छंगु नां याकूब मखु, इस्राएल जुल। छाय्धाःसा छं परमेश्वर व मनूलिसे कुस्ति ल्वानाः त्याकल।”
29याकूबं धाल-- “छिगु नां छु?”
वं धाल-- “जिगु नां छाय् न्यने माल?” अले वं वयात आशिष बिल।
30उकिं याकूबं व थाय्यागु नां पनीएल तल। छाय्धाःसा वं मतिइ तल-- “परमेश्वरलिसे चुलिंचू लानाः नं जि म्वाना हे च्वना।” 31वयागु प्यंपाया साहा ब्यंगुलिं व खू काक्क न्यासि वन। पनीएल पूबलय् सूर्य लुइधुंकल। 32याकूबया प्यंपाय् घाःपाः लाःगुलिं इस्राएलया मनूतय्सं आः तक नं सुंनं जनावरयागु प्यंपाया ला मनः।