पुसा ह्वलिम्हय्सिगु उखान
मत्ती १३:१-९; लूका ८:४-८
1येशूं समुद्र सिथय् च्वनाः मनूतय्त स्यनेकने यानादिल। मनूत ग्वाः ग्वाः वःगुलिं वय्कः नांचाय् थहां झाल, मनूत जक समुद्र सिथय् तुं च्वनाच्वन। 2वय्कलं इमित उखान कँकं यक्व खँ स्यनादिल --
3“न्यँ, छम्ह मनू बुँइ पुसा ह्वः वन। 4वं पुसा ह्वःबलय् गुलिं गुलिं पुसा लँय् नं लात, अले झंगःतय्सं वयाः नयाबिल। 5अले गुलिं पुसा ल्वहंलिं दुथाय् लात। भचा भचा जक चा दुगुलिं अन लाःगु पुसा याकनं बुया वल। 6निभाः त्वःबलय् अन बुया वःगु मा सुकू चिना वन, अले बल्लाक हा काय् मफुगुलिं गना वन। 7अले हानं गुलिं पुसा कंमा दु थाय् लात। कंमा तःमा जुया वःबलय् अन लाःगु पुसा थहां वय् मफुत, अन्न मसल। 8अले गुलिं पुसा भिंगु चा दुथाय् लात। थ्व चाय् पुसा बुया वयाः तःमा जुल। अले यक्व अन्न सल। गनं स्वि दुगं, गनं खुइ दुगं, गनं सछि दुगं अन्न सल।” 9वय्कलं धयादिल -- “सुयाके न्हाय्पं दु, वं न्यना का।”
थ्व उखानयागु अर्थ कंगु
मत्ती १३:१०-१७; लूका ८:९-१५
10येशू याकःचा जूबलय् झिंनिम्ह चेलात व मेपिं मनूतय्सं वय्कःयाके थ्व उखानयागु अर्थ छु खः धकाः न्यन।
11वय्कलं इमित धयादिल -- “परमेश्वरया राज्ययागु गुप्ति खँ छिमित कने धुनागु दु, मेपिन्त धाःसा उखान छुनाः धाये माः।
12‘अय्जूगुलिं इमिसं स्वयेत ला स्वइ,
अय्नं गुब्सं खंके फइ मखु।
इमिसं न्यनेत न्यनी,
अय्नं गुब्सं थुइके फइ मखु।
इमिसं थूगु जूसा ला
इपिं पापं लिचिले माःगु खः,
अले इमिगु पाप नं क्षमा जुइ माःगु खः।’ ”
13वय्कलं इमित धयादिल -- “छु छिमिसं नं थ्व उखान मथू ला? अय्जूसा मेगु उखान गथे थुइके फइ? 14पुसा ह्वल धाःगु परमेश्वरयागु वचन ह्वल धाःगु खः। 15गुलिं मनूत लँय् लाःगु पुसा थें खः। इमिसं परमेश्वरयागु वचन न्यनेवं शैतान वयाः लाका यंकी। 16गुलिं मनूत ल्वहं दुथाय् लाःगु पुसा थें खः। इमिसं परमेश्वरयागु वचन लय्लय् तातां न्यना काइ। 17अथेसां वचनं इमिगु नुगलय् थ्यंक हा काय् मफइगुलिं दुःखकष्ट व ख्याच्वः वय्वं इपिं लिचिला वनी। 18गुलिं मनूत कंमा दुथाय् लाःगु पुसा थें खः। इमिसं वचन न्यनी। 19अथेसां थ्व संसारयागु धन्दा, धनसम्पत्तियागु माया व अथे हे मेमेगु लोभं यानाः परमेश्वरयागु वचन त्वःफिना वनी, अले छु नं सय्के फइ मखु। 20गुलिं मनूत भिंगु चाय् लाःगु पुसा थें खः। इमिसं वचन नं न्यनी, अले मानय् नं याइ। इमिसं स्वि दुगं, खुइ दुगं, व सछि दुगं अप्वः अन्न सय्की।”
त्वाःदेवाय् च्वंगु मत
लूका ८:१६-१८
21येशूं इमित धयादिल -- “सुनानं मत त्वपुया तइ ला? अथबाः खाता तःले तइ ला? मत ला तज्जाः यानाः त्वाःदेवाय् च्याकी। 22छुं नं खँ सुचुकां सुचुका जुइ मखु, त्वपुया तःगु छन्हु उलाः मवनी मखु। 23सुयाके न्हाय्पं दु, वं न्यना का।”
24वय्कलं इमित थथे नं धयादिल -- “छिमिसं न्यनागु खँय् मन ति। गुलि छिमिसं कर्पिन्त बिल, उलि हे छिमित नं बी। अज्ज ला अप्वः हे बी, 25छाय्धाःसा दुम्हय्सित अज्जं तना बी। मदुम्हय्सिके दुगु नं लाका काइ।”
तःमा जुया वःगु पुसायागु उखान
26वय्कलं हानं धयादिल -- “परमेश्वरयागु राज्य थथे च्वं। छम्ह मनुखं थःगु बुँइ पुसा ह्वल। 27व चा न्हि द्यंसां दंसां पुसाय् चुलि ह्वयाः थहां वयाच्वने धुंकी। थ्व गुकथं जुल वं सी मखु। 28बुँ थःम्हं हे अन्न सय्की। न्हापां चुलि ह्वइ, अले मा थहां वइ, अले तिनि अन्न सइ। 29थुकथं अन्न सये धुंकाः ईंचां लइ, छाय्धाःसा लयेगु ई जुइ धुंकी।”
दक्वसिबय् चिग्वःगु पुसायागु उखान
मत्ती १३:३१-३२; लूका १३:१८-१९
30वय्कलं हानं धयादिल -- “परमेश्वरयागु राज्य गथे च्वं धायेगु? थ्वयात ध्वाथुइकेत छु उखान छुइमाली? 31परमेश्वरयागु राज्य ला दक्वसिबय् चिग्वःगु पुसा थें खः। 32छम्ह मनुखं तू पुसा बुँइ ह्वली। दक्वसिबय् चिग्वःगु पुसा जूसां थहां वइबलय् थ्व दक्वसिबय् तःमा जुइ। थुकी कचामचा नं यक्व दइ, अले झंगःतय्सं वयाः थुकी थःगु स्वँ दय्की।”
33थुकथं वय्कलं इमिसं थुइके फक्व उखान छुनाः वचन न्यंकादिल। 34वय्कलं इमित उखान मछुसे छुं नं स्यनामदी। थः चेलात जक दुबलय् धाःसा वय्कलं उखानयागु अर्थ नं कनादिल।
ग्वःफय्यात दिकादीगु
मत्ती ८:२३-२७; लूका ८:२२-२५
35सन्ध्याकाः ई जुइ धुंकाः येशूं इमित धयादिल -- “वा, झी समुद्र पारिइ वने नु।” 36मनूतय्गु हुलयात त्वःताः चेलात येशू च्वनाच्वंगु नांचाय् वनाः च्वन। अले इमिसं वय्कःयात ब्वना यंकल। इपिं नाप मेमेगु नांचा नं दु। 37आकाझाकां समुद्रय् तसकं ग्वःफय् वल। लः ग्वारां यानाः नांचा धेधे चुल। नांचाय् लः नं जायावल।
38वय्कः धाःसा नांचाया ल्युने पाखे झायाः फुंग छगलय् छ्यं दिकाः द्यनाच्वन। चेलातय्सं वय्कःयात थनाः थथे धाल -- “गुरू, झीपिं लखय् दुनाः सीन, छितः वास्ता मदु ला?”
39अले वय्कलं दनाः फय्यात ब्वःबियाः समुद्रयात धयादिल -- “सुम्क च्वँ।” धाय्वं हे ग्वःफय् दित, अले फुक्कभनं शान्त जुल। 40वय्कलं धयादिल -- “छिपिं छाय् थथे ग्यानागु? छिमिसं अज्ज नं विश्वास मयानानि ला?”
41इपिं तसकं ग्यानाः थःथवय् थथे खँ ल्हात -- “वय्कः सु खः? फय् व लखं नं वय्कलं धाःगु खँ न्यं।”