چوپانه خوب
۱«آمین، آمین، شمره گم، کسی کی از در، وارده طویلهیه گوسفندأن نبه، بلکی از رایه دیگر وارد ببه، دوزد و راهزنه. ۲امّا اونی کی از در وارده به، چوپانه گوسفندأنه. ۳دربان، درَ اونهره بازه کونه و گوسفندأن اونه آوازه ایشنَویدی. اون خو گوسفندأنه به نام دوخوأنه و اوشأنه بیرون بره. ۴وختی تمامه خو گوسفندأنه بیرون بره، جلوتر از اوشأن قدم اوسَنه و گوسفندأن اونه دونبالسر شیدی، چونکی اونه صدایه شنأسیدی. ۵امّا هرگز بیگانه دونبالسر نیشیدی، بلکی از اون فرار کونیدی، چونکی اونه صدایه نشنأسیدی.»
۶عیسی اَ مَثَله اوشأنهره بوگفته، امّا نفهمستیدی کی اوشأنه چی گفتن دره.
۷پس ایدفعه دیگر اوشأنه بوگفته: «آمین، آمین، شمره گم، من گوسفندأنهره ‹در› ایسم! ۸اوشأنی کی از من پیشتر بَموییدی همگی دوزد و راهزنید، امّا گوسفندأن اوشأنه حرفه گوش نوکودیدی. ۹من ‹در› ایسم! هر کی از می راه وارد ببه، نجات پیدا کونه و آزادأنه بودورون اَیه و بیرون شه و چراگاه پیدا کونه. ۱۰دوزد نأیه، مگر اَنکی دوزدی بوکونه و بوکوشه و نابود بوکونه. من بَموم تا اَشأن زندگییه اَبدی پیدا بوکونید و از او زندگییه اَبدی به فراوانی بهره ببرید!
۱۱«چوپانه خوب من ایسم! چوپانه خوب خو جانه گوسفندأنهره نِهه. ۱۲کارگر چوپانه مأنستن نییه و گوسفندأن اونهشین نیییدی. هر وخت بیدینه گرگ اَمون دره، گوسفندأنه وله کونه و فرار کونه و گرگ گوسفندأنه حمله کونه و اوشأنه پراکنده کونه. ۱۳کارگر فرار کونه، چره کی کارگره و به فکر گوسفندأن نییه. ۱۴چوپانه خوب من ایسم! من می گوسفندأنه شنأسم و می گوسفندأن مره شنأسیدی. ۱۵هوطو کی پئر مره شنأسه، منم پئره شنأسم. من می جانه گوسفندأنهره نَهم. ۱۶گوسفندأنه دیگرییم دأرم کی از اَ طویله نیییدی. اوشأنه بأید بأورم و اوشأن می صدایه گوش کونیدی. اون وخت ایتأ گله بیدی با ایتأ چوپان. ۱۷پئر، هَنه وستی مره دوست دأره کی من می جانه نَهم تا اونه پس فیگیرم. ۱۸هیچکس اونه از من فینگیره، بلکی من به میلِ خودم اونه فدم. اختیارشه دأرم کی فدم و اختیارشه دأرم کی اونه پس فیگیرم. اَ حکمه از می پئره فیگیفتم.»
۱۹به دلیله اَ حرفأن ایدفعه دیگر یهودیأنه میأن اختلاف دکفته. ۲۰خیلییأن از اوشأن بوگفتیدی: «اون دیوبزه و دیوأنهیه. چره اونه حرفأنه گوش کونیدی؟» ۲۱امّا دیگرأن بوگفتیدی: «اَشأن ایتأ دیوبزه حرفأن نییه. آیا دیو تأنه کورأنه چشمأنه بازه کونه؟»
یهودیأن عیسایه به عنوانه مسیح قبول نوکونیدی
۲۲زمان برگزاری عیده وقف اورشلیمه میأن فَرسه بو. زمستان بو ۲۳و عیسی معبده میأن، اِیوانه سلیمانه میأن راه شویی. ۲۴یهودیأن اونه دور جمعَ بوستیدی و بوگفتیدی: «تا کی خوأیی اَمَره شکّه میأن بدأری؟ اگر مسیح ایسی، اَمَره آشکارا بوگو.»
۲۵عیسی جواب بده: «شمره بوگفتم، امّا باور نوکونیدی. کارأیی کی من به نامِ می پئر کونم، مره شهادت دیهیدی. ۲۶امّا شومأن ایمأن نأوریدی، چونکی از می گوسفندأن نیییدی. ۲۷می گوسفندأن، می صدایه گوش کونیدی. من اوشأنه شنأسم و اوشأن می دونبال اَییدی. ۲۸من اوشأنه زندگییه اَبدی بخشم و یقیناً هرگز هلاکه نیبیدی و کسی اوشأنه از می دست نتأنه بدوزده. ۲۹می پئر کی اوشأنه مره ببخشه، از همه پیلهتره و هیچکس نتأنه اوشأنه از می پئره دست بدوزأنه. ۳۰من و پئر ایتأییم.»
۳۱اون وخت ایدفعه دیگر یهودیأن سنگ اوسَدیدی تا اونه سنگساره کونید. ۳۲عیسی اوشأنه بوگفته: «کارأیه خوبه زیادی از می پئر شمره نیشأن بدَم، بخاطره کویتأ خوأییدی مره سنگساره کونید؟»
۳۳جواب بدَییدی: «بخاطره کاره خوب نییه کی تره سنگسار کونیم، بلکی بخاطره اَنکی کفر گی. چونکی انسانی و خودته خدا خوأنی!»
۳۴عیسی اوشأنه بوگفته: «مگر در شیمی تورات نَمو کی خدا بوگفته، شومأن خدایأنید؟ ۳۵هیچ قسمتی از کیتابه مقدّس از اعتبار ساقطه نیبه. اگر اوشأنی کی کلامه خدا اوشأنه فَرسه، خدایأن خوأنده بیبید، ۳۶چوطو تأنیدی کسییه کی پئر اونه وقف بوکوده و به دنیا اوسه کوده، بیگید کی: ‹کفر گه،› تنها به اَ خاطر کی بوگفتم خدا پسرم؟ ۳۷اگر می پئره کارأنه بجا نأورم، می کلامه باور نوکونید. ۳۸امّا اگر بجا اَورم، حتی اگر می کلامه باور نأریدی، دسته کم به اونه کارأن ایمأن بأورید تا بدأنید و باور بدأرید کی پئر در منه و من در پئر.» ۳۹اون وخت ایدفعه دیگر خوأستیدی کی اونه گرفتاره کونید، ولی از اوشأنه دست در بوشو.
۴۰بعد از اون، عیسی به او طرفه رودِ اُردن، اویه کی یحیی قبلاً تعمید دَیی، بوشو و اویه بِیسه. ۴۱خیلییأن عیسی ورجه بَموییدی. اوشأن گفتیدی: «هرچند کی یحیی هیچ معجزهیی نوکوده، ولی هر اونچی کی دربارهیه اَ شخص بوگفته، حقیقت دأشتی.» ۴۲پس خیلییأن اویه به عیسی ایمأن بأوردیدی.