شاگردأنه پایه شوستن
۱ایروز قبل از عیده پِسَخ، عیسی دأنستی اونه وأگردستنه موقع از اَ دنیا به پئره ورجه فَرسه، خو کسأنه کی اَ دنیا میأن دوست دأشتی، تا حده کمال محبت بوکوده.
۲وخته شام بو، ابلیس قبلاً یهودایه اِسْخَریوطی، شَمعونِ پسره دیله میأن بنَه بو کی عیسایه تسلیمه دشمن بوکونه. ۳عیسی کی دأنستی پئر همه چیزه اونه دست بیسپرده و از اونه ورجه بَمو، و اونه ورجه شوئون دره، ۴از شامِ سر ویریشته و خو ردایه از تن بیرون بأورده و ایتأ حوله اوسَده و به خو کمر دَوَسته. ۵بعد ایتأ لگنه میأن آب دوکوده و شروع بوکوده خو شاگردأنه پایه شوستن و اوشأنه پایه او حوله اَمره کی خو کمره دور، دَوَسته بو خوشکه کوده. ۶وختی به شَمعونِ پِطرُس فَرسه، اون عیسایه بوگفته: «ای سرور، تو خوأیی می پایه بوشوری؟»
۷عیسی جواب بده: «الأن از درکِ اونچی کی کودن درم، ناتوانی، امّا بعداً فهمی.»
۸پِطرُس اونه بوگفته: «هرگز! تو هرگز می پایأنه نوشوری!»
عیسی جواب بده: «تا تره نوشورم، از من سهمی نَبری.»
۹پس شَمعونِ پِطرُس بوگفته: «ای سرور، نه فقط می پایأنه، بلکی می دستأن و می سره هم بوشور!»
۱۰عیسی جواب بده: «اونی کی حمام بوکوده، سر تا پا تمیزه، دِ شوستن احتیاج نأره، بجز اونه پایأن. بله، شومأن پاکیدی، امّا نه همه.» ۱۱چونکی دأنستی چه کسی اونه تسلیمه دشمن کونه و بخاطره اَن بوگفته: «شومأن همه پاک نیییدی.»
۱۲بعد از اَنکی عیسی اوشأنه پایأنه بوشوسته، خو ردایه دوکوده و بازم شامِ سفره سر بینیشته. اون وخت از اوشأن وَورسه: «آیا بفهمستیدی کی شمره چه کاری انجام بدَم؟ ۱۳شومأن مره اوستاد و سرور دوخوأنیدی، و درستم گیدی، چونکی هَطو ایسم. ۱۴پس اگر من کی شیمی اوستاد و سرورم، شیمی پایأنه بوشوستم، شومأن هم بأید همدیگره پایأنه بوشورید. ۱۵من اَ کاره اَمره شمره سرمشق بنَم تا شومأنم هَطو رفتار بوکونید کی من شیمی اَمره بوکودم. ۱۶آمین، آمین، شمره گم، نه غلام از خو ارباب بزرگتره، نه فرستاده، از خودشه فرستنده! ۱۷الأن اَشأنه دأنیدی، خوش بحاله شومأن کی اگر اَشأنه انجام بدید.
پیشگویی یهودا خیانت
۱۸«اونچی کی گفتن درم دربارهیه همهیه شومأن نییه. من اوشأنی کی انتخاب بوکودم، شنأسم. امّا اَ گفتهیه کیتابه مقدّس بأید ثابت ببه کی: ‹می همسفره می اَمره به دشمنی ویریزه.› ۱۹پس الأن قبل از اَنکی اتفاق دکفه، شمره گم تا زمانی کی اتفاق دکفه، ایمأن بأورید کی من ایسم. ۲۰آمین، آمین، شمره گم، هر کی، کسییه کی من اوسه کونم قبول بوکونه، مره قبول بوکوده، و هر کی مره قبول بوکونه، اونه کی مره اوسه کوده، قبول بوکوده.»
۲۱عیسی بعد از اَنکی اَنه بوگفته، در روح منقلبه بوسته و آشکارا بوگفته: «آمین، آمین، شمره گم، ایتأ از شومأن مره به دشمن تسلیم کونه.»
۲۲شاگردأن همدیگره نیگاه بوکودیدی و در تعجب بید کی اَ حرفأنه دربارهیه کی گفتن دره. ۲۳ایتأ از شاگردأن کی عیسی اونه دوست دأشتی، اونه سینه ورجه تکیه بده بو. ۲۴شَمعونِ پِطرُس اشاره اَمره از اون بخوأسته تا از عیسی وَورسه اونه منظور کییه. ۲۵پس اون کمی عقب بوشو و به عیسی سینه تکیه بده و بوگفته: «ای سرور، اون کییه؟»
۲۶عیسی جواب بده: «اونییه کی اَ لقمه نانه بعد از اَنکی کاسه میأن زنم و اونه فدم.» و اون وخت، لقمهیه کاسه میأن بزه و اونه به یهودا، شَمعونِ اِسْخَریوطی پسر فده. ۲۷یهودا وختی لقمهیه فیگیفته، او لحظه شیطان وارده اون بوبوسته. اون وخت عیسی اونه بوگفته: «اونچی کی خوأیی انجام بدی، زودتر انجام بدَن.» ۲۸امّا هیچکس از کسأنی کی سفره سر نیشته بید، عیسی منظوره نفهمستیدی. ۲۹بعضییأن فکر کودیدی چونکی یهودا مسئوله دخل و خرجه، عیسی اونه گه کی اونچی کی عیدهره لازمه بیهینه، یا اَنکی فقیرأنه چیزی فده. ۳۰بعد از فیگیفتنه لقمه، یهودا بدونه معطلی بیرون بوشو و شب بو.
پیشگویییه پِطرُسِ انکار
۳۱بعد از اَنکی یهودا بیرون بوشو، عیسی بوگفته: «الأن انسانه پسر جلال پیدا بوکوده، و خدا هم در اون جلال پیدا بوکوده. ۳۲اگر خدا در اون جلال پیدا کوده، پس خدایم اونه در خودش جلال دهه و اونه بدونه معطلی جلال دهه. ۳۳عزیزأن، مدته کمی شیمی اَمره ایسم. می دونبال گردیدی، هوطو کی یهودیأنه بوگفتم، الأنم شمره گم کی او جایی کی من شوئون درم، شومأن نتأنیدی بأیید. ۳۴شمره ایتأ حکمه جدید فدم، و اون اَنه کی همدیگره دوست بدأرید؛ هوطویی کی من شمره دوست دأشتیم، شومأنم بأید همدیگره دوست بدأرید. ۳۵از هَه محبتی کی شومأن همدیگره کونیدی، همه فهمیدی کی شومأن می شاگردیدی.»
۳۶شَمعونِ پِطرُس بوگفته: «ای سرور، کویه شوئون دری؟»
عیسی جواب بده: «تو الأن جایی کی من شوئون درم نتأنی می دونبال بأیی، امّا بعداً می دونبال اَیی.»
۳۷پِطرُس بوگفته: «ای سرور، چره الأن نتأنم تی دونبال بأیم؟ من می جانه تی رایه وستی نَهم.»
۳۸عیسی بوگفته: «آیا در رایه من تی جانه نهی؟ آمین، آمین، تره گم، قبل از اَنکی خروس بخوأنه، تو مره سه بار انکار کونی.»