عیسی، تنها رایی ایسه به سمت پئر
۱«شیمی دیل نیگران نبه! به خدا ایمأن بدأرید، به منم ایمأن بدأرید. ۲می پئره خانه میأن منزل زیاده، وگر نه شمره گفتیم. شوئون درم تا جایی شمره حاضره کونم. ۳اون وخت کی بوشوم و جایی شمره حاضره کودم، بعداً اَیم و شمره می ورجه برم، تا جایی کی من ایسم شومأنم بِیسید. ۴جایی کی من شوئون درم، او رایه دأنیدی.»
۵توما اونه بوگفته: «اَمأن حتی نأنیمی کویه شوئون دری، پس چوطو تأنیم رایه بدأنیم؟»
۶عیسی اونه بوگفته: «راه و راستی و حیات من ایسم، هیچکس می پئره ورجه نأیه مگر به واسطهیه من. ۷اگر مره شنأختیدی، می پئرم شنأختیدی. امّا بعد از اَن، اونه شنأسیدی و اونه بیدهییدی.»
۸فیلیپُس اونه بوگفته: «ای سرور، پئره اَمَره نیشأن بدَن، هَن اَمَره کافییه.»
۹عیسی اونه بوگفته: «فیلیپُس، خیلی وخته کی شیمی اَمره ایسم، هنوز مره نشنأختی؟ کسی کی مره بیده، پئره بیده. پس چوطو ایسه کی گی ‹پئره اَمَره نیشأن بدَن›؟ ۱۰آیا باور نأری کی من در پئرم و پئرم در من؟ حرفأنی کی من شمره گم از خودم نییه، بلکی از پئرییه کی در من ساکنه، اونه کی خو کارأنه به انجام رسأنه. ۱۱اَ حرفه کی من گم باور بوکونید کی من در پئرم و پئرم در من؛ وگر نه اونه کارأنه وستی باور بوکونید کی من در پئرم و پئرم در من.
۱۲«آمین، آمین، شمره گم، اونی کی به من ایمأن بدأره، اونم کارأنی کی من کونم انجام دهه، و حتی کارأنه بزرگتر از اونم انجام دهه، چونکی من پئره ورجه شوئون درم. ۱۳و به نامِ من هر چیزی کی بخوأیید، من اونه انجام دهم، تا پئر در پسر جلال پیدا بوکونه. ۱۴اگر چیزی به نامِ من بخوأیید من اونه انجام دهم.
روحالقدسه وعده
۱۵«اگر مره دوست بدأرید، می احکامه دأریدی. ۱۶و من از پئر خوأیم و اون، پشتیبانه دیگری شمره فده کی همیشه شیمی اَمره بِیسه، ۱۷یعنی روحه راستی کی دنیا نتأنه اونه قبول بوکونه، چونکی نه اونه دینه و نه اونه شنأسه، امّا شومأن اونه شنأسیدی، چره کی شیمی ورجه ساکنه به و در آینده شیمی میأن ایسه.
۱۸«شمره بیکس نَنم، شیمی ورجه اَیم. ۱۹بعد از مدتی دنیا مره نیدینه، امّا شومأن مره دینیدی. چونکی من زندهیم، شومأنم زندگی کونیدی. ۲۰در او روز فهمیدی کی من در پئر ایسم و شومأن در من و منم در شومأن. ۲۱اونی کی می احکامه بدأره و از اوشأن پیروی بوکونه، اون مره دوست دأره؛ و اونی کی مره دوست دأره، می پئرم اونه دوست دأره و منم اونه دوست دأرم و خودمه اونهره آشکاره کونم.»
۲۲یهودا (نه اون یهودایه اِسْخَریوطی) از اون وَورسه: «ای سرور، چوطویه کی خوأیی خودته اَمَره آشکاره کونی، امّا نه اَ دنیاره؟»
۲۳عیسی جواب بده: «اگر کسی مره دوست بدأره، می کلامه دأره، و می پئرم اونه دوست دأره و اَمأن اونه ورجه اَییم و اونه اَمره زندگی کونیم. ۲۴اونی کی مره دوست نأره، می کلامم اطاعت نوکونه، و اَ کلامه کی ایشنَویدی از من نییه، بلکی از پئرییه کی مره اوسه کوده.
۲۵«اَ چیزأنه تا الأن کی شیمی اَمره ایسم، شمره بوگفتم. ۲۶امّا او پشتیبان، یعنی روحالقدس، کی پئر اونه به نامِ من اوسه کونه، اون همه چیزه شمره یاد دهه و هر اونچی کی من شمره بوگفتم، شمره به یاد اَوره. ۲۷شمره آرامش بجا نَهم، می آرامشه شمره فدم. اونچی کی من شمره فدم اونی نییه کی دنیا شمره فده. شیمی دیل نیگران و هراسان نبه. ۲۸بیشنَوستیدی کی شمره بوگفتم ‹من شوئون درم. امّا بازم شیمی ورجه اَیم.› اگر مره دوست بدأشته بید، خوشحاله بوستیدی کی می پئره ورجه شوئون درم، چونکی پئر از من بزرگتره. ۲۹الأن اَنه قبل از اَنکی چیزی پیش بأیه شمره بوگفتم، تا وختی کی اتفاق دکفه، ایمأن بأورید. ۳۰وخته زیادی نمأنسته کی شیمی اَمره حرف بزنم، چونکی رئیسه اَ دنیا اَمون دره، اون هیچ قدرتی بر من نأره. ۳۱امّا من کارییه کونم کی پئر مره دستور بده، تا دنیا بدأنه کی پئره دوست دأرم. ویریزید، بیشیم.