۱بعد از اَ حرفأن عیسی آسمانه نیگاه بوکوده و بوگفته: «پئر! وختش فَرسه. تی پسره جلال بدَن تا تی پسرم تره جلال بده. ۲چونکی تو اونه قدرت فدَیی بر تمامی‌یه بشر تا همه‌یه کسأنی‌یه کی تو به اون عطا بوکودی، زندگی‌یه اَبدی ببخشه. ۳و اَنه زندگی‌یه اَبدی، کی تره، تنها خدایه حقیقی و عیسی مسیحه کی اوسه کودی، بشنأسید. ۴من او کاری‌یه کی مره بیسپرده بی، به کمال فَرسأنم، و اَجور تره زمینه رو جلال بدَم. ۵پس الأن ای پئر، تونم مره در حضور خودت جلال بدَن، همان جلالی کی قبل از دنیا، تی ورجه دأشتیم.

۶«من تی نامِ به اوشأنی کی از دنیا مره ببخشه‌یی، آشکاره کودم. تی‌شین بید و تو اوشأنه مره ببخشه‌یی و تی کلامه بدأشتیدی. ۷الأن بفهمستیدی کی هر چی کی مره ببخشه‌یی حقیقتاً از طرفه تویه. ۸چونکی او کلامی‌یه کی مره بیسپردی، اوشأنه بیسپردم و اوشأن اونه قبول بوکودیدی و یقین بدأنستیدی کی از طرفه تو بَمو و ایمأن بأوردیدی کی تو مره اوسه کودی. ۹می درخوأست اوشأنه وستی‌یه؛ من نه دنیا وستی، بلکی اوشأنی وستی تقاضا کونم کی تو مره ببخشه‌یی. چونکی تی‌شینیدی. ۱۰هر اونچی کی به من تعلّق دأره، تی‌شینه و هر اونچی کی به تو تعلّق دأره، می‌شینه و در اوشأن جلال پیدا بوکودم. ۱۱بیشتر از اَن، دنیا میأن نِیسم، امّا اوشأن هنوز در دنیا ایسیدی. من تی ورجه اَیم. ای پئره قدّوس، تی نامِ مره ببخشه‌یی، اوشأنه به قدرته تی نام حفظ بوکون، تا ایتأ بیبید، هَطو کی اَمأن ایسیم. ۱۲من اوشأنه تا زمانی کی می اَمره ایسه بید، حفظ بوکودم، و از اوشأن به قدرته تی نام کی مره ببخشه‌یی، محافظت بوکودم. هیچ‌کدام از اوشأن هلاکه نوبوستیدی، جز اونی کی بأید به هلاکت برسه، تا پیشگویی‌یه کیتابه مقدّس ثابت ببه. ۱۳امّا الأن تی ورجه اَیم و اَ حرفأنه زمانی گم کی دنیا میأن ایسم تا می شادی‌یه خوشأنه میأن به کمال برسأنید. ۱۴من تی کلامه اوشأنه فدم، امّا دنیا از اوشأن نفرت دأشتی، چونکی متعلق به دنیا نی‌ییدی. هَطو کی من تعلّق نأرم. ۱۵می درخوأست اَن نی‌یه کی اوشأنه از اَ دنیا ببری، بلکی خوأیم از شَرور محافظت بوکونی. ۱۶اوشأن به اَ دنیا تعلّق نأریدی هَطو کی من تعلّق نأرم. ۱۷اوشأنه به وسیله‌یه تی حقیقت تقدیس بوکون؛ تی کلام، حقیقته! ۱۸هَطو کی تو مره به اَ دنیا اوسه کودی، منم اوشأنه اَ دنیا میأن اوسه کودم. ۱۹من خودمه اوشأنه وستی تقدیس کونم، تا اوشأنم حقیقته اَمره تقدیس بیبید.

۲۰«می درخوأست فقط اوشأنه‌ره نی‌یه، بلکی برای کسأنی‌یه کی توسطه اوشأنه پیغام به من ایمأن اَوریدی. ۲۱تا همه ایتأ بیبید، هَطو کی تو ای پئر در منی و من در تو، طوری بوکون کی اوشأنم در اَمأن بیبید، تا دنیا ایمأن بأوره کی تو مره اوسه کودی. ۲۲و من جلالی‌یه کی مره ببخشه‌یی، اوشأنه ببخشم، تا ایتأ بیبید، هَطویی کی اَمأن ایتأییم. ۲۳من در اوشأن و تو در من، طوری بوکون کی اوشأنم کاملاً ایتأ بیبید، تا دنیا بدأنه کی تو مره اوسه کودی و اوشأنه هوطویی دوست دأشتی کی مره دوست دأشتی. ۲۴ای پئر خوأیم اوشأنی کی مره ببخشه‌یی، می اَمره بیبید، هو جایی کی من ایسم، تا می جلاله بیدینید، جلالی کی تو مره ببخشه‌یی؛ چون قبل از اَنکی دنیا به وجود بأیه، مره دوست دأشتی.

۲۵«ای پئره عادل، دنیا تره نشنأسه، امّا من تره شنأسم، و اوشأن دأنیدی کی تو مره اوسه کودی. ۲۶من تی نامِ به اوشأن بشنأسأنم و بازم شنأسأنم، تا او محبتی کی تو مره دأشتی، در اوشأنم بمأنه و منم در اوشأن بمأنم.»