عیسی گرفتاره بوستن
۱عیسی پس از گفتنه اَ حرفأن خو شاگردأنه اَمره به او طرفه درهیه قِدْرون بوشو. در اویه باغی نَهه بو و عیسی خو شاگردأنه اَمره اویه بوشو. ۲امّا یهودا، اونه تسلیمکوننده، او محله شنأختی، چونکی عیسی و اونه شاگردأن همیشه در او محل جمعَ بوستیدی. ۳پس یهودا گروهی از سربازأن و مأمورأنه سرأنه کاهنأن و فَریسیأنه اوسَده و به اویه بَمو، اوشأن چراغ و مشعل و اسلحه اَمره اویه فَرسهییدی.
۴عیسی با اونکی دأنستی چی رخ دهه، جلو بوشو و اوشأنه بوگفته: «کی دونبال گردیدی؟»
۵جواب بدَییدی: «عیسایه ناصری دونبال.»
بوگفته: «منم!» یهودایه خائنم اوشأنه اَمره بو. ۶وختی عیسی بوگفته، «منم» اوشأن عقب عقب بوشوییدی و زمینه رو بکفتیدی. ۷عیسی ایبارِ دیگرم از اوشأن وَورسه: «کی دونبال گردیدی؟»
بوگفتیدی: «عیسایه ناصری دونبال.»
۸جواب بده: «شمره بوگفتم کی من خودمم. پس اگر مره خوأییدی، وئلید اَشأن بیشید.» ۹اَنه بوگفته تا اونچی کی قبلاً بوگفته بو، ثابت ببه کی: «هیچکدام از اوشأنی کی مره ببخشهیی، از دست ندم.»
۱۰اون وخت شَمعونِ پِطرُس شمشیرییه کی دأشتی، بیرون بأورده و ضربهیی به خادمه کاهنِ اعظم بزه و اونه گوشِ راسته وَوِه. اونه خادمه نام مالخوس بو. ۱۱عیسی پِطرُسَ بوگفته: «تی شمشیره غلاف بوکون. آیا نبأید او جامِ کی پئر مره فده، بنوشم؟»
بازجویی حَنّا از عیسی
۱۲اون وخت سربازأن، خوشأنه فرمانده و مأمورأنه یهودی اَمره، عیسایه دستگیر بوکودیدی و اونه دستأنه دَوَستیدی. ۱۳اوّل اونه حَنّا ورجه ببردید. حَنّا، قیافا زن پئر بو و او زمان کاهنِ اعظم بو. ۱۴قیافا اونی بو کی یهودیأنه توصیه کودی کی بهتره اینفر بخاطره قوم بیمیره.
انکارِ پِطرُس
۱۵شَمعونِ پِطرُس و ایتأ شاگرده دیگر عیسی دونبالسر بوشوییدی. او شاگرد از آشنایأنه کاهنِ اعظم بو. پس عیسی اَمره وارده حیاطه خانهیه کاهنِ اعظم بوبوسته. ۱۶امّا پِطرُس درِ پشت بِیسه. او شاگردی کی از آشنایأنه کاهنِ اعظم بو، بیرون بوشو و کنیزه اَمره کی دربان بو، حرف بزه و پِطرُسَ به خانه دورون ببرده. ۱۷اون وخت او کنیز پِطرُسَ بوگفته: «مگر تو از شاگردأنه او مرد نییی؟»
پِطرُس جواب بده: «نییم.»
۱۸هوا سرد بو. خادمأن و مأمورأن زغاله اَمره آتشی چأکوده بید و اونه دور جمعَ بوسته بید و خوشأنه گرمه کودیدی. پِطرُسم اوشأنه اَمره ایسه بو و خودشه گرمه کودی.
بازجویییه کاهنِ اعظم از عیسی
۱۹پس کاهنِ اعظم از عیسی دربارهیه اونه شاگردأن و اونه تعالیم وَورسه. ۲۰عیسی جواب بده: «من به دنیا آشکارا حرف بزم و همیشه کنیسه و معبده میأن کی یهودیأن اویه جمعَ بیدی، تعلیم بدَم و چیزییه مخفیأنه نوگفتم. ۲۱چره از من وَورسی؟ از اوشأنی وَورس کی می حرفأنه بیشنَوستیدی؛ اوشأن بهتر دأنیدی کی من اوشأنه چی بوگفتم.»
۲۲وختی اَنه بوگفته، ایتأ از قراولأن کی اویه ایسه بو، ایتأ سیلی اونه صورته بزه و بوگفته: «اَطو کاهنِ اعظمِ جواب دیهی؟»
۲۳عیسی جواب بده: «اگر خطا بوگفتم، بر می خطا شهادت بدَن، امّا اگر راست بوگفتم، چره مره زنی؟»
۲۴اون وخت حَنّا اونه با دسته دَوَسته اوسه کوده قیافا کاهنِ اعظمِ ورجه.
پِطرُس عیسایه بازم انکار کونه
۲۵موقعی کی شَمعونِ پِطرُس ایسه بو و خودشه گرمه کودن دوبو، بعضییأن اونه بوگفتیدی: «مگر تو از اونه شاگردأن نییی؟»
اون انکار بوکوده و بوگفته: «نه! نییم.»
۲۶ایتأ از خادمأنه کاهنِ اعظم اویه ایسه بو. اون از بستگأنه کسی بو کی پِطرُس اونه گوشِ وَوِه بو، بوگفته: «مگر من خودم تره اونه اَمره او باغه میأن نیدم؟» ۲۷پِطرُس بازم انکار بوکوده. هو لحظه ایتأ خروس بخوأنده.
عیسی محاکمه در حضوره پیلاتُس
۲۸یهودیأن عیسایه از قیافا ورجه به کاخِ فرمانداره رومی ببردیدی. وخته سحر بو. اوشأن خودشأن وارده کاخ نوبوستیدی تا نجسته نیبید و بتأنید پِسَخَ بوخورید. ۲۹پس پیلاتُس اوشأنه ورجه بَمو و وَورسه: «اَ مردَ به چی جُرمی متهم کونیدی؟»
۳۰جواب بدَییدی و بوگفتیدی: «اگر جُرمی نأشتی، اونه به تو تسلیمه نوکودیم.»
۳۱پیلاتُس اوشأنه بوگفته: «شومأن خودتأن اونه ببرید و طبقِ شیمی شریعت اونه محاکمه بوکونید.»
یهودیأن بوگفتیدی: «اَمأن اجازه نأریم کسییه اعدام بوکونیم.» ۳۲به اَ طریق عیسی حرفأن در مورده اَنکی چی جور مرگی در انتظاره اونه، ثابته به.
۳۳پس پیلاتُس به کاخ وأگردسته و عیسایه دوخوأده و اونه بوگفته: «آیا تو پادشایه یهودی؟»
۳۴عیسی جواب بده: «آیا اَنه تو خودت گی، یا دیگرأن دربارهیه من تره بوگفتیدی؟»
۳۵پیلاتُس جواب بده: «مگر من یهودییم؟ تی قوم و سرأنه کاهنأن تره به من تسلیم بوکودیدی. مگر چی بوکودی؟»
۳۶عیسی جواب بده: «می پادشاهی از اَ دنیا نییه. اگر می پادشاهی از اَ دنیا بو، می خادمأن جنگستیدی تا من به دسته یهودیأن دستگیره نبم. امّا می پادشاهی از اَ دنیا نییه.»
۳۷پیلاتُس اونه بوگفته: «پس تو پادشاهی؟»
عیسی جواب بده: «تو خودت گی کی من پادشاهم. من هَنه وستی به دنیا بَموم تا حقیقته شهادت بدَم. پس هر کسی کی به حقیقت تعلّق دأره، می صدایه گوش کونه.»
۳۸پیلاتُس بوگفته: «حقیقت چیسه؟»
حکمه مصلوب بوستنه عیسی
وختی پیلاتُس اَنه بوگفته، بازم بوشو بیرون یهودیأنه ورجه و اوشأنه بوگفته: «من هیچ دلیلی اونه محکوم کودنهره نیدینم. ۳۹امّا شومأن ایتأ رسم دأریدی کی در روزِ پِسَخ ایتأ زندانییه شمره آزاده کونم. آیا خوأییدی کی پادشاه یهوده آزاده کونم؟»
۴۰اوشأن در جواب، داد بزهییدی: «اونه نه! بلکی بارْاَبّایه آزاده کون!» (بارْاَبّا راهزن بو.)