เพลงสรรเสริญ
๑ในวันนั้น จะมีคนร้องเพลงนี้ในแผ่นดินของยูดาห์
“พวกเรามีเมืองที่แข็งแกร่ง
พระองค์โปรดให้พวกเรามีความรอดพ้น
ซึ่งเป็นดั่งกำแพงและที่คุ้มกัน
๒เปิดประตูกำแพงเถิด
เพื่อประชาชาติที่มีความชอบธรรม
และรักษาความเชื่อจะเข้าไปได้
๓พระองค์ให้เขามีสันติสุขแท้
จิตใจของเขาอยู่กับพระองค์
เพราะเขาไว้วางใจในพระองค์
๔จงไว้วางใจในพระผู้เป็นเจ้าตลอดกาล
เพราะพระผู้เป็นเจ้า องค์พระเจ้าคือศิลาอันเป็นนิรันดร์
๕เพราะพระองค์ทำให้บรรดาผู้อยู่อาศัยเบื้องสูง
และเมืองที่ยโสถ่อมตัวลง
พระองค์ทำให้เมืองนั้นลดต่ำลง
ลดต่ำลงถึงพื้น
เหวี่ยงมันลงบนธุลีดิน
๖และเท้าก็เหยียบย่ำมัน
เท้าของผู้ถูกบีบบังคับ
ย่างก้าวของผู้ยากไร้”
๗หนทางของผู้มีความชอบธรรมจะราบเรียบ
พระองค์ทำให้ทางของผู้มีความชอบธรรมราบรื่น
๘โอ พระผู้เป็นเจ้า พวกเรารอคอยพระองค์
ในทางของความเป็นธรรม
จิตวิญญาณของพวกเราปรารถนาในพระนามของพระองค์
และระลึกถึงพระองค์
๙จิตวิญญาณของข้าพเจ้าใฝ่ฝันถึงพระองค์ในยามค่ำ
วิญญาณของข้าพเจ้าแสวงหาพระองค์ด้วยใจจดจ่อ
เมื่อมีความเป็นธรรมของพระองค์บนแผ่นดินโลก
บรรดาผู้อยู่อาศัยของโลกก็เรียนรู้ถึงความชอบธรรม
๑๐ถ้าคนชั่วร้ายได้รับความเมตตา
เขาจะไม่เรียนรู้ถึงความชอบธรรม
เขากระทำความชั่วในดินแดนของความชอบธรรม
และไม่เห็นความยิ่งใหญ่ของพระผู้เป็นเจ้า
๑๑โอ พระผู้เป็นเจ้า มือของพระองค์ยกขึ้น
แต่พวกเขามองไม่เห็น
ขอให้พวกเขาเห็นความรักอันแรงกล้าของพระองค์ที่มีต่อชนชาติของพระองค์
ให้เขาได้รับความอับอาย
ให้ไฟที่มีไว้สำหรับพวกศัตรูของพระองค์เผาผลาญพวกเขาเถิด
๑๒โอ พระผู้เป็นเจ้า พระองค์จะสร้างสันติสุขให้แก่พวกเรา
เพราะทุกสิ่งที่พวกเรากระทำสำเร็จนั้น
พระองค์กระทำเพื่อพวกเรา
๑๓โอ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเรา
นอกจากพระองค์แล้ว แม้เราจะตกเป็นผู้รับใช้เจ้านายอื่น
แต่พระนามของพระองค์เท่านั้นที่เราระลึกถึง
๑๔พวกที่ตายแล้วจะไม่ฟื้นคืนชีวิต
วิญญาณที่ออกจากร่างแล้วจะไม่ทำให้ลุกขึ้นได้อีก
พระองค์ลงโทษพวกเขาและทำให้พินาศ
แล้วพระองค์ลบความทรงจำที่มีต่อพวกเขาจนหมด
๑๕โอ พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ได้ขยายประชาชาติให้ยิ่งใหญ่
พระองค์ได้ขยายประชาชาติให้ยิ่งใหญ่
พระองค์ได้รับพระเกียรติ
พระองค์ได้ทำให้อาณาเขตของดินแดนนั้นกว้างใหญ่ขึ้น
๑๖โอ พระผู้เป็นเจ้า พวกเขาแสวงหาพระองค์ในยามทุกข์เข็ญ
เมื่อพระองค์ทำโทษพวกเขา
พวกเขาก็อธิษฐานอย่างแผ่วเบา
๑๗ดั่งหญิงมีครรภ์
ที่บิดตัวร้องด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส
เมื่อนางใกล้จะคลอดเช่นไร
พวกเราก็เป็นเช่นนั้น ณ เบื้องหน้าพระองค์ โอ พระผู้เป็นเจ้า
๑๘พวกเรามีครรภ์ พวกเราบิดตัวด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส
แต่พวกเราคลอดลมออกมา
พวกเราไม่อาจให้ความรอดพ้นแก่แผ่นดินโลก
และไม่ได้ให้กำเนิดแก่บรรดาผู้อยู่อาศัยในโลก
๑๙คนตายของท่านจะฟื้นคืนชีวิต
ร่างของพวกเขาจะลุกขึ้น
พวกท่านที่อยู่ในผงธุลีเอ๋ย
จงตื่นและร้องเพลงด้วยความยินดี
เพราะหยดน้ำค้างของท่านเป็นน้ำค้างแห่งแสงสว่าง
และแผ่นดินโลกจะปล่อยคนตายให้ออกมา
๒๐ประชาชนของข้าพเจ้า จงเข้ามาในห้องของท่านเถิด
ปิดประตูแล้วเดินหน้าไป
จงซ่อนตัวสักชั่วขณะหนึ่ง
จนกว่าความขัดเคืองจะผ่านพ้นไป
๒๑เพราะดูเถิด พระผู้เป็นเจ้ากำลังออกจากที่ของพระองค์
เพื่อลงโทษบรรดาผู้อยู่อาศัยของแผ่นดินโลกเพราะความชั่วของพวกเขา
และแผ่นดินโลกจะเผยให้เห็นหยาดโลหิตที่ได้พลีไว้
และจะไม่ปกปิดผู้ถูกฆ่าอีกต่อไป