ความพินาศของนีนะเวห์
๑ผู้โจมตีผู้หนึ่งบุกโจมตีเจ้า
จงเฝ้าระวังที่คุ้มกัน
เฝ้าถนนหนทาง
จงพร้อมรบ
รวบรวมกำลังทั้งหมด
๒เพราะพระผู้เป็นเจ้ากำลังให้ความยิ่งใหญ่ของยาโคบคืนสู่สภาพเดิม
เหมือนความยิ่งใหญ่ของอิสราเอล
เพราะพวกปล้นได้ปล้นพวกเขา
และทำลายกิ่งก้านของพวกเขาเสียหาย
๓โล่ของนักรบผู้เก่งกล้าเป็นสีแดง
บรรดาทหารของเขาแต่งกายสีแดงสด
รถศึกสะท้อนแสงวาววับ
ในวันที่เขารวบรวมพล
หอกไม้สนถูกโบกสะบัด
๔รถศึกควบแข่งกันอย่างบ้าคลั่งบนถนน
และรุดไปมาที่ลานชุมนุม
ลุกโพลงดั่งคบเพลิง
และพลุ่งดั่งสายฟ้าแลบ
๕เขานึกถึงบรรดาเจ้าหน้าที่ชั้นสูง
พวกเขาสะดุดในขณะที่ออกไป
และรีบรุดไปยังกำแพงเมือง
เพื่อตั้งแผงคุ้มกันเมือง
๖ประตูแม่น้ำเปิด
วังพังทลายลงไปกับน้ำ
๗นายหญิงถูกปลดเครื่องแต่งกาย
และจับตัวไป
บรรดาหญิงรับใช้ของนางร้องสะอื้นอย่างนกพิราบ
และตีอกชกหัวตนเอง
๘นีนะเวห์เป็นเหมือนสระน้ำ
ที่น้ำไหลทะลักออก
พวกเขาร้องว่า “หยุด หยุด”
แต่ไม่มีสักคนที่หันกลับ
๙จงปล้นเงิน
และปล้นทอง
มีทั้งสมบัติและความมั่งคั่ง
สิ่งมีค่ามีมากมายไม่สิ้นสุด
๑๐ที่รกร้าง ความวิบัติ และความหายนะ
ตกใจกลัวและเข่าอ่อน
หวั่นหวาด ทุกคนหน้าซีดเผือด
๑๑ถ้ำสิงโตอยู่ไหน
ที่สำหรับป้อนเหยื่อให้กับลูกน้อยของมัน
ซึ่งเป็นที่สิงโตตัวผู้และตัวเมียเข้าไปอยู่
และไม่มีใครมารบกวนลูกๆ ของมัน
๑๒สิงโตฉีกเหยื่อให้ลูกของมันกิน
และกระชากคอเหยื่อให้คู่ของมัน
มันเก็บเหยื่อจนเต็มที่ซ่อน
และมีซากศพเต็มถ้ำของมัน
๑๓ พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาประกาศดังนี้ “ดูเถิด เราคัดค้านเจ้า และเราจะเผารถศึกของเจ้าให้มอดไหม้ และดาบจะฟาดฟันลูกสิงโตของเจ้า เราจะไม่มีเหยื่อให้เจ้าล่าบนโลก และจะไม่มีใครได้ยินเสียงของบรรดาผู้ส่งข่าวอีกต่อไป”