๑ในวั​นที​่​สิ​บสองของเดือนสิบ ​ปี​​ที่​​สิบ​* ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ ๒“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ จงหันหน้าสู่​ฟาโรห์​​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์† และเผยความกล่าวโทษเขาและชาวอียิปต์​ทั้งปวง​ ๓จงพู​ดก​ับพวกเขาว่า พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​​กล​่าวดังนี้

เพราะพวกเขาเป็นเหมือนไม้​เท​้าที่ทำจากไม้อ้อสำหรับพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลตลอดมา ๗เมื่​อม​ือของพวกเขาคว้าเจ้า ​เจ้​าก็หักและฉี​กบ​่าของพวกเขา และเมื่อพวกเขาพิงเจ้า ​เจ้​าก็หักและทำให้ตะโพกของพวกเขาสั่นสะท้าน’ ๘​ฉะนั้น​ พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​​กล​่าวดังนี้​ว่า​ ‘​ดู​​เถิด​ เราจะนำคนมาต่อสู้กับเจ้า และเราจะทำลายประชาชนและสัตว์​เลี้ยง​ ๙​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์จะเป็​นที​่รกร้างและพินาศ ​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ​พระผู้เป็นเจ้า​

เพราะเจ้าพูดดังนี้​ว่า​ “​แม่น​้ำไนล์เป็นของเรา เราสร้างมันขึ้นมาเอง” ๑๐ฉะนั้นเราจะขัดขวางเจ้าและแม่น้ำของเจ้า และเราจะทำให้​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์พินาศและกลายเป็​นที​่​รกร้าง​ ​ตั้งแต่​​มิ​กดลถึงสิเอเน ไกลไปจนถึงชายแดนคูช‡ ๑๑จะไม่​มี​​เท​้าของมนุษย์คนไหนเดินผ่านไป จะไม่​มี​​เท​้าของสัตว์ป่าตัวไหนเดินผ่านไป มันจะไม่เป็​นที​่​อยู่​อาศัยเป็นเวลา 40 ​ปี​ ๑๒และเราจะทำให้​แผ่​นดิ​นอ​ียิปต์เป็​นที​่รกร้างในท่ามกลางหลายดินแดนที่​พินาศ​ และเมืองต่างๆ ของอียิปต์จะเป็​นที​่รกร้างเป็นเวลา 40 ​ปี​ในบรรดาเมืองที่​พินาศ​ เราจะทำให้ชาวอียิปต์กระจัดกระจายไปในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และจะทำให้พวกเขากระเจิดกระเจิงไปในหลายดินแดน’ ”

๑๓ พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “เมื่อสิ้น 40 ​ปี​​แล้ว​ เราจะรวบรวมชาวอียิปต์จากบรรดาชนชาติ​ที่​พวกเขากระจัดกระจายไปอยู่ ๑๔และเราจะทำให้​ความอุดมสมบูรณ์​ของอียิปต์คืนสู่สภาพเดิม และนำพวกเขากลับสู่​แผ่​นดินปัทโรสซึ่งเป็นแผ่นดินดั้งเดิมของพวกเขา และพวกเขาจะเป็นอาณาจักรที่ตกต่ำอยู่​ที่นั่น​ ๑๕​อียิปต์​จะตกต่ำที่สุดในบรรดาอาณาจักรทั้งหลาย และจะไม่​มี​วันยกย่องตนเองเหนือบรรดาประชาชาติ และเราจะทำให้พวกเขาอ่อนกำลังจนปกครองประชาชาติ​เหล่​านั้นไม่​ได้​​อีก​ ๑๖และอียิปต์จะไม่​มี​วันเป็​นที​่พึ่งพาของพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลอีกต่อไป ​แต่​จะเตือนใจในการทำบาปของพวกเขาโดยที่หันไปขอความช่วยเหลือจากอียิปต์ ​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือพระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​”

๑๗ในวันแรกของเดือนแรก ​ปี​​ที่​​ยี​่​สิ​บเจ็ด§ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับข้าพเจ้าดังนี้​ว่า​ ๑๘“​บุ​ตรมนุษย์​เอ๋ย​ เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิโลนบัญชากองทัพของเขาให้​สู้​รบกับไทระอย่างหนัก ทหารทุกคนถูกโกนศีรษะ และแบกหามจนบ่าสึกกร่อน ​แต่​ทั้งตัวเขาและกองทัพของเขาไม่​ได้​รับสิ่งใดจากไทระ ​แม้แต่​ค่าชดใช้แรงงานที่สูญเสียไปก็​ตาม​” ๑๙​ฉะนั้น​ พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​​กล​่าวดังนี้​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เราจะมอบแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​ให้​​แก่​เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​​แห่​งบาบิ​โลน​ เขาจะขนความมั่​งม​ีของอียิปต์และยึดของที่ปล้นไป ​ให้​เป็นค่าแรงของกองทัพของเขา ๒๐เราได้มอบอียิปต์​ให้​​แก่​เขาเป็นค่าแรงที่เขาพยายามลงแรง เพราะเขาและกองทัพของเขาทำเพื่อเรา” พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​ประกาศดังนั้น

๒๑“ในวันนั้น เราจะทำให้พละกำลังผุดขึ้นเพื่อพงศ์​พันธุ์​​อิสราเอล​ และเราจะเปิดปากของเจ้าในหมู่​พวกเขา​ ​แล​้วพวกเขาจะรู้​ว่า​ เราคือ​พระผู้เป็นเจ้า​”