ผู้ที่พบสติปัญญาพบชีวิต
๑สติปัญญาไม่เรียกหาหรือ
และการหยั่งรู้ไม่เปล่งเสียงของเธอหรอกหรือ
๒เธอยืนอยู่บนยอดสูงข้างทาง
ตรงทางที่บรรจบกัน
๓และเธอตะโกนอยู่ที่ข้างประตู ทางที่เปิดเข้าสู่ตัวเมือง
ณ ที่ประตูทางเข้า
๔“บรรดาผู้ชายเอ๋ย เราเรียกหาเจ้าทุกคน
และส่งเสียงของเราถึงบรรดามนุษยชาติทั้งปวง
๕พวกคนเขลาเอ๋ย จงหยั่งรู้ความฉลาดรอบคอบ
และคนโง่เอ๋ยจงหยั่งรู้จิตใจ
๖จงฟังเถิด เพราะว่าเราพูดถึงสิ่งประเสริฐ
ริมฝีปากของเราเปิดเพื่อพูดถึงสิ่งที่ถูกต้อง
๗ด้วยว่า ปากของเราพูดความจริง
ปากของเรารังเกียจสิ่งชั่วร้าย
๘ทุกคำพูดที่ออกจากปากของเราล้วนเป็นความชอบธรรม
ปราศจากการหลอกลวงและบิดเบือนในคำพูด
๙เป็นคำพูดที่ตรงสำหรับผู้หยั่งรู้
และถูกต้องสำหรับบรรดาผู้มีความรู้
๑๐จงรับคำสั่งสอนของเราแทนการรับเงินเถิด
และเลือกเอาความรู้มากกว่าทองคำเนื้อดี
๑๑ด้วยว่าสติปัญญาดีกว่าเพชรนิลจินดา
และไม่มีสิ่งอันน่าพึงปรารถนาใดๆ จะเปรียบเทียบกับเธอได้
๑๒เราคือสติปัญญา เราอยู่ในความฉลาดรอบคอบ
และเราพบกับความรู้และปฏิภาณ
๑๓ความเกรงกลัวพระผู้เป็นเจ้าคือการเกลียดชังความชั่วช้า
เราเกลียดชังความหยิ่งยโส ความหยิ่งผยอง
การกระทำอันชั่วร้าย และพูดจาบิดเบือน
๑๔คำแนะนำและสติปัญญาอันสมบูรณ์เป็นของเรา
เรามีการหยั่งรู้ พละกำลังเป็นของเรา
๑๕บรรดากษัตริย์พึ่งเราในการครองราชย์
และผู้อยู่ในระดับปกครองก็ออกกฎด้วยความชอบธรรม
๑๖บรรดาราชโอรสพึ่งเราในการปกครอง
และบรรดาผู้มีอำนาจทุกท่านปกครองด้วยความเป็นธรรม
๑๗เรารักบรรดาผู้ที่รักเรา
และบรรดาผู้ที่หมั่นเพียรค้นหาเราก็จะพบเรา
๑๘ความมั่งมีและเกียรติยศอยู่กับเรา
รวมทั้งความมั่งคั่งและความชอบธรรม
๑๙ผลของเราดีกว่าทองคำ หรือแม้แต่ทองบริสุทธิ์
และได้ผลผลิตที่ดีกว่าเงินเนื้อดี
๒๐เราเดินในทางแห่งความชอบธรรม
ท่ามกลางเส้นทางแห่งความยุติธรรม
๒๑เพื่อให้ความมั่งมีแก่คนที่รักเรา
และเราจะเติมคลังของพวกเขาให้เต็ม
๒๒ พระผู้เป็นเจ้าสร้างเราขึ้นมาตั้งแต่ปฐมกาลแห่งการสร้างสรรค์ของพระองค์
นับแต่เริ่มแรกงานของพระองค์
๒๓เราถูกสร้างสรรค์ขึ้นก่อนกาลใดๆ
จากยุคปฐมกาลและก่อนเริ่มแรกของแผ่นดินโลก
๒๔เมื่อครั้งที่ยังไม่มีทะเลลึก
ไม่มีน้ำพุอันเป็นแหล่งน้ำ เราก็ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว
๒๕ก่อนที่เทือกเขาจะตั้งมั่น
และก่อนที่จะมีภูเขาลูกน้อยๆ เราก็กำเนิดแล้ว
๒๖ก่อนที่พระองค์จะสร้างแผ่นดิน
ทุ่งโล่งและผงธุลีแรกของโลก
๒๗เมื่อพระองค์สร้างสวรรค์ เราก็อยู่ที่นั่น
เมื่อพระองค์ขีดเส้นโค้งเหนือผิวทะเลลึก
๒๘เมื่อพระองค์วางก้อนเมฆไว้บนท้องฟ้า
และทำให้น้ำพุแห่งทะเลลึกมั่นคงขึ้น
๒๙เมื่อพระองค์จำกัดขอบเขตทะเล
เพื่อน้ำจะได้อยู่ภายในขอบเขตคำสั่งของพระองค์
เมื่อพระองค์ขีดเส้นฐานรากของแผ่นดินโลก
๓๐และเราอยู่เคียงข้างพระองค์ดั่งนักออกแบบผู้มีฝีมือ
และพระองค์ยินดีในตัวเราทุกวัน
สุขสำราญ ณ เบื้องหน้าพระองค์ตลอดเวลา
๓๑สุขสำราญอยู่บนแผ่นดินโลกของพระองค์
และมีความยินดีในบรรดามนุษยชาติ
๓๒บัดนี้ ลูกๆ เอ๋ย จงฟังเรา
บรรดาผู้เดินตามวิถีทางของเราก็เป็นสุข
๓๓จงฟังคำสั่งสอนและจงมีสติปัญญา
อย่าละเลยเสีย
๓๔โอ ความสุขเป็นของคนที่ฟังเรา
และเฝ้าระวังที่ประตูอยู่ทุกวัน
รอคอยอยู่ที่ทางเข้าออกของเรา
๓๕ด้วยว่า คนที่พบเราก็พบชีวิต
และได้รับความโปรดปรานจากพระผู้เป็นเจ้า
๓๖แต่คนที่กระทำผิดต่อเราก็ทำร้ายตนเอง
ทุกคนที่เกลียดชังเราก็รักความตาย”