۱و تابوت خدا را آورده، آن را در خيمه اي که داود برايش برپا کرده بود، گذاشتند؛ و قرباني هاي سوختني و ذبايح سلامتي به حضور خدا گذرانيدند. ۲و چون داود از گذرانيدن قرباني هاي سوختني و ذبايح سلامتي فارغ شد، قوم را به اسم خداوند برکت داد. ۳و به جميع اسرائيليان به مردان و زنان به هر يکي يک گرده نان و يک پاره گوشت ويک قرص کشمش بخشيد. ۴و بعضي لاويان براي خدمتگزاري پيش تابوت خداوند تعيين نمود تا يهُوَه خداي اسرائيل را ذکر نمايند و شکر گويند و تسبيح خوانند، ۵يعني آساف رئيس و بعد از او زکريا و يعيئيل و شَمِيرامُوت و يحيئيل و مَتَّتيا و اَلِيآب و بنايا و عُوبيد اَدُوم و يعيئيل را با عودها و بربطها و آساف با سنجها مي نواخت. ۶و بنايا و يحزِيئيل کهنه پيش تابوت عهد خدا با کرّناها دائماً (حاضر مي بودند). ۷پس در همان روز داود اولاً (اين سرود را) به دست آساف و برادرانش داد تا خداوند را تسبيح بخوانند:

۸يهُوَه را حمد گوييد و نام او را بخوانيد. اعمال او را در ميان قومها اعلام نماييد. ۹اورا بسراييد براي او تسبيح بخوانيد. در تمامي کارهاي عجيب او تفکر نماييد. ۱۰در نام قدّوس او فخر کنيد. دل طالبان خداوند شادمان باشد. ۱۱خداوند و قوت او را بطلبيد. روي او را پيوسته طالب باشيد. ۱۲کارهاي عجيب را که او کرده است، بياد آوريد، آيات او را و داوريهاي دهان وي را، ۱۳اي ذريت بنده او اسرائيل! اي فرزندان يعقوب برگزيده او! ۱۴يهُوَه خداي ما است. داوريهاي او در تمامي جهان است. ۱۵عهد او را بياد آوريد تا ابدالآباد، و کلامي را که به هزاران پشت فرموده است، ۱۶آن عهدي را که با ابراهيم بسته، و قَسَمي را که براي اسحاق خورده است، ۱۷و آن را براي يعقوب فريضه قرار داد و براي اسرائيل عهد جاوداني؛ ۱۸و گفت زمين کَنعان را به تو خواهم داد، تا حصه ميراث شما شود، ۱۹هنگامي که عددي معدود بوديد، قليل العدد و غربا در آنجا، ۲۰و از اُمّتي تا اُمّتي سرگردان مي بودند، واز يک مملکت تا قوم ديگر. ۲۱او نگذاشت که کسي بر ايشان ظلم کند، بلکه پادشاهان را به خاطر ايشان توبيخ نمود، ۲۲که بر مسيحان من دست مگذاريد، و انبياي مرا ضرر مرسانيد. ۲۳اي تمامي زمين يهُوَه را بسراييد. نجات او را روز به روز بشارت دهيد. ۲۴در ميان امّت ها جلال او را ذکر کنيد، و کارهاي عجيب او را در جميع قوم ها. ۲۵زيرا خداوند عظيم است و بي نهايت محمود؛ و او مُهيب است بر جميع خدايان. ۲۶زيرا جميع خدايان امّت ها بتهايند. اما يهُوَه آسمانها را آفريد. ۲۷مجد و جلال به حضور وي است؛ قوت و شادماني در مکان او است. ۲۸اي قبايل قوم ها خداوند را توصيف نماييد. خداوند را به جلال و قوت توصيف نماييد. ۲۹خداوند را به جلال اسم او توصيف نماييد. هدايا بياوريد و به حضور وي بياييد. خداوند را در زينت قدوسيت بپرستيد. ۳۰اي تمامي زمين از حضور وي بلرزيد. ربع مسکون نيز پايدار شد و جنبش نخواهد خورد. ۳۱آسمان شادي کند و زمين سرور نمايد، و در ميان اُمّت ها بگويند که يهُوَه سلطنت مي کند. ۳۲دريا و پري آن غرش نمايد؛ و صحرا و هر چه در آن است به وجد آيد. ۳۳آنگاه درختان جنگل ترنم خواهند نمود، به حضور خداوند زيرا که براي داوري جهان مي آيد. ۳۴يهُوَه را حمد بگوييد زيرا که نيکو است. زيرا که رحمت او تا ابدالآد است. ۳۵و بگوييد اي خداي نجات ما ما را نجات بده. و ما را جمع کرده، از ميان اُمت ها رهايي بخش. تا نام قدوس تو را حمد گوييم، و در تسبيح تو فخر نماييم. ۳۶يهُوَه خداي اسرائيل متبارک باد. از ازل تا ابدالآباد.

و تمامي قوم آمين گفتند و خداوند را تسبيح خواندند. ۳۷پس آساف و برادرانش را آنجا پيش تابوت عهد خداوند گذاشت تا هميشه پيش تابوت به خدمت هر روز در روزش مشغول باشند. ۳۸و عُوبيد اَدُوم و شصت و هشت نفر برادران ايشان و عُوبيد اَدُوم بن يدِيتُون و حُوسَه دربانان را. ۳۹و صادوقِ کاهن و کاهنان برادرانش را پيش مسکن خداوند در مکان بلندي که در جِبعُون بود، ۴۰تا قرباني هاي سوختني براي خداوند بر مذبح قرباني سوختني دائماً صبح و شام بگذرانند بر حسب آنچه در شريعت خداوند که آن را به اسرائيل امر فرموده بود مکتوب است. ۴۱و با ايشان هِيمان و يدُوتُون و ساير برگزيدگاني را که اسم ايشان ذکر شده بود تا خداوند را حمد گويند زيرا که رحمت او تا ابدالآباد است. ۴۲و همراه ايشان هِيمان و يدُوتُون را با کّرناها و سنجها و آلات نغمات خدا به جهت نوازندگان و پسران يدُوتُون را تا نزد دروازه باشند. ۴۳پس تمامي قوم هر يکي به خانه خود رفتند، اما داود برگشت تا خانه خود را تبرک نمايد.