எவரும் கவனிக்கவில்லை.

ஆனால் ஏனென்று புரிந்துகொள்வதில்லை.

அதிலிருந்து தங்களைப் பாதுகாத்துக்கொள்வதற்காக அவர்கள் ஒன்று கூடியிருக்கிறார்களென்பதையும் அறிந்துகொள்ளவில்லை.

ஜனங்கள் தம் சொந்தப் படுக்கையில் ஓய்வுகொள்வார்கள்.

தேவன் விரும்பும் வழியில் அவர்கள் வாழ்வார்கள்.

உங்கள் தந்தை விபச்சாரம் செய்தான்.

உங்கள் தாயும் விபச்சாரத்திற்காகத் தன் உடலை விற்றவள். இங்கே வாருங்கள்!

பொய்யான பிள்ளைகளாகிய நீங்கள் என்னை பரிகாசம் செய்கிறீர்கள்.

நீங்கள் என்னைப் பார்த்து நாக்கை நீட்டுகிறீர்கள்.

ஒவ்வொரு ஓடை அருகிலும் பிள்ளைகளைக் கொல்கிறீர்கள்.

அவர்களைப் பாறைகளில் பலி கொடுக்கிறீர்கள்.

அவற்றைத் தொழுதுகொள்ள அவற்றின் மீது திராட்சைரசத்தை ஊற்றுகிறீர்கள்.

ஆனால், அந்தப் பாறைகளே நீ பெற்றுக்கொள்ளும் எல்லாம் ஆகும்.

இல்லை. இவை என்னை மகிழ்ச்சிப்படுத்தாது.

அந்த இடங்களுக்கு நீ ஏறிப்போய் பலிகளைத் தருகிறாய்.

அந்தத் தெய்வங்களை நேசிக்கிறாய்.

நீ என்னோடு இருந்தாய்.

என்னை நினைவுப்படுத்துகிறவற்றை நீ மறைத்துவிடுகிறாய்.

பிறகு, நீ அந்தப் பொய்த் தெய்வங்களிடம் சென்று அவற்றோடு ஒப்பந்தம் செய்துகொள்கிறாய்.

தொலைதூர நாடுகளுக்கு உனது தூதுவர்களை அனுப்பினாய்.

உன் செய்கை உன்னை மரண இடமான பாதாளம்வரை கொண்டுபோய்விடும்.

ஆனால், நீ எப்பொழுதும் சோர்வடைந்ததில்லை.

ஏனென்றால், நீ அவற்றில் மகிழ்ச்சியடைந்தாய்.

என்னை நீ கண்டுகொள்ளவும் இல்லை.

நீ யாருக்கு அஞ்சிப் பயப்பட்டாய்?

நீ ஏன் பொய் சொன்னாய்?

நீ என்னை மகிமைப்படுத்தவில்லை.

நீ செய்த மதத் தொடர்பானவற்றையும் சொல்ல முடிந்தது.

ஆனால், அவை பயனற்றவை.

அந்தப் பொய்த் தெய்வங்களிடம் கதறுகிறாய். அவை உன்னைச் சுற்றியுள்ளன.

அவை உனக்கு உதவட்டும்.

உன்னிடமிருந்து இவற்றையெல்லாம் சிறு காற்று கொண்டுபோகும்.

நான் வாக்குப்பண்ணின பூமியைப் பெறுவான்.

அப்படிப்பட்டவன் எனது பரிசுத்தமான மலையைப் பெறுவான்.”

எனது ஜனங்களுக்கு வழி தெளிவாக இருக்கும்படி தடைகளை நீக்குங்கள்!

உன்னதமானவர், தேவன் என்றென்றும் ஜீவிக்கிறார்.

தேவனுடைய நாமம் பரிசுத்தமானது.

ஆனால், அதோடு துக்கமும் பணிவும்கொண்ட ஜனங்களோடும் வாழ்கிறேன்.

நான் தங்கள் இருதயங்களில் துக்கமுள்ள ஜனங்களுக்குப் புதிய வாழ்க்கையைக் கொடுப்பேன்.

நான் எப்பொழுதும் கோபமாய் இருக்கமாட்டேன்.

எனக்கு முன்பாக மனிதனின் ஆவியும், நான் அவர்களுக்குத் கொடுத்த ஆத்துமாவும் சாகும்.

எனவே, நான் இஸ்ரவேலைத் தண்டித்தேன்.

இஸ்ரவேல் என்னைவிட்டு விலகியது.

இஸ்ரவேல் முரட்டாட்டம் செய்து, தனக்கு இஷ்டமானதை செய்தது.

(மன்னிப்பேன்) நான் அவனை நடத்தி அவனுக்கு ஆறுதல் கூறுவேன்.

பிறகு, அவனும் அவனது ஜனங்களும் துக்கத்தை உணரமாட்டார்கள்.

என்னருகிலே உள்ள ஜனங்களுக்குச் சமாதானத்தைத் தருவேன்.

நான் அந்த ஜனங்களைக் குணப்படுத்துவேன் (மன்னிப்பேன்).”

கர்த்தர் தாமே இவற்றைச் சொன்னார்.

அவர்களால் அமைதியாகவும் சமாதானமாகவும் இருக்கமுடியாது.

அவர்கள் கோபத்தோடு மண்ணைக் கலக்கும் கடலைப்போன்று உள்ளனர்.

என்று என் தேவன் கூறுகிறார்.