தொல்லைக்குள்ளான மனிதர்கள் உம்மைக் காண இயலாது.

அவர்கள் ஏழை ஜனங்களைத் துன்புறுத்துகிறார்கள்.

பேராசை மிக்க அந்த ஜனங்கள் தேவனை சபிப்பார்கள். இவ்வகையாகக் கர்த்தரைத் தாங்கள் வெறுப்பதைத் தீயோர் வெளிக்காட்டுவார்கள்.

தேவனே இல்லை என்பது போல அவர்கள் நடந்துகொள்வார்கள்.

அவர்கள் தேவனுடைய சட்டங்களையும், நல்ல போதகத்தையும் கவனிப்பதில்லை.*

தேவனுடைய பகைவர்கள் அவரது போதனைகளை அசட்டை செய்வார்கள்.

அவர்கள், “நாம் களிகூருவோம், நமக்குத் தண்டனையில்லை” என்பார்கள்.

அவர்கள் பிறரைக் குறித்து எப்போதும் தீமையே பேசுவார்கள். அவர்கள் தீயவற்றையே திட்டமிடுவார்கள்.

ஜனங்களைக் காயப்படுத்த மறைந்திருப்பார்கள்.

ஒன்றும் அறியாத ஜனங்களை அவர்கள் கொல்லுவார்கள்.

ஏழைகளை அவர்கள் தாக்குவார்கள். தீயோர் விரிக்கும் வலையில் அவர்கள் சிக்குவார்கள்.

நமக்கு ஏற்படும் தீமையை தேவன் பாரார்!”

என்று அந்த ஏழைகள் எண்ணத் தொடங்குவார்கள்.

தேவனே, அத்தீயோரைத் தண்டியும்!

ஏழைகளை மறவாதேயும்!

ஏனென்றால் தேவன் தங்களைத் தண்டி யாரென்று எண்ணுவார்கள்.

அவற்றைப் பார்த்து ஏதேனும் செய்யும்!

கர்த்தாவே, நீரே அனாதைகளுக்கு உதவுகிறவர்.

எனவே அவர்களுக்கு உதவும்!

அப்பொழுது ஆண்டவராகிய நீரே நித்திய ராஜா என்பதை எல்லோரும் உணருவார்கள்.

அவர்கள் ஜெபங்களைக் கேட்டு, அதன்படி செய்யும்.

துயரப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஜனங்களை மேலும் தொல்லைகளால் வருந்தவிடாதிரும்.

தீயோர் இங்கு வாழாதபடி அவர்களை அச்சுறுத்தும்.