1Festus, eyalete vardıktan üç gün sonra Sezariye’den Yeruşalem’e gitti. 2O zaman başkâhin ve Yahudiler’in ileri gelenleri Pavlus’la ilgili şikayetlerini ona bildirip ricada bulundular. 3Pavlus’u Yeruşalem’e göndermesi için ondan yardım istediler. Niyetleri pusuya yatıp Pavlus’u yolda öldürmekti. 4Ancak Festus, Pavlus’un Sezariye’de tutuklu bulunduğunu, kendisinin de kısa bir süre sonra oraya gideceğini söyledi. 5“Onun için aranızdan yetkili kişiler benimle birlikte gelsin, bu adamın bir suçu varsa onu suçlasınlar” dedi.

6Festus, aralarında on günden fazla kaldıktan sonra Sezariye’ye döndü. Ertesi gün yargı kürsüsüne oturup Pavlus’un getirilmesini buyurdu. 7Pavlus gelince, Yeruşalem’den gelen Yahudiler çevresini sardılar. Ona karşı kanıtlayamadıkları birçok ağır suçlamalarda bulundular. 8Pavlus, ise “Ne Yahudiler’in yasasına karşı, ne tapınağa, ne de Sezar’a karşı hiçbir günah işlemedim” diyerek kendini savundu.

9Yahudiler’in gözüne girmek isteyen Festus Pavlus’a, “Yeruşalem’e gidip orada bu konularda benim tarafımdan yargılanmak ister misin?” dedi.

10Ama Pavlus, “Ben Sezar’ın yargı kürsüsü önünde duruyorum ve burada yargılanmam gerekir” dedi. ‘‘Senin de çok iyi bildiğin gibi, Yahudiler’e karşı hiçbir suç işlemedim. 11Eğer suçum varsa, ölüm cezasını gerektirecek bir şey yapmışsam, ölmekten korkmam. Ama bu adamların bana karşı olan suçlamaları asılsız ise kimse beni onların eline teslim edemez. Sezar’a başvuruyorum!”

12Bunun üzerine Festus, danışma kuruluyla görüştükten sonra Pavlus’a, “Sezar’a başvurdun. Sezar’a gideceksin” dedi.

13Bundan birkaç gün sonra, Kral Agrippa ile Berniki Sezariye’ye gelip Festus’u ziyaret ettiler. 14Epeyce bir süre orada kaldılar. Festus,

Pavlus’un davasından krala söz etti. “Feliks’in tutuklu olarak bıraktığı bir adam var” dedi. 15‘‘Ben Yeruşalem’deyken Yahudiler’in başkâhinleriyle ileri gelenleri, onunla ilgili şikayetlerini bana bildirdiler. Onu cezalandırmamı istediler. 16Onlara, sanığın suçlayanlarla yüz yüze getirilmeden, kendisine yöneltilen suçlamalarla ilgili savunma yapma fırsatı verilmeden, onu suçlayanların eline teslim edilmesinin, Roma geleneğine aykırı olduğunu söyledim. 17Benimle birlikte buraya gelince, hiç vakit kaybetmeden, ertesi gün yargı kürsüsüne oturdum ve adamın getirilmesini buyurdum. 18Ama davacılar ayağa kalkıp konuştuklarında, beklediğim türden hiçbir suçlamada bulunmadılar.

19Onunla kendi inançları hakkında, ölmüş olup Pavlus’un iddasına göre yaşamakta olan Yeşua adındaki biriyle ilgili konularda çekişiyorlardı. 20Bu konuları nasıl soruşturacağımı bilemediğimden Pavlus’a, Yeruşalem’e gidip orada bu suçlamalara karşı yargılanmayı isteyip istemediğini sordum. 21Ama İmparator’a başvurması üzerine, İmparator’un kararına dek onun tutuklu kalmasını buyurdum.”

22Agrippa Festus’a, “Bu adamı ben de dinlemek isterim” dedi. Festus, “Yarın onu dinlersin” diye karşılık verdi.

23Böylece ertesi gün, Agrippa ve Berniki büyük bir şatafatla gelip komutanlar ve kentin ileri gelenleriyle birlikte duruşma salonuna girdiler. Festus’un buyruğuyla Pavlus içeri getirildi. 24Festus, ‘‘Kral Agrippa ve burada bizimle birlikte bulunan herkes” dedi. “Yeruşalem’de ve burada bulunan bütün Yahudi toplumunun bana şikayet ettiği bu adamı önünüzde görüyorsunuz. Onun için ‘Böylesini yaşatmamalı!’ diye bağırıyorlardı. 25Ama ben onun ölümü gerektirecek hiçbir suç işlemediğini öğrendim. Kendisi İmparator’a başvurduğundan, onu göndermeye karar verdim. 26Ancak İmparatorumuz’a onun hakkında yazacak kesin bir şeyim yok. Bu nedenle onu önünüze, özellikle Kral Agrippa’nın önüne çıkartmış bulunuyorum. Öyle ki onu sorguladıktan sonra yazacak bir şeyim olsun. 27Çünkü bir mahkûmu gönderirken, kendisine yöneltilen suçlamaları belirtmemek bana mantıksız geliyor.”