1Kardeşlerim, yüce Efendimiz Yeşua Mesih’e iman edenler olarak ayrım yapmayın. 2-4Havranıza altın yüzüklü, güzel giysili bir adamla kirli giysili yoksul bir adam girdiğinde, güzel giysiler giyene ilgiyle, “Buraya iyi bir yere otur”, yoksula, “Şurada dur” ya da “Ayağımın dibine otur” derseniz, aranızda ayrım yapmış, kötü düşünceli yargıçların durumuna düşmüş olmaz mısınız? 5Sevgili kardeşlerim, dinleyin: Tanrı, imanda zengin olsunlar ve kendisini sevenlere vaat ettiği krallığınn mirasçıları olsunlar diye bu dünyada yoksul olanları seçmedi mi? 6Oysa siz yoksulu küçük düşürdünüz. Size zulmeden zenginler değil mi? Sizi mahkemelere sürükleyenler onlar değil mi? 7Çağrıldığınız o yüce Ad’a küfreden onlar değil mi? 8Bununla birlikte, “Komşunu kendin gibi seveceksin” diyen Kutsal Yazı’ya göre krallık yasasını yerine getiriyorsanız, iyi ediyorsunuz. 9Ama ayrım yaparsanız, günah işlemiş olursunuz; Yasa tarafından, Yasa’yı çiğnemekle suçlu bulunursunuz. 10Çünkü kim Yasa’nın tamamını yerine getirip bir noktada tökezlerse, bütününe karşı suçlu olur. 11Çünkü “Zina etmeyeceksin” diyen, ayrıca “Adam öldürmeyeceksin” demiştir. Eğer zina etmez, ama adam öldürsen, Yasa’yı çiğnemiş olursun. 12Özgürlük Yasası’na göre yargılanacak insanlar gibi konuşun ve davranın. 13Çünkü yargı merhamet göstermeyene karşı merhametsizdir. Merhamet yargıya galip gelir.

14Kardeşlerim, biri imanı olduğunu söyleyip de eylemleri olmazsa, bu neye yarar? Bu tür bir iman onu kurtarabilir mi? 15-16Eğer bir erkek ya da kız kardeş çıplaksa ve günlük yiyecekten yoksunsa, biriniz ona, “Esenlikle git, ısınmanı ve doymanı dilerim” der, ama bedenin ihtiyaçlarını vermezse, bu neye yarar? 17Bunun gibi, tek başına eylemsiz iman da ölüdür. 18Evet, biri, “Senin imanın var, benimse eylemlerim. Bana eylemlerin olmadan imanını göster, ben de sana eylemlerimle imanımı göstereyim” diyebilir.

19Sen Tanrı’nın bir olduğuna inanıyorsun, iyi ediyorsun. İblisler de buna inanıyor ve titriyorlar. 20Ama ey boş insan, eylemsiz imanın ölü olduğunu mu bilmek istiyorsun? 21Atamız Avraham, oğlu İshak’ı sunakta kurban etmekle aklanmadı mı? 22Görüyorsun, onun imanı eylemleriyle birlikte işliyordu; eylemleriyle imanı tamamlandı.

23Böylece, “Avraham Tanrı’ya iman etti ve bu ona doğruluk sayıldı” diyen Kutsal Yazı yerine gelmiş oldu. Ona Tanrı’nın dostu denildi.

24Görüyorsunuz, insan yalnız imanla değil, eylemleriyle de aklanır.

25Aynı şekilde, ulakları kabul edip başka bir yoldan gönderen fahişe Ravah da bu eylemiyle aklanmadı mı? 26Ruhsuz beden nasıl ölüyse, eylemsiz iman da ölüdür.