E Isusesoro uštiba taro mule
(Mt 28,1–10; Mk 16,1–8; Jn 20,1–9)
1Rano sabajle, palo savato, o đuvlja ale ko grobo hem ande o mirisija save spreminde. 2Tegani arakhle o bar savo phandela ine o grobo dai cidime. 3Đerdinde andre, ali na arakhle o telo Gospodesoro e Isusesoro. 4I sar terđona ine adari zbunime, iklile anglo lende duj manuša ano sjajna šeja. 5O đuvlja but darandile hem peravde pumare šere nakori phuv, a o duj manuša phende lenđe: “Sose rodena e dživde maškaro mule? 6Ov nane akate. Uštino taro mule! Setinen tumen so vaćerđa tumenđe pana ani Galileja: 7‘Me, o Čhavo e manušesoro, valjani te ovav dindo ano vasta e grešnone manušengere, te ovav čhivdo ko krsto, ali o trito dive ka uštav.’ ”
8Tegani on setinde pe da o Isus phenđa lenđe adava. 9I irinde pe taro grobo palal ki diz te vaćeren adava e dešujekhe apostolenđe hem sarijenđe averenđe. 10Adala đuvlja inele i Marija tari diz Magdala, i Jovana, i Marija e Jakovesiri daj, hem avera. I on sa adava vaćerde e apostolenđe, 11ali o apostolja na verujinde lenđe, adalese so mislinde da sa adava izmislinde. 12A o Petar uštino hem prastandilo đi ko grobo. Kad reslo, teljarđa pe te dikhel ano grobo, hem dikhlja samo o čaršavi saveja e Isusesoro telo inele paćardo. I irinđa pe palal pučindoj pes so ulo adava.
O Isus e duje učenikonenđe odrumal objasnini o proroštvija e Hristestar
(Mk 16,12–13)
13Adava dive duj oto e Isusesere sledbenici džana ine ko gav Emaus, dur taro Jerusalim dešujekh kilometarija. 14Odrumal vaćerena ine maškara pumende adalestar so ulo adala dive. 15I sar vaćerena ine ađahar, korkoro o Isus alo uzalo lende hem lelja te phirel olencar. 16Ali olenđe na inele muklo te pendžaren le.
17O Isus pučlja len: “Sostar vaćerena maškara tumende phirindoj?” Tegani on terdine, a ko lengere muja dikhlilo pe dai žalosna.
18Jekh olendar, palo anav Kleopa, phenđa lese: “Sar so dičhola, tu injan jedino abanđija ano Jerusalim kova na džanel so ulo adari akala dive.”
19O Isus pučlja len: “So ulo?”
I on phende lese: “Adava so ulo e Isuseja e Nazarećanineja. Ov inele proroko zoralo ano vaćeriba hem ano ćeriba anglo Devel hem anglo sa o manuša. 20Ali amare šerutne sveštenici hem amare avera vladarija dinde le te ovel osudime ko meriba hem čhivde le ko krsto. 21Amen nadisaljam da ov ka otkupini e Izraelesere narodo. A ače, tritoi dive sar ulo sa adava. 22Hem pana zbuninde amen nesave amare đuvljendar. Sabajleja džele ko grobo, 23ali na arakhle e Isusesoro telo adari. Ale hem phende amenđe da dikhle anđelen kola vaćerde lenđe dai o Isus dživdo. 24Tegani nesave amendar džele ko grobo hem arakhle dai o grobo čučo, sar so phende o đuvlja, ali na dikhle e Isuse.”
25Tegani o Isus phenđa lenđe: “O, sar na haljovena? Sosei tumenđe pharo te verujinen sa adava so o proroci vaćerde adalestar ano Sveta lila? 26On prorokujinde da o Hrist valjani te nakhel sa adala patnje angleder so o Devel ka proslavini le.” 27I tegani lelja te objasnini lenđe soi e Hristestar pisime ano Sveta lila, počindoj e Mojsijasere lilendar hem ano sa e prorokonengere lila.
28Sar avena ine paše uzalo gav Emaus, o Isus ćerđa pe da mangela te džal po dur. 29Ali on terinde le te ačhol vaćerindoj: “Ačhov amencar, adalese so lela te perel i rat!” I o Isus ačhilo hem đerdinđa olencar ano čher. 30Kad inele olencar uzalo astali, o Isus lelja o maro, zahvalinđa e Devlese, phaglja le hem dinđa len. 31Tegani phravdile lengere jaćha hem pendžarde le dai ov o Isus, ali ov otojekhvar na inele više anglo lende.
32Tegani lelje te vaćeren maškara pumende: “Akana džanaja sose amare vile inele tate kad vaćerđa amencar odrumal hem kad objasninđa amenđe o Sveta lila.” 33Odmah uštine hem irinde pe ko Jerusalim. Adari arakhle sar bešena zajedno o dešujekh apostolja hem avera sledbenici e Isusesere 34kola phende lenđe: “O Gospod čače uštino taro mule hem mothovđa pe e Simonese!” 35Tegani o duj manuša vaćerde lenđe sa so ulo ko drom nakoro Emaus hem sar pendžarde e Isuse kad phaglja o maro.
O Isus ikljola anglo učenici hem dokažini lenđe dai dživdo
(Jn 20,19–23)
36Sar on vaćerena ine adalestar, o Isus otojekhvar terdino maškar olende hem phenđa lenđe: “Mir tumencar!” 37A on iznenadinde pe hem darandile adalese so mislinde da dikhena duho. 38Tegani o Isus phenđa lenđe: “Sose darana? Nane tumen sose te sumnjinen. 39Dikhen mle vasta hem mle pre! Me injum! Pipinen man hem ka dikhen! E duho nane telo oto mas hem oto kokala sar so dikhena da man isi!” 40Vaćerindoj adava, mothovđa lenđe ple vasta hem o pre.
41On edobor inele radosna hem začudime da našti ine te verujinen. Tegani o Isus pučlja len: “Isi tumen li nešto hajbnase?” 42I on dinde le kotor oto peko maćho. 43Ov lelja hem halja le anglo lende.
O učenici ka svedočinen e Isusestar sa e nacijenđe
44Tegani o Isus phenđa ple učenikonenđe: “Kad angleder injumle tumencar, vaćerđum tumenđe da sa valjani te pherđol soi pisime mandar ano Zakoni e Mojsijasoro, ano Lila e prorokonengere hem ano Psalmija.” 45Tegani phravđa lengere jaćha te haljoven o Sveta lila, 46i phenđa lenđe: “Ađahari pisime ko Sveta lila: O Hrist ka patini hem ka merel, ali o trito dive ka uštel taro mule, 47hem ano lesoro anav ka propovedini pe sa e nacijenđe, počindoj taro Jerusalim, da valjani te pokajinen pe te šaj o Devel oprostini lenđe lengere grehija. 48Tumen injen svedoci adalestar.
49A me ka bičhalav tumenđe e Svetone Duho, sar so mlo Dad dinđa plo lafi. Tumen ačhoven ani diz đikote o zoralipe e Devlestar naka huljel upra tumende.”
O učenici dikhena e Isusesoro uštiba ko nebo
(Mk 16,19–20; Ćer 1,9–11)
50Palo adava, o Isus ikalđa ple učenikonen tari diz hem anđa len uzalo gav Vitanija. Adari vazdinđa ple vasta hem blagoslovinđa len. 51I sar blagoslovini len ine, lelja te cidel pe olendar hem legardilo ko nebo. 52On pele ko kočija slavindoj le. Tegani pherde oti radost irinde pe ano Jerusalim. 53I stalno džana ine ko Hram te hvalinen e Devle.