Bună vorba alu Luke
Asta Bună vorbă askris omu karje s kima Luka, karje afost doktor, učeniku karje putuja ku apostolu Pavle (vjez Kol 4,14; Flm 24; 2 Tim 4,11), a na fost židov. Asta knjigă rubjaštje d aja kănd sa fukut Isusu, kănd atrijit, kănd ănvaca, kănd fiča čudurj, kănd amurit p kručje, kănd auskrisnit dăla morc š kănd apljikat p čerj. Una dăla glavna temă d asta Bună vorbă jaštje k Isusu aispunit obečala karje Dimizov adat alu Izraelcilor ăn zavjetu alu Bătărn ali š Bună vorba nuje samo d židovj već š d ălja karje nuje židovj. Ăn asta Bună vorbă Isusu ănvăca d multje temje, karje uključa š rugala, Sufljetu alu Svănt, radostu, zahvala š banji. Asta knjigă isto arată kum Isusu likuja š oprostja alu multă lumje, karje uključuja š p ălja karje afost mult bulnavj ili karje avja ăn jej sufljet alu rov, săračj, grešnikurj, propalic š multje mujerj. Luka asta askris, vjerovatno njeđe šajzăč š činč 65 aj maj ănklo d Kristu.
Luka rubjaštje dăče skrije knjigasta
1-3Poštovani Teofile, kašă kum šti, mulc lumje adat tot dăla jej s skrije izvješće d stvarurj karje Dimizov afukut ăn vrijamja anuastră, baš kašă kum skrije ăn Svăntă pismă. Askris aja če nuavă azăs ălja karje avizut stvarurlja d ănčipjală š karje rubja Bună vorbă. Š jo pažljivo amproučit aštja tuatje događajurlje. Jo agăndit k arfi binje tot s skriuv p rănd, 4aša osă fi siguran k aja če jej ta ănvăcat istina.
Anđelu Gabrijel rubjaštje d aja k osă s fakă Ivan karje bătjază
5Kănd caru Herod avladit p Judeja, afost njeki pop karje s kjamă Zaharija. Jel pripadnja alu skupinej d popje karje s kima skupina alu Abije. Mujarja alu Zaharije afost isto dăn familija alu popilor. Ja s kima Elizabeta. 6Amiždoj irja pravedni la Dimizov š uvjek askulta tot aja če Domnu azapovidit ăn zakonu alu Mojsije. 7Ali na vut kupil daja če Elizabeta afost štjarpă, a amiždoj irja mult bătrnj.
8Udată, Zaharija š popilje ăn skupina aluj služaštje ăn Hram. 9Običaju alu popilor afost s arunče kocka tuată zuva kum akuljiđja činje osă utrje ăn Svetište alu Domnuluj ăn Hram š činje osă apringă tămăja. Una zuvă akuljes p Zaharija s apringă tămăja. 10D vrijamjaja mult lumje s ruga ăn dvorištja alu Hramuluj.
11Atunča alu Zaharija sa ukazăt anđelu alu Domnuluj. Astat p partja alu dăraptej la žrtveniku d tămăja. 12Kănd Zaharija avizut p anđelu, jel mult sa spirjat. 13A anđelu ja zăs: “Na vja frikă, Zaharija! Dimizov auzăt rugala ata: Elizabeta, mujarja ata, osă c fakă bijat. Š osă l kjem Ivan. 14Osă c fije drag š t veselješt š mulcă osă s radujaskă kănd s fičja jel. 15Kupilu alu vostru osă fije marje la intja alu Domnuluj. Jel nusă bja nič vin nič altje bjarje ljutje. Osă fije pljin d Sufljetu alu Svăntuluj još kănd fi ăn burtă. 16Jel osă okrinjaskă p multje Izraelcurj la Domnu, Dimizov alor. 17Isti sufljet karje ja dat snagă alu Ilije osă fije ăn bijatu alu tov s pripimaskă p narodu d vinjala alu Domnuluj. Osă okrinjaskă inimilje alu tatilje kătri kupi š nagovorjaskă p ălja karje nu skultă p Dimizov s primjaskă mudrost alu ălja karje askultă.”
18Zaharija azăs alu anđeluj: “Kum s štiuv k s dogodjaštje aja? Š jo š mujarja amja ištjem već bătărnj.”
19P aja anđelu ja zăs: “Jo sănt Gabrijel. Amvinjit dăla prijestolje alu Dimizov. P minje atrimjes la tinje s c aduk asta bună vorbă. 20Jakă, da akuma osă rămăj mut š nusă poc s rubještj tot pănla zuvaja pănd s nu dogodja aja, daja če naj krizut ăn vorbilje alji mjalje, karje osă ispunjaskă d vrijamje alor.”
21Ăn vrijamjaja narodu aštiptat p Zaharija š na razumit dăče atăta sa zabuvit ăn Svetište. 22Kănd jel napokon aišăt, na putut nimik s lji zăkă š s lja udă. Kănd lumja avizut aja, š znakurlje karje lja dat ku mănilje, ashvatit k jel avut vizije ăn Svetište.
23Kănd azavršăt zuvilje alu Zaharija s lukrjază kašă popa ăn Hram, sa tors akas. 24Dăpă duavă trje zălje, mujarja aluj Elizabeta arămas grja, š činč (5) lunj na išăt dăn kasă. Ja azăs: 25“Aša Domnu sa pobrinit d minje š askinit rušunja dăpă minje la intja alu lumje daja če na putut s am kupi.”
Anđelu Gabrijel rubjaštje d aja k osă s fakă Isusu
26Kănd Elizabeta irja grja šasă (6) lunj, Dimizov atrimjes p anđelu Gabrijel ăn sat Nazaret ăn regija Galileja, 27la djevică karje zaručită dăpă om karje s kjamă Josip. Jel irja d sămăncă alu caru David, a djevica s kima Marija. 28Gabrijel avinjit š azăs alu je: “Zdravo! Domnu ku tinje. Dimizov ta kuljes!”
29P aja Marija sa uznemirit š na razumit če anđelu avrut s zăkă ku pozdravula. 30Anđelu azăs: “Na vja frikă, Marija. Tu ješt aja p karje Dimizov akuljes! 31Jakă osă fi grja š osă fač fičor p karje osă l kjem Isusu. 32Jel osă fije marje š osă s kjamje Bijatu alu Maj marje Dimizov. Domnu Dimizov osă idja autoritet s fije car kum Dimizov aobečit alu David, sămănca aluj. 33Osă vladjaskă p sămănca alu Jakov zauvjek š cara aluj nikad nusă prestanjaskă.” 34Marija ăntrijabă p anđelu: “Ali kum? Jo još nam fost ku omu.”
35Anđelu Gabrijel ja zăs: “Sufljetu alu Svăntuluj osă s slubuadje p tinje š săla alu Maj marje Dimizov osă t ănviljaskă. Š daja kupilu karje l fiča osă fije svănt š osă s kjamje Bijatu alu Dimizov. 36Jakă, Elizabeta, rođakinja ata, aša bătărnă isto duče fičor. Aja ista mujarje, d karje arubit k nu puatje s ajbje kupi, a grja je d šasă (6) lunj. 37K alu Dimizov nimika nuje nemoguće!”
38Marija azăs alu Gabrijel: “Jakă, argata sănt alu Domnuluj. S fije kum tu zăč!” Š Gabrijel apljikat dăla ja.
Marija positjaštje p Elizabeta
39Duavă trje zălje dăpă aja, Marija majdată apljikat ăn sat ăn djalurj alu Judeje. 40Kănd ja ažuns, auntrat ăn kasa alu Zaharija š apozdravit p Elizabeta. 41Kănd Elizabeta auzăt pozdravu alu Marije, kupilu ăn burtă alu Elizabetăj dăturdată mult sa miškat š Elizabeta sa napunit ku Sufljetu alu Svăntuluj. 42Elizabeta d radost marje ăntarje astrigat: “Maj mult ješt blagoslovită d tuatje mujerj š blagoslovit je kupilu ăn burta ata! 43Ku čaja amzaslužăt častula s m positjaskă mama alu Domnuluj alu mjov! 44Jakă kănd auzăt pozdravu alu tov, kupilu ăn burtă dăturdată mult sa miškat d radost! 45Blagoslovită ješt daja čaj krizut k osă s ispunjskă poruka karje ca trimjes Domnu!”
Marija slavjaštje p Dimizov ăn radost
46Atunča Marija azăs:
“Inima amja adrikă p Domnu,
47sufljetu alu mjov s radujaštje la Dimizov, Spasitelju alu mjov,
48k p minje ma kuljes,
p ponizna argata aluj!
Audjec, pănd akuma tuată generacija osă zăkă
k Dimizov ma blagoslovit,
49daja če Dimizov karje arje tuată săla
afukut marje čudă d minje!
Svănt je lumilje aluj.
50Iskazaštje milostu p toc ălja ăn tuată vrijamja
karje arje frikă d jel.
51Ku măna capănă afukut marje čudă
š aputirit p lumja karje ponosni š umišljeni.
52Jel aizbacăt p vladari s nu vladjaskă više,
a adrikat p lumje karje je ponizni.
53A p lumja karje irja flămănž lja nasitit ku binje,
a p lumja karje bogată lja trimjes dăla jel ku mănilje gualje.
54-55Jel ažutat alu Izrael, alu argatu aluj
baš kum adat obečală alu sămănca anuastră,
alu Abraham š alu kupi aluj,
k osă lji fije uvjek d milă.”
56Atunča Marija ku Elizabeta arămas njeđe trje (3) lunj š sa tors akas.
Sa fukut Ivan karje bătjază
57Alu Elizabeta avinjit vrijamja s fakă š ja afukut bijat. 58Kănd tuată familija alu je š komšiji auzăt d asta, kum Domnu afost aša d bun kătri ja, toc sa bukurat zajedno ku ja.
59Kănd kupilu anapunit opt (8) zălje, atribut s fije obrezăt, aša k komšiji š familija avinjit s proslavjaskă aja. Avrut p kupilu s l kjamje Zaharija kum tatusov s kjamă, 60ali Elizabeta azăs: “Nu, njego mora s s kjamje Ivan!”
61Komšiji š familija azăs: “Nimilja dăla familija ata nu s kjamă Ivan!” 62Atunča, daja če Zaharija na putut s audă, lumja ku mănilje la tribat kum jel vrja kupilu s s kjamă. 63Zaharija akătat s ji dja ploče s skrije š askris: “S kjamă Ivan”, š toc sa mirat. 64Dimizov alu Zaharije adiškis gura š ja dizljigat ljimba š jel dăturdată ančiput s rubjaskă š s slavjaskă p Dimizov.
65Kănd toc karje trija upruapje d jej avizut če Dimizov afukut alu Zaharije, lja fost frikă d Dimizov. Ăn tuatje saturlje ăn djalurlje alu Judeje, lumja rubja d aja če sa dogodit. 66Činje god auzăt d jej găndja d aja š sa tribat: “Atunča če osă fije d bijatusta kănd ufi marje?”, k Domnu sigurno osă fakă nješto marje pisti jel.
Zaharija rubjaštje d Mesija š d Ivan karje bătjază
67Sufljetu alu Svăntuluj aispunit p Zaharija, tata alu Ivan, š jel arubit asta porukă dăla Dimizov:
68“Slava alu Domnuluj, Dimizov alu Izraelcilor,
k avinjit s ažută alu narodu aluj š s lji izbavjaskă!
69Š atrimjes nauvă marje Spasitelj
dăn sămănca alu argatu aluj David,
70kum jel d mult aobečit
pisti vorba alu prorokurlje karje jel atrimjes:
71s nji spasaskă dăla dušmani alji noštri
š dăla mănă alu tuată lumja karje nji mrzaštje.
72Jel asta afukut s pokazaskă milă alu sămănca anuastră
aša ča ispunit savezu alu svănt karje afukut ku jej,
73aša ča ispunit obečala karje adat alu Abraham, alu anuastră sămănca.
74Kašă kum aobečit, nja skos dăla dušmanj
s putjem s ji služăm frzdă frikă,
75s trijim kum Dimizov azăs
š s fičem čije bun ăn tuatje zuvilje anuaštrje.
76A tu, bijatu alu mjov, osă t kjem proroku alu Maj marje Dimizov.
Osă plječ la intja alu Domnuluj s ji pripremještj drumu.
77Osă ănvăc p narodu aluj s štije kum s s spasaskă
kum s lji fije oprostit grešala alor.
78Daja če je Dimizov pljin d milă š arje osjećaj d noj,
jel trimjatje lumina dăn čerj.
Kašă suarilje karje sa drikă ăn diminjacă,
79Dimizov osă adukă lumina alu ălja karje trijaštje ăn nuaptje š arje frikă d muartje.
Jel osă nji pokazaskă drumu karje aduče ăn mir.”
80Ivan akriskut š apostanit capăn ăn sufljet. Trija ăn lok undje nuje nimika. Kănd akriskut, jel ančiput la intja alu toc s rubjaskă alu naroduluj alu Izrael.