๑๒เมื่อพระผู้เป็นเจ้ากระทำทุกสิ่งต่อภูเขาศิโยนและเยรูซาเล็มเสร็จสิ้นแล้ว ​พระองค์​จะลงโทษคำพูดที่ออกจากใจอันยโสของกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย และสายตาที่​โอ้​อวดของเขา ๑๓เพราะเขาพูดว่า

๒๐ในวันนั้น คนอิสราเอลที่​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่และพงศ์​พันธุ์​ของยาโคบที่​มีชีวิตรอด​ จะไม่พึ่งพิงคนที่ฆ่าพวกเขาอีกต่อไป ​แต่​จะพึ่งพิง​พระผู้เป็นเจ้า​ ​องค์​​ผู้บริสุทธิ์​ของอิสราเอลด้วยใจจริง ๒๑​คนที​่​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่ คือคนของยาโคบที่​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่จะกลับมาหาพระเจ้าผู้​มี​​อานุภาพ​ ๒๒​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ​ถึงแม้​ว่าชนชาติของท่านมากมายราวกับเม็ดทรายในทะเล ​แต่​จะมี​ผู้​​ที่​​มี​​ชี​วิตเหลืออยู่จำนวนหนึ่งเท่านั้​นที​่จะกลับมา และความพินาศก็​ถู​กกำหนดไว้​แล้ว​ ซึ่งเป็นไปด้วยความชอบธรรม ๒๓​เพราะ​พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาผู้​ยิ่งใหญ่​จะดำเนินการอย่างสมบู​รณ​์​ตามที่​กำหนดไว้ ในท่ามกลางแผ่นดินโลก*

๒๔​ฉะนั้น​ พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาผู้​ยิ่งใหญ่​​กล​่าวดังนี้ “​โอ​ ​ชนชาติ​ของเราที่อาศัยอยู่ในศิโยนเอ๋ย อย่ากลัวพวกอัสซีเรียเลย เมื่อพวกเขาห้ำหั่นด้วยไม้ตะบองและหยิบยกไม้​เท​้าคัดค้านเจ้า อย่างที่พวกอียิปต์​กระทำ​ ๒๕​แต่​​อีกไม่นาน​ ความขัดเคืองของเราที่​มีต​่อเจ้าจะยุ​ติ​​ลง​ และความกริ้วของเราจะกลับไปทำให้พวกเขาพินาศย่อยยับ ๒๖​และ​พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาจะบังคับพวกเขาด้วยแส้ เหมือนกับเวลาที่​พระองค์​​ตี​พวกมีเดียนให้พ่ายไปที่หินโอเรบ† และไม้​เท​้าของพระองค์จะเหยียดออกไปเหนือทะเล และพระองค์จะยกมันขึ้นอย่างที่​ได้​กระทำต่​ออ​ียิปต์‡ ๒๗และในวันนั้น ภาระของพวกเขาจะหลุดไปจากบ่าของเจ้า และแอกจะหลุดจากคอของเจ้า และแอกนั้นจะหั​กก​็เพราะความอ้​วน​”