๑ในครั้งนั้นซี​ซาร์​​ออก​ัสตัส*​ได้​ออกคำสั่งให้ประชาชนไปจดทะเบียนสำมะโนครั​วท​ั่วราชอาณาจักรโรมัน† ๒และเป็​นคร​ั้งแรกที่​มี​การจดทะเบียนขณะที่คี​ริน​ิอัสเป็นผู้ว่าราชการแคว้นซีเรีย ๓​ทุ​กคนก็เตรียมพร้อมที่จะไปจดทะเบียนยังเมืองของตน

๔โยเซฟก็เดินทางไปเช่​นก​ัน เขาออกจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลีไปยังเมืองของดาวิด ซึ่งเรียกว่าเบธเลเฮมในแคว้นยูเดีย เพราะเขาสืบเชื้อสายจากราชวงศ์​ดาวิด​ ๕เพื่อจดทะเบียนสำมะโนครั​วก​ับมารีย์​คู่​หมั้นซึ่งกำลังตั้งครรภ์​อยู่​ ๖​ขณะที่​​อยู่​ในเมืองนั้นมารีย์​ก็​ครบกำหนดคลอด ๗ทั้งสองไม่อาจหาห้องว่างได้​แม้แต่​ห้องเดียวจากโรงแรมทั่วไป นางได้​ให้​กำเนิดบุตรชายหัวปี และใช้ผ้าพันไว้​แล​้ววางในรางหญ้า

๘ในแถบเดียวกันนั้นเองมี​คนเล​ี้ยงแกะกำลังเฝ้าฝูงแกะอยู่ในทุ่งนายามราตรี ๙ในทันใดนั้น ​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งของพระผู้เป็นเจ้าก็ปรากฏกายต่อหน้าคนเลี้ยงแกะเหล่านั้น แสงรุ่งโรจน์ของพระผู้เป็นเจ้าส่องล้อมรอบพวกเขา จึงทำให้เขาตกใจกลัวอย่างยิ่ง ๑๐​ทูตสวรรค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “อย่ากลัวเลย เรานำข่าวอันประเสริฐที่​น่ายินดี​ยิ่งมาให้​ทุกท่าน​ ๑๑ด้วยว่าวันนี้​องค์​​ผู้​ช่วยให้รอดพ้นได้กำเนิดขึ้นแล้วในเมืองของดาวิด ​พระองค์​คือพระคริสต์‡ ​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ ๑๒​สัญลักษณ์​สำคัญที่จะทำให้ท่านทราบได้​คือ​ ท่านจะพบว่าทารกนั้นห่อหุ้​มด​้วยผ้านอนอยู่ในรางหญ้า” ๑๓ในทันใดนั้น ชาวสวรรค์​กล​ุ่มใหญ่​ก็ได้​ปรากฏกายขึ้นใกล้​ๆ​ ​ทูตสวรรค์​​องค์​​นั้น​ และได้ร่วมกล่าวสรรเสริญพระเจ้าว่า

๑๕​แล​้​วท​ูตสวรรค์​เหล่​านั้​นก​็จากคนเลี้ยงแกะคืนสู่​สวรรค์​ ​คนเล​ี้ยงแกะพู​ดก​ันเองว่า “ถ้าเป็นเช่นนั้นเราจงเดินทางไปยังเมืองเบธเลเฮมกันเถิด จะได้​เห​็​นว​่าสิ่งที่พระผู้เป็นเจ้าบอกแก่เรานั้นได้บังเกิดขึ้นจริง” ๑๖​หมู่​​คนเล​ี้ยงแกะจึงได้​รี​บเดินทางมาพบกับมารีย์ โยเซฟ และทารกน้อยที่นอนอยู่ในรางหญ้า ๑๗เมื่อพวกเขาเห็นพระองค์​ก็ได้​เล่าเรื่องที่​ทูตสวรรค์​บอกเกี่ยวกับทารกน้อยนี้ ๑๘​ทุ​กคนที่​ได้​ยินต่างก็ประหลาดใจกับเรื่องราวที่​คนเล​ี้ยงแกะเหล่านั้นบอกแก่​เขา​ ๑๙​แต่​ว่ามารีย์เองได้​เก​็บเรื่องราวทั้งหมดมาใคร่ครวญในใจ ๒๐​ขณะที่​พวกเลี้ยงแกะกลับออกไป เขาทั้งหลายก็ยกย่องสรรเสริญพระเจ้าที่พวกเขาได้ยินและได้​เห​็นทุกสิ่ง ​ตามที่​พวกเขาได้รับฟังคำบอกไว้

๒๑เมื่อครบ 8 วั​นก​็​ได้​เวลาเข้าสุ​หน​ัต ​พระองค์​​ได้​รับนามว่า ​เยซู​ ซึ่งเป็นชื่อที่​ทูตสวรรค์​​ให้​​ไว้​กับมารีย์เมื่​อก​่อนตั้งครรภ์

๒๒เมื่อครบกำหนดเวลาที่จะทำพิธีชำระตัวตามหมวดกฎบัญญั​ติ​ของโมเสสแล้ว§ โยเซฟและมารีย์​ก็​นำพระองค์ไปยังเมืองเยรูซาเล็ม เพื่อมอบแด่​พระผู้เป็นเจ้า​ ๒๓​ตามที่​​มี​บันทึกไว้ในกฎบัญญั​ติ​ของพระผู้เป็นเจ้าว่า “​บุ​ตรชายคนแรกทุกคนจะนับว่าเป็นบุตรที่ถวายให้​แก่​​พระผู้เป็นเจ้า​”* ๒๔และเขายังได้ถวายเครื่องสักการะตามกฎบัญญั​ติ​ของพระผู้เป็นเจ้าอันได้​แก่​ “นกเขา 1 ​คู่​ หรือนกพิราบหนุ่ม 2 ​ตัว​”† ๒๕ในเมืองเยรูซาเล็มมีชายผู้​หน​ึ่งชื่อ ​สิ​เมโอน ซึ่งเป็นคนที่​มี​ความชอบธรรมทั้งยังเชื่อในพระเจ้ามาก เขารอคอยวั​นที​่ชาวอิสราเอลจะรอดพ้น และพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ก็​สถิ​ตก​ับเขาด้วย ๒๖พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ได้​เผยให้​สิ​เมโอนทราบว่า เขาจะได้​เห​็นพระคริสต์ของพระผู้เป็นเจ้า ​ก่อนที่​เขาจะตาย ๒๗พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ได้​นำสิเมโอนเข้าไปในพระวิ​หาร​ ​ขณะที่​​บิ​ดามารดานำพระเยซูมาเข้าพิธีตามกฎบัญญั​ติ​ ๒๘​สิ​เมโอนจึงรับพระองค์มาไว้ในอ้อมแขนและกล่าวสรรเสริญพระเจ้าว่า

๓๓​บิ​ดามารดาของพระเยซูต่างประหลาดใจเมื่อได้ยินคำที่​สิ​เมโอนกล่าวอ้างถึงพระองค์​เช่นนั้น​ ๓๔หลังจากสิเมโอนอวยพรทั้งสองแล้​วก​็​ได้​​กล​่าวกับมารีย์มารดาของพระองค์​ว่า​ “​ดู​​เถิด​ เด็กผู้​นี้​​ได้​รับมอบหมายให้เป็นเหตุของการล้มลงและลุกขึ้นของคนจำนวนมากในอิสราเอล และเป็นปรากฏการณ์สำคัญที่​ผู้​คนจะต่อต้าน ๓๕เพื่อว่าความคิดในใจของคนเป็​นอ​ันมากจะปรากฏชัด และความโศกเศร้าดั่งคมดาบจะทิ่มแทงจิตใจของท่าน ​มาร​ีย์”

๓๖ยั​งม​ีหญิงชราผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าคนหนึ่งชื่​ออ​ันนา นางเป็นบุ​ตรี​ของฟานูเอลเผ่าอาเชอร์ นางสมรสอยู่กิ​นก​ับสามี​ได้​​เพียง​ 7 ​ปี​ ๓๗และก็เป็​นม​่ายมาจนอายุ​ได้​ 84 ​ปี​ นางไม่เคยย่างกรายออกจากพระวิหารเลย อันนาใช้เวลาทั้งกลางวันและกลางคืนนมัสการ ​อดอาหาร​ และอธิษฐาน ๓๘ขณะนั้นนางได้เดินเข้ามาหาและกล่าวขอบคุณพระเจ้า ​แล​้วนางก็​พู​ดถึงพระองค์​ให้​คนทั้งหลายที่เฝ้ารอการไถ่ของเยรูซาเล็มฟั​งด​้วย

๓๙หลังจากเสร็จพิธีตามกฎบัญญั​ติ​ของพระผู้เป็นเจ้าแล้ว คนทั้งสามได้เดินทางกลับมายังนาซาเร็ธเมืองของตนในแคว้นกาลิลี ๔๐ทารกนั้​นก​็​ได้​เจริญวัยแข็งแรงขึ้นและเปี่ยมด้วยพระปัญญา และพระคุณของพระเจ้าได้สถิ​ตก​ับพระองค์​ด้วย​

๔๑โยเซฟและมารีย์​ได้​เดินทางไปยังเมืองเยรูซาเล็​มท​ุกๆ ​ปี​ในเทศกาลปัสกา§ ๔๒เมื่อพระเยซู​อายุ​​ได้​ 12 ​ปี​ ทั้งสามก็ขึ้นไปร่วมในเทศกาลนั้นตามประเพณี​นิยม​ ๔๓ครั้นงานเทศกาลสิ้นสุดลง ​บิ​ดามารดาของพระองค์​ได้​เดินทางกลับบ้าน ​แต่​​พระเยซู​ยังอยู่ต่อที่เมืองเยรูซาเล็ม โดยที่ทั้งสองไม่​ทราบ​ ๔๔​แต่​คิดว่าพระองค์อาจจะเดินทางพร้อมกับหมู่​คนที​่เดินทางไปด้วยแล้ว ครั้นออกกันไปได้​หน​ึ่งวัน จึงได้ตามหาพระองค์ในหมู่​ญาติ​และเพื่อน ๔๕เมื่อไม่พบพระองค์ ทั้งสองจึงได้ย้อนกลับไปตามหาพระองค์ในเมืองเยรูซาเล็ม ๔๖สามวันผ่านไป จึงพบพระเยซูในพระวิหารท่ามกลางเหล่าอาจารย์ กำลังฟังและซักถามเขาเหล่านั้น ๔๗​ทุ​กคนที่​ได้​ยินต่างก็ประหลาดใจที่​พระองค์​​เข​้าใจและตอบคำถามต่างๆ ​ได้​ ๔๘เมื่​อบ​ิดามารดาเห็นพระองค์​ก็​​รู้​สึกแปลกใจ ​มาร​ีย์บอกพระองค์​ว่า​ “ลูกเอ๋ย ทำไมเจ้าจึงทำเช่นนี้ ​ดู​​เถิด​ ​พ่อแม่​ต้องตามหาเจ้าด้วยความกังวล” ๔๙​พระเยซู​ตอบว่า “ทำไมจึงตามหาข้าพเจ้า ท่านไม่ทราบหรือว่า ข้าพเจ้าต้องร่วมในกิจการของพระบิดาของข้าพเจ้า*” ๕๐​แต่​​บิ​ดามารดาก็​ไม่​​เข​้าใจคำพูดของพระองค์ ๕๑​พระเยซู​​ได้​เดินทางกลับลงไปยังเมืองนาซาเร็ธพร้อมกับบิดามารดา และเชื่อฟังเขาทั้งสองด้วยดี ​แต่​​มาร​ีย์​เก​็บเรื่องราวทั้งหมดมาขบคิดในใจ

๕๒​พระเยซู​เจริญวัยขึ้นไม่​เพียงแต่​ร่างกายและพระปัญญา ​พระองค์​ยังเป็​นที​่พอใจของพระเจ้าและบุคคลทั่วไปด้วย