सोलोमनया उपदेश
(१०:१–२२:१६)
परमप्रभुयात मानय् याइपिनिगु खँय्
1सोलोमनया उपदेश
बुद्धिमानम्ह काय्नं
बौयात लय्ताय्की।
तर मूर्खम्ह काय्नं
थः मांयात दुःख बी।
2बेइमान यानाः मुंकूगु धनं
भिंकी मखु,
तर धार्मिकतां ज्यान बचय् याइ।
3परमप्रभुं धार्मिक मनूतय्त
नये पित्याका स्याइ मखु।
दुष्टतय्त धाःसा
इमिसं मनंतुंगु पूवंकेबी मखु।
4अल्छीपिं मनूत चीमि जुइ,
मेहनत याइपिं तःमि जुइ।
5ज्ञान दुम्ह मनुखं
बालि लयेगु इलय् अन्न मुंकी,
बालि लयेगु इलय्
द्यनाः नइम्हय्सिनं
मछालापुकाबी।
6भिं मनूतय्त आशिष दइ,
तर मभिंम्ह मनूया म्हुतुइ
ल्वापु जक सुलाच्वनी।
7भिंपिं मनूतय्त लुमंका तइ,
मभिंपिन्त धाःसा
धाय्वं ल्वःमंकाछ्वइ।
8ज्ञान दुपिं मनूतय्सं
स्यनेकने याःगु खँ न्यनी,
मूर्ख खँ ल्हानाजुइपिं धाःसा
नाश जुयावनी।
9इमान्दारपिं मनूत
मग्यासे जुइफइ।
बेमानतय्त धाःसा ज्वनी।
10मखुगु खँय् मिखा
तिस्सिना बीपिं मनूतय्सं
दुःख हइ।
तर न्ह्यःने हे ब्वःबीपिन्सं
चितासू बी।
11भिंपिं मनूतय्गु म्हुतु
जीवनया मुहान खः।
मभिंपिं मनूतय्सं थःपिनिगु म्हुतुइ
ल्वाये लीगु खँ सुचुकातइ।
12घृणां ल्वापु ह्वइ,
मायां मभिंगु फुक्कं त्वपुयाबी।
13बुद्धि दुपिं मनूतय्गु म्हुतुइ
भिंगु खँ दइ,
बुद्धि मदुपिन्त धाःसा
कथिं दाइ।
14बुद्धि दुपिं मनूतय्सं
फतिंफत्तले ज्ञान मुंकी।
मूर्खतय्सं सर्वनाशयात सःती।
15धनसम्पत्ति
तःमिपिनिगु किल्ला खः,
धनसम्पत्ति मदइगु
चीमिपिनिगु पंगः खः।
16भिंगु ज्याया सिरपाः
जीवन खः,
तर पापं पाप हे अप्वय्की।
17न्वानाखँ न्यनिपिन्त
जीवन दइ,
मन्यंपिन्सं मेपिन्त नं स्यंकी।
18थःगु नुगलय् घृणा सुचुकातइपिं
फताहा खः।
अले मखुगु खँ बय्बय् यानाजुइपिं
मूर्ख खः।
19अप्वः खँ ल्हानाजुइबलय्
पाप नं जुइफु,
बुद्धिमानपिं मनूत
अप्वः नवाइ मखु।
20धर्मीतय्गु खँ मुक्कं वहः थें जुइ,
पापीतय्गु नुगः धाःसा
ज्याख्यलय् दइ मखु।
21धर्मीतय्गु खं
यक्वसित ग्वाहालि दइ,
मूर्खत थःपिनिगु हे
बुद्धिं यानाः सी।
22परमप्रभुया आशिषं
मनूतय्त तःमि याइ,
वय्कलं इमित
दुःख तनादी मखु।
23मूर्खत मभिंगु ज्याय् लय्ताइ
दुग्यां दुपिं मनूत
बुद्धि दुगु ज्याय् लय्ताइ।
24धर्मीतय्सं मनं तुंगु खँ पूवनी,
दुष्टत छु खँय् ग्याइगु खः,
व हे इमित जुइ।
25वाफय् वइबलय्
दुष्टतय्त पुइकायनी,
धर्मीतय्त गुबलें नं
इकिधिकि हे संकी मखु।
26वायात चुपाउँ,
अले मिखायात कुँ थें
अल्छी मनूतय्त
ज्या याकेगु नं अथे हे खः।
27परमप्रभुया भय कायेगु धयागु
थःगु जीवनयात
ताहाकः यायेगु खः,
दुष्टतय्गु आयु धाःसा
चिहाकः जुइ।
28धर्मीत आशां द्याइ मखु,
दुष्टतय्गु आशा सितिं वनी।
29परमप्रभुया लँ
धर्मीतय्गु निंतिं किल्ला खः,
दुष्टतय्त धाःसा नाश याइ।
30धर्मीत गुबलें ल्यहेंदनि मखु,
दुष्टत धाःसा
पृथ्वीइ ल्यनी मखु।
31धर्मीतय्गु म्हुतुं
बुद्धिया खँ पिहां वइ,
मखुगु खँ ल्हाइगु मे चाइ।
32धर्मीतय्गु म्हुतुं
छु खँ भिं धकाः स्यू,
दुष्टतय्गु म्हुतुं
अःखःगु खँ जक पिहां वइ।