Ⅰഅപരഞ്ച യിഹൂദിനഃ കിം ശ്രേഷ്ഠത്വം? തഥാ ത്വക്ഛേദസ്യ വാ കിം ഫലം?

Ⅱസർവ്വഥാ ബഹൂനി ഫലാനി സന്തി, വിശേഷത ഈശ്വരസ്യ ശാസ്ത്രം തേഭ്യോഽദീയത|

Ⅲകൈശ്ചിദ് അവിശ്വസനേ കൃതേ തേഷാമ് അവിശ്വസനാത് കിമ് ഈശ്വരസ്യ വിശ്വാസ്യതായാ ഹാനിരുത്പത്സ്യതേ?

Ⅳകേനാപി പ്രകാരേണ നഹി| യദ്യപി സർവ്വേ മനുഷ്യാ മിഥ്യാവാദിനസ്തഥാപീശ്വരഃ സത്യവാദീ| ശാസ്ത്രേ യഥാ ലിഖിതമാസ്തേ, അതസ്ത്വന്തു സ്വവാക്യേന നിർദ്ദോഷോ ഹി ഭവിഷ്യസി| വിചാരേ ചൈവ നിഷ്പാപോ ഭവിഷ്യസി ന സംശയഃ|

Ⅴഅസ്മാകമ് അന്യായേന യദീശ്വരസ്യ ന്യായഃ പ്രകാശതേ തർഹി കിം വദിഷ്യാമഃ? അഹം മാനുഷാണാം കഥാമിവ കഥാം കഥയാമി, ഈശ്വരഃ സമുചിതം ദണ്ഡം ദത്ത്വാ കിമ് അന്യായീ ഭവിഷ്യതി?

Ⅵഇത്ഥം ന ഭവതു, തഥാ സതീശ്വരഃ കഥം ജഗതോ വിചാരയിതാ ഭവിഷ്യതി?

Ⅶമമ മിഥ്യാവാക്യവദനാദ് യദീശ്വരസ്യ സത്യത്വേന തസ്യ മഹിമാ വർദ്ധതേ തർഹി കസ്മാദഹം വിചാരേഽപരാധിത്വേന ഗണ്യോ ഭവാമി?

Ⅷമങ്ഗലാർഥം പാപമപി കരണീയമിതി വാക്യം ത്വയാ കുതോ നോച്യതേ? കിന്തു യൈരുച്യതേ തേ നിതാന്തം ദണ്ഡസ്യ പാത്രാണി ഭവന്തി; തഥാപി തദ്വാക്യമ് അസ്മാഭിരപ്യുച്യത ഇത്യസ്മാകം ഗ്ലാനിം കുർവ്വന്തഃ കിയന്തോ ലോകാ വദന്തി|

Ⅸഅന്യലോകേഭ്യോ വയം കിം ശ്രേഷ്ഠാഃ? കദാചന നഹി യതോ യിഹൂദിനോ ഽന്യദേശിനശ്ച സർവ്വഏവ പാപസ്യായത്താ ഇത്യസ്യ പ്രമാണം വയം പൂർവ്വമ് അദദാമ|

Ⅹലിപി ര്യഥാസ്തേ, നൈകോപി ധാർമ്മികോ ജനഃ|

Ⅺതഥാ ജ്ഞാനീശ്വരജ്ഞാനീ മാനവഃ കോപി നാസ്തി ഹി|

Ⅻവിമാർഗഗാമിനഃ സർവ്വേ സർവ്വേ ദുഷ്കർമ്മകാരിണഃ| ഏകോ ജനോപി നോ തേഷാം സാധുകർമ്മ കരോതി ച|

ⅩⅢതഥാ തേഷാന്തു വൈ കണ്ഠാ അനാവൃതശ്മശാനവത്| സ്തുതിവാദം പ്രകുർവ്വന്തി ജിഹ്വാഭിസ്തേ തു കേവലം| തേഷാമോഷ്ഠസ്യ നിമ്നേ തു വിഷം തിഷ്ഠതി സർപ്പവത്|

ⅩⅣമുഖം തേഷാം ഹി ശാപേന കപടേന ച പൂര്യ്യതേ|

ⅩⅤരക്തപാതായ തേഷാം തു പദാനി ക്ഷിപ്രഗാനി ച|

ⅩⅥപഥി തേഷാം മനുഷ്യാണാം നാശഃ ക്ലേശശ്ച കേവലഃ|

ⅩⅦതേ ജനാ നഹി ജാനന്തി പന്ഥാനം സുഖദായിനം|

ⅩⅧപരമേശാദ് ഭയം യത്തത് തച്ചക്ഷുഷോരഗോചരം|

ⅩⅨവ്യവസ്ഥായാം യദ്യല്ലിഖതി തദ് വ്യവസ്ഥാധീനാൻ ലോകാൻ ഉദ്ദിശ്യ ലിഖതീതി വയം ജാനീമഃ| തതോ മനുഷ്യമാത്രോ നിരുത്തരഃ സൻ ഈശ്വരസ്യ സാക്ഷാദ് അപരാധീ ഭവതി|

ⅩⅩഅതഏവ വ്യവസ്ഥാനുരൂപൈഃ കർമ്മഭിഃ കശ്ചിദപി പ്രാണീശ്വരസ്യ സാക്ഷാത് സപുണ്യീകൃതോ ഭവിതും ന ശക്ഷ്യതി യതോ വ്യവസ്ഥയാ പാപജ്ഞാനമാത്രം ജായതേ|

ⅩⅪകിന്തു വ്യവസ്ഥായാഃ പൃഥഗ് ഈശ്വരേണ ദേയം യത് പുണ്യം തദ് വ്യവസ്ഥായാ ഭവിഷ്യദ്വാദിഗണസ്യ ച വചനൈഃ പ്രമാണീകൃതം സദ് ഇദാനീം പ്രകാശതേ|

ⅩⅫയീശുഖ്രീഷ്ടേ വിശ്വാസകരണാദ് ഈശ്വരേണ ദത്തം തത് പുണ്യം സകലേഷു പ്രകാശിതം സത് സർവ്വാൻ വിശ്വാസിനഃ പ്രതി വർത്തതേ|

ⅩⅩⅢതേഷാം കോപി പ്രഭേദോ നാസ്തി, യതഃ സർവ്വഏവ പാപിന ഈശ്വരീയതേജോഹീനാശ്ച ജാതാഃ|

ⅩⅩⅣത ഈശ്വരസ്യാനുഗ്രഹാദ് മൂല്യം വിനാ ഖ്രീഷ്ടകൃതേന പരിത്രാണേന സപുണ്യീകൃതാ ഭവന്തി|

ⅩⅩⅤയസ്മാത് സ്വശോണിതേന വിശ്വാസാത് പാപനാശകോ ബലീ ഭവിതും സ ഏവ പൂർവ്വമ് ഈശ്വരേണ നിശ്ചിതഃ, ഇത്ഥമ് ഈശ്വരീയസഹിഷ്ണുത്വാത് പുരാകൃതപാപാനാം മാർജ്ജനകരണേ സ്വീയയാഥാർഥ്യം തേന പ്രകാശ്യതേ,

ⅩⅩⅥവർത്തമാനകാലീയമപി സ്വയാഥാർഥ്യം തേന പ്രകാശ്യതേ, അപരം യീശൗ വിശ്വാസിനം സപുണ്യീകുർവ്വന്നപി സ യാഥാർഥികസ്തിഷ്ഠതി|

ⅩⅩⅦതർഹി കുത്രാത്മശ്ലാഘാ? സാ ദൂരീകൃതാ; കയാ വ്യവസ്ഥയാ? കിം ക്രിയാരൂപവ്യവസ്ഥയാ? ഇത്ഥം നഹി കിന്തു തത് കേവലവിശ്വാസരൂപയാ വ്യവസ്ഥയൈവ ഭവതി|

ⅩⅩⅧഅതഏവ വ്യവസ്ഥാനുരൂപാഃ ക്രിയാ വിനാ കേവലേന വിശ്വാസേന മാനവഃ സപുണ്യീകൃതോ ഭവിതും ശക്നോതീത്യസ്യ രാദ്ധാന്തം ദർശയാമഃ|

ⅩⅩⅨസ കിം കേവലയിഹൂദിനാമ് ഈശ്വരോ ഭവതി? ഭിന്നദേശിനാമ് ഈശ്വരോ ന ഭവതി? ഭിന്നദേശിനാമപി ഭവതി;

ⅩⅩⅩയസ്മാദ് ഏക ഈശ്വരോ വിശ്വാസാത് ത്വക്ഛേദിനോ വിശ്വാസേനാത്വക്ഛേദിനശ്ച സപുണ്യീകരിഷ്യതി|

ⅩⅩⅪതർഹി വിശ്വാസേന വയം കിം വ്യവസ്ഥാം ലുമ്പാമ? ഇത്ഥം ന ഭവതു വയം വ്യവസ്ഥാം സംസ്ഥാപയാമ ഏവ|