1Şabat’ın ardından, haftanın ilk günü şafak sökerken, Magdalalı Mariyam ve diğer Mariyam mezarı görmeye gittiler. 2Birdenbire büyük bir deprem oldu. Çünkü Efendi’nin bir meleği gökten indi ve gelip taşı kapıdan yuvarlayarak üzerine oturdu. 3Görünüşü şimşek gibi, giysisi de kar gibi bembeyazdı. 4Nöbetçiler korkuyla sarsıldılar ve ölü gibi oldukları yere yıkıldılar. 5Melek kadınlara şöyle dedi: “Korkmayın, çarmıha gerilmiş Yeşua’yı aradığınızı biliyorum. 6O burada değil, çünkü söylemiş olduğu gibi dirildi. Gelin, Efendi’nin yattığı yeri görün.

7Çabuk gidin ve öğrencilerine şöyle söyleyin: ‘O ölümden dirildi.

8Kadınlar korku ve büyük bir sevinç içinde hızla mezardan ayrıldılar. Koşarak Yeşua’nın öğrencilerine haberi duyurmak için gittiler. 9Öğrencilerine haber vermeye giderlerken, Yeşua ansızın karşılarına çıktı ve onlara, “Sevinin!” dedi.

10Sonra Yeşua onlara, “Korkmayın. Gidip kardeşlerime haber verin, Galile’ye gitmelerini söyleyin, beni orada görecekler” dedi.

11Kadınlar yolda giderken, nöbetçilerden bazıları kente giderek olanları başkâhinlere anlattılar. 12-13Başkâhinler ileri gelenlerle birlikte bu durumu değerlendirdikten sonra askerlere yüklü para vererek şöyle dediler: “Öğrencileri geceleyin gelip biz uyurken O’nun cesedini çalıp götürdüler diyeceksiniz. 14Bu, valinin kulağına gidecek olursa, onu biz ikna eder ve size bir zarar gelmesini önleriz.” 15Böylece parayı alan askerler kendilerine söylendiği gibi yaptılar. Bu söylenti Yahudiler arasında bugün de yaygındır.

16On bir öğrenci Galile’ye, Yeşua’nın kendilerini gönderdiği dağa gittiler. 17Yeşua’yı gördüklerinde O’na tapındılar. Ama bazıları şüphe içindeydi. 18Yeşua yanlarına gelip onlara şöyle dedi: “Gökte ve yerde bütün yetki bana verildi. 19 Gidin ve bütün ulusları öğrencilerim olarak yetiştirin; onları Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’un adıyla vaftiz edin; 20 size buyurduğum her şeye uymayı onlara öğretin. İşte ben, çağın sonuna dek her zaman sizinle birlikteyim.” Amin.