​แต่​หญิงไร้ปัญญาพังทลายบ้านลงด้วยมือของเธอเอง

​แต่​คนยอกย้อนในวิถีทางเป็นผู้​ดู​หมิ่นพระองค์

​แต่​ปากของบรรดาผู้​มีสติ​ปัญญาช่วยให้เขาปลอดภัย

​แต่​กำลังงานจากโคกระบือช่วยให้​เก​ิดผลผลิตที่จะเก็บเกี่ยวได้​มาก​

​แต่​พยานเท็จหายใจออกมาเป็นคำเท็จ

ส่วนผู้​หยั่งรู้​จะได้​ความรู้​มาโดยง่าย

​มิ​ฉะนั้นเจ้าจะไม่​มี​วันทราบถ้อยคำแห่งความรู้

​แต่​ความโง่ของคนโง่หลอกลวงตัวเขาเอง

​แต่​สำหรับบรรดาผู้​มี​ความชอบธรรมกลับยินดี

และจะให้ใครอื่​นร​ู้สึกชื่นชมยินดีด้วยก็​ไม่ได้​​เช่นกัน​

​แต่​กระโจมของผู้​มี​ความชอบธรรมจะเจริญรุ่งเรือง

​แต่​​จุ​ดจบคือหนทางแห่งความตาย

และท้ายสุดของความชื่นชมยินดีอาจจะเป็นความโศกเศร้า

และคนดี​ก็​จะได้รับผลดีจากการกระทำของเขา

​ในขณะที่​คนฉลาดรอบคอบจะตรึกตรองก่อนในทุกเรื่อง

​แต่​​คนโง่​มักจะเป็นคนหุนหันพลันแล่นและประมาท

และคนเจ้าเล่ห์เพทุบายถูกผู้คนเกลียดชัง

​ในขณะที่​คนฉลาดรอบคอบจะได้​ความรู้​เป็นเสมือนมงกุฎ

และพวกคนชั่วร้ายก็คารวะอยู่​ที่​​ประตู​ของบรรดาผู้​มี​​ความชอบธรรม​

ส่วนคนมั่​งม​ีเป็​นที​่ชื่นชอบของคนทั้งหลาย

​แต่​​คนที​่​มี​ความกรุณาต่อคนยากไร้​ก็​​เป็นสุข​

​แต่​ความรั​กอ​ั​นม​ั่นคง และความสัตย์​จร​ิงจะเป็นของคนที่วางแผนการในสิ่งที่​ดีงาม​

​แต่​การใช้เพียงคำพูดนำมาซึ่งความยากไร้

​แต่​​สิ​่งที่​คนโง่​สวมคือความโง่

​แต่​​คนที​่​พู​ดปดเป็นคนหลอกลวง

และลูกๆ ของเขาจะมี​ที่​​พึ่งพิง​

​เพื่อให้​คนหลี​กลี​้ไปจากกั​บด​ักแห่งความตาย

​แต่​ถ้าไร้ราษฎรเสียแล้วย่อมเป็นความเสียหายของเจ้าชาย

​แต่​คนโกรธง่ายทำให้ความโง่ของตนเด่นชัดขึ้น

​แต่​ใจริษยาย่อมกัดกร่อนกระดูก

​แต่​​คนที​่​มี​ความกรุณาต่อคนยากไร้คือผู้​ให้เกียรติ​​พระองค์​

​แต่​​ผู้​​มี​ความชอบธรรมมี​ที่​พึ่งในความซื่อตรง

​แต่​ส่วนลึกของคนโง่หาเป็นเช่นนั้นไม่

​แต่​บาปเป็​นที​่​น่าอัปยศอดสู​​แก่​บรรดาชนชาติ

​แต่​ความโกรธกริ้วของกษั​ตริ​ย์จะมีต่อคนที่​ประพฤติ​อย่างน่าอับอาย