पाप क्षमापाखें दइगु सुख
दाऊदया मश्किल
1इपिं धन्य खः,
सुयागु पाप व मभिंगु ज्या
क्षमा जूगु दु।
2इपिं धन्य खः,
सुयागु मभिंगु ज्यायात
परमप्रभुं दोष मबिल।
अले सुयागु मति मभिं मजू।
3जिं थःगु पाप मानय्
मयानाबलय्
न्हिच्छि ख्वयागुलिं
जिगु म्ह न्यल।
4चच्छि न्हिच्छि छिगु ल्हाः
जिगु म्हय् झ्यात्तुक
लानाच्वन।
जिगु बल फुक्कं निभालय्
लः सू थें सुनावन।
सेला
5अले जिं छिगु न्ह्यःने जिगु
पाप मानय् याना।
जिं जिगु मभिंगु ज्याखँ
छिगु न्ह्यःने मसुचुका।
जिं थःम्हं थःत धया –
“जिं परमप्रभुया न्ह्यःने
थःगु पाप मानय् याये।”
अले छिं जिगु फुक्क पापया
क्षमा बियादिल।
सेला
6उकिं ई दनिबलय् हे
छितः विश्वास याइपिन्सं
छिगु प्रार्थना यायेमाः।
अले दुःखकष्टया खुसिबाः वःसां
इमित स्यंके फइ मखु।
7छि जिगु शरण कायेगु थाय् खः।
छिं जितः दुःखं बचय् यानादी।
अले जिगु प्यखें
छिं मुक्तिया म्ये थ्वय्कादी।
सेला
8छिं जितः धयादिल –
“जिं छन्त छ वनेमाःगु लँ
क्यनाबी।
जिं छन्त स्यनेकने यानाः
बिचाः यानाच्वने।”
9लकय् यायेत लगाम
व खिपः माःपिं सल
व गधा थें छुं मस्यूपिं
जुयाच्वने मते।
10दुष्टतय्सं यक्व दुःखकष्ट
फयेमाली,
परमप्रभुयात विश्वास
याइपिन्त धाःसा
सदां दयाच्वनिगु दया माया दइ।
11उकिं परमप्रभुयात विश्वास
याइपिं फुक्कं
परमप्रभुलिसे लय्तायाच्वँ!
नुगः यचुपिं फुक्कं लसतां चंचंधा!