௧என் அன்பே! என் மணமகளே! நான் என் தோட்டத்திற்குள் நுழைந்தேன்.

நான் எனது தேனை தேன் கூட்டோடு தின்றேன்.

அன்பர்களே! உண்ணுங்கள், குடியுங்கள் அன்பின்

௨நான் தூங்குகிறேன்

என் நேசர் தட்டுவதை நான் கேட்கிறேன்.

என் தலை பனியால் நனைந்துவிட்டது.

௩“நான் என் ஆடையைக் கழற்றிப்போட்டேன்.

நான் என் பாதங்களைக் கழுவியிருக்கிறேன்.

௪ஆனால் என் நேசர் தனது கையை கதவுத் துவாரத்தின்வழியாக நீட்டினார்.

௫என் நேசருக்காகக் கதவைத் திறக்க எழுந்தேன்.

௬என் நேசருக்காகத் திறந்தேன்

அவர் வந்துபோனபோது

நான் அவரைத் தேடினேன்

நான் அவரை அழைத்தேன்

௭நகரக் காவலர்கள் என்னைப் பார்த்தார்கள்.

அந்தச் சுவரின்மேல் நின்ற காவலர்கள்

௮எருசலேமின் பெண்களே! நான் உங்களுக்குக் கூறுகிறேன் என் நேசரைக்

௯அழகான பெண்ணே,

உன் நேசர் மற்றவர்களைவிடச் சிறந்தவரா?

௧௦என் நேசர் சிவப்பானவர், வெண்மையானவர்.

௧௧அவரது தலை சுத்தமான தங்கத்தைப்போன்றிருக்கும்.

௧௨அவரது கண்கள் நீரோடைகளின் அருகிலுள்ள புறாவின் கண்களைப் போலிருக்கும்.

௧௩அவரது கன்னங்கள் மணம்மிகுந்த வாசனைப் பூக்கள் நிறைந்த தோட்டம் போலிருக்கும்.

௧௪அவரது கைகள் படிகப்பச்சை நகைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது போலிருக்கும்.

௧௫அவரது கால்கள் பளிங்குத் தூண்கள்

அவர் நின்றால்

௧௬ஆம், எருசலேமின் பெண்களே!

இப்படிப்பட்டவரே என் நேசர்