1Başlangıçta Söz vardı. Söz Tanrı ile birlikteydi ve Söz Tanrı’ydı. 2O, başlangıçta Tanrı’yla birlikteydi. 3Her şey O’nun aracılığıyla var oldu, var olan hiçbir şey O’nsuz varlık kazanmadı. 4Yaşam O’ndaydı ve yaşam insanların ışığıydı. 5Işık karanlıkta parlar ve karanlık onu alt edemedi. 6Tanrı tarafından gönderilen Yuhanna adlı bir adam geldi. 7Tanıklık amacıyla, ışığa tanıklık edip herkes onun aracılığıyla iman etsin diye geldi. 8O ışık değildi, ama ışığa tanıklık etmek üzere gönderildi. 9Herkesi aydınlatan gerçek ışık dünyaya geldi.

10O dünyadaydı, dünya O’nun aracılığıyla yaratıldı, ama dünya O’nu tanımadı. 11Kendi halkına geldi, ama kendi halkı O’nu kabul etmedi.

12Kendisini kabul edip adına iman edenlerin hepsine, Tanrı’nın çocukları olma hakkını verdi. 13Onlar ne kandan, ne bedensel istekten ne de insan isteğinden doğdular. Tersine Tanrı’dan doğdular. 14Söz insan olup aramızda yaşadı. O’nun yüceliğini, Baba’dan gelen, lütuf ve gerçekle dolu biricik Oğul’un yüceliğini gördük. 15Yuhanna O’nun hakkında tanıklık etti. Yüksek sesle şöyle dedi: “Sizlere, ‘Benden sonra gelen benden üstündür. Çünkü O benden önce vardı’ dediğim kişi işte budur.” 16O’nun doluluğundan hepimiz lütuf üzerine lütuf aldık.

17Çünkü Yasa Moşe aracılığıyla verildi. Lütuf ve gerçek ise Yeşua Mesih aracılığıyla geldi. 18Tanrı’yı hiç kimse hiçbir zaman görmedi. Baba’nın bağrında olan biricik Oğul O’nu ilan etti.

19Yahudiler Yuhanna’ya, “Sen kimsin?” diye sormak için Yeruşalem’den kâhinlerle Levililer’i gönderdiklerinde Yuhanna’nın tanıklığı şöyleydi.

20İnkâr etmeden açıkça, “Ben Mesih değilim” dedi.

21“Öyleyse kimsin? Eliyah mısın?” diye sordular O da, “Değilim” dedi.

“Sen o peygamber misin?” “Hayır” dedi.

22Sonra, “O zaman kendi hakkında ne diyorsun? Bize kim olduğunu söyle ki, bizi gönderenlere verecek bir yanıtımız olsun” dediler.

23Yuhanna, “Peygamber Yeşaya’nın dediği gibi, ‘Efendi’nin yolunu düzleyin’ diye çölde haykıranın sesiyim ben” dedi.

24Gönderilenler Ferisiler’dendi. 25Ona, “Madem Mesih, Eliyah ya da o peygamber değilsen, neden vaftiz ediyorsun?” diye sordular.

26Yuhanna onlara şu karşılığı verdi: “Ben suyla vaftiz ediyorum, ama aranızda tanımadığınız biri duruyor. 27Benden sonra gelen, benden üstündür. Ben O’nun çarığının bağını çözmeye bile layık değilim.” 28Tüm bunlar, Yuhanna’nın vaftiz ettiği Yarden Irmağı’nın ötesindeki Beytanya’da oldu.

29Yuhanna ertesi gün Yeşua’nın kendisine doğru geldiğini gördüğünde şöyle dedi: “İşte, dünyanın günahını ortadan kaldıran Tanrı Kuzusu! 30Kendisi için, ‘Benden sonra benden üstün biri geliyor, çünkü O benden önce vardı’ diye bildirdiğim kişi budur. 31Ben O’nu tanımıyordum, ama İsrael’in O’nu tanıması için suyla vaftiz etmeye geldim.” 32Yuhanna tanıklığını şöyle sürdürdü: “Ruh’un gökten güvercin gibi indiğini ve O’nun üzerinde durduğunu gördüm. 33Ben O’nu tanımıyordum, ama suyla vaftiz etmem için beni gönderen, ‘Ruh’un kimin üzerine inip durduğunu görürsen, Kutsal Ruh’ta vaftiz eden O’dur’ dedi. 34Ben de gördüm ve ‘Tanrı’nın Oğlu budur’ diye tanıklık ediyorum.”

35Ertesi gün Yuhanna iki öğrencisiyle birlikte ayakta duruyordu.

36Oradan geçen Yeşua’ya bakıp, “İşte, Tanrı Kuzusu!” dedi. 37Bunu duyan iki öğrenci Yeşua’nın ardından gittiler. 38Yeşua dönüp onların peşinden geldiklerini görünce, “Ne arıyorsunuz?” dedi.

O’na, “Rabbuni, nerede kalıyorsun?” dediler. ‘Rabbuni’ öğretmenim anlamına gelir.

39Onlara, “Gelin ve görün” dedi.

Gelip O’nun nerede kaldığını gördüler ve o gün O’nunla kaldılar. 40Yuhanna’yı duyup Yeşua’nın peşinden giden iki kişiden biri Simon Petrus’un kardeşi Andreas’tı. 41Andreas ilkin kendi kardeşi Simon’u buldu ve ona, “Mesih’i bulduk!” dedi. Mesih, meshedilmiş olan demektir. 42Andreas kardeşini Yeşua’ya götürdü. Yeşua ona baktı, “Sen Yuhanna’nın oğlu Simon’sun. Adın Kefas olacak” dedi. Kefas kaya anlamındadır. 43Yeşua, ertesi gün Galile’ye gitmeye karar verdi. Filipus’u bulup ona, “Ardımdan gel” dedi. 44Filipus, Andreas ve Petrus’un kenti olan Beytsayda’dandı. 45Filipus, Natanel’i buldu ve ona, “Moşe’nin Yasa’da bildirdiği ve peygamberlerin hakkında yazdığı kişiyi, Yosef oğlu Nasıralı Yeşua’yı bulduk” dedi.

46Natanel ona, “Nasıra’dan iyi bir şey çıkabilir mi?” dedi. Filipus ona, “Gel de gör” dedi.

47Yeşua, Natanel’in kendisine doğru geldiğini gördü ve onun hakkında,

48Natanel O’na, “Beni nereden tanıyorsun?” dedi.

49Natanael O’na, “Öğretmenimiz, sen Tanrı’nın Oğlu’sun! Sen İsrael’in Kralı’sın!” dedi.

50Yeşua ona, “Sana, ‘Seni incir ağacının altında gördüm’ dediğim için mi inanıyorsun? Bunlardan daha büyük şeyler göreceksin!” dedi.

51Ona, “Size doğrusunu söyleyeyim, bundan sonra göğün açıldığını ve Tanrı’nın meleklerinin İnsanoğlu’nun üzerine yükselip indiklerini göreceksiniz” dedi.