David’in mezmuru
1Yahve benim çobanımdır,
Hiçbir eksiğim olmaz.
2Beni yeşil çayırlarda yatırır.
Sakin suların kıyısına götürür.
3Canımı tazeler.
Adı uğruna doğruluk yollarında bana rehberlik eder.
4Ölümün gölgesindeki vadiden geçsem bile,
Hiçbir kötülükten korkmam çünkü sen benimlesin.
Senin asan, değneğin,
Teselli eder beni.
5Düşmanlarımın huzurunda,
Önüme sofra kurarsın.
Başımı yağla meshedersin.
Kâsem taşmakta.
6Kesinlikle yaşamımın tüm günlerinde
İyilik ve sevgi izleyecek beni.
Sonsuza dek Yahve’nin evinde oturacağım.