David’in mezmuru
1Yahve benim ışığım ve kurtuluşumdur.
Kimden çekineyim?
Yahve yaşamımın gücüdür.
Kimden korkayım?
2Kötüler etimi yemek için üzerime geldiklerinde,
Hasımlarım ve düşmanlarım bile tökezlediler ve düştüler.
3Bana karşı bir ordu kamp kursa bile,
Yüreğim korkmaz.
Bana karşı savaş açılsa da,
Yine de güvenimi korurum.
4Yahve'den tek bir şey diledim ve onun peşindeyim:
Yahve’nin güzelliğini görüp,
O’nun tapınağında hayran olmak için,
Ömrümün bütün günlerinde Yahve’nin evinde bulunayım.
5Çünkü sıkıntı gününde beni gizlice çardağında tutacak.
Beni çadırının gizli yerinde saklayacak.
Kaya üzerinde beni yükseltecek.
6Artık başım çevremdeki düşmanlarımın üzerinde yükselecek.
O’nun çadırında sevinç kurbanları sunacağım.
Ezgilerle, ilahilerle Yahve’yi öveceğim.
7Sesimle çağırdığımda duy, ey Yahve.
Bana merhamet et, yanıtla beni.
8“Yüzümü ara” dediğin zaman,
Yüreğim sana, “Yüzünü arıyorum, ey Yahve” dedi.
9Yüzünü benden gizleme.
Hizmetkârını öfkeyle uzaklaştırma.
Yardımcım sen oldun.
Bırakma, terk etme beni,
Ey kurtuluşumun Tanrısı.
10Babamla annem beni terk ettiğinde,
Yahve beni yukarı kaldırır.
11Bana kendi yolunu öğret, ey Yahve.
Düşmanlarımdan ötürü bana doğru yolda rehber ol.
12Beni hasımlarımın keyfine bırakma,
Çünkü yalancı tanıklar karşıma dikildi,
Şiddet soluyorlar. 13Yaşayanlar diyarında Yahve’nin iyiliğini göreceğimden ben hâlâ eminim.
14Yahve’yi bekle.
Güçlü ve yüreğin cesaretli olsun.
Evet, Yahve'yi bekle.