1Бабилдики дәрия-ериқлар бойида биз олтардуқ;

Зионни әслигинимиздә, бәрһәқ жиға көтәрдуқ;

2Чилтаримизни арисидики сөгәтләргә есип қойдуқ.

3Чүнки бизни сүргүн қилғанлар биздин нахша тәләп қилди;

Бизни зарлатқучилар биздин тамашә тәләп қилип: —

«Һәй, Зион нахшилиридин бирни бизгә ейтқина» — дейишти.■

4Яқа жутта туруп Пәрвәрдигарниң нахшисини қандақму ейтайли?

5Әй Йерусалим, мән сени унтусам,

Оң қолум маһаритини унтусун!□

6Сени әслимисәм,

— Йерусалимни әң чоң хурсәнлигимдин әвзәл көрмисәм —

Тилим таңлайимға чаплишип қалсун!

7И Пәрвәрдигар, Едом балилиридин һесап алғанда, Йерусалимниң бешиға чүшкән күнини ядиңға кәлтүргәйсән;

Чүнки улар: «Уни йәр билән йәксан қилиңлар,

Улиғичә йәр билән йәксан қилиңлар!» дейишти.■

8И булиниш алдида турған Бабил қизи,

Бизгә қилған қилмишлириңни өзүңгә қайтурғучи бәхитликтур!■

9Бовақлириңни елип ташқа атқучи киши бәхитликтур!