6-күй •••• Қайғу ичидики дуа
1-2Нәғмичиләрниң бешиға тапшурулуп, тарлиқ сазлар һәм сәккиз тарлиқ арфа билән оқулсун дәп, Давут язған күй: —
Пәрвәрдигар, ғәзивиң тутқанда мени әйиплимә;
Қәһриң кәлгәндә мени әдәплимә.
3Маңа шапаәт қилғин, и Пәрвәрдигар, чүнки мән зәиплишип кәттим;
И Пәрвәрдигар, мени сақайтқин, чүнки мениң устиханлирим вәһимигә чүшти.
4Мениң җеним дәһшәтлик дәккә-дүккигә чүшти;
И Пәрвәрдигар, қачанғичә шундақ болиду?
5Йенимға қайт, и Пәрвәрдигар, җенимни азат қилғайсән,
Өзгәрмәс муһәббитиң үчүн мени қутқузғин.
6Чүнки өлүмдә болса Саңа сеғинишлар йоқ;
Тәһтисарада ким Саңа тәшәккүрләрни ейтсун?
7Мениң уһ тартишлиримдин мағдурум қалмиди;
Түн бойи орун-көрпәмни көлчәк қилимән;
Яшлирим билән каривитимни чөктүримән.
8Дәрдләрдин көзүм хирәлишип кәтти;
Барлиқ күшәндилирим түпәйлидин көзүм кардин чиқиватиду.
9И қәбиһлик қилғучилар, һәммиңлар мәндин нери болуңлар;
Чүнки Пәрвәрдигар жиға авазимни аңлиди.
10Пәрвәрдигар тилавитимни аңлиди;
Пәрвәрдигар дуайимни иҗабәт қилиду;
11Дүшмәнлиримниң һәммиси йәргә қарап қалиду, улар зор паракәндичиликкә дучар болиду;
Туюқсиз кәйнигә йенип хиҗаләттә қалиду.