40-күй •••• Ағриқниң дуаси
1-2Нәғмичиләрниң бешиға тапшурулуп оқулсун дәп, Давут язған күй: —
Ғериб-аҗизларға ғәмхорлуқ қилған киши нәқәдәр бәхитлик-һә!
Еғир күнләрдә Пәрвәрдигар униңға панаһ болиду.
3Пәрвәрдигар уни қоғдап, уни аман сақлайду;
У зиминда туруп бәхитияр яшайду;
Сән уни дүшмәнлириниң ихтияриға чүшүрмәйсән!
4Орун тутуп зәиплишип ятқинида, Пәрвәрдигар униңға дәрман болиду;
Сән униң ятқан орун-көрпилирини раслап түзәштүрүп турисән.
5Мән илтиҗа қилип: — «И Пәрвәрдигар, маңа меһриванлиқ көрсәткәйсән,
Җенимға шипалиқ бәргәйсән;
Чүнки мән алдиңда гуна қилдим» — дедим.
6Дүшмәнлирим мән тоғрилиқ: —
«У қачанму өлүп, нами-нәсли қуруп кетәр?» — дәп маңа яманлиқ тиләйду.
7Бириси мени көргили кәлгән болса,
У алдамчи сөзләрни қилиду;
Улар кәйнимдин көңлидә шумлуқ топлап,
Андин сиртларға чиқип шу ишларни тарқитип по атиду;
8Маңа өч болғанларниң һәммиси маңа қарита өз ара кусурлишиду,
Улар маңа зиянкәшлик қәстидә болиду.
9Улар: «Униң бешиға җин-шәйтандин бир кесәл чаплашти;
Әнди у орун тутуп йетип қалди;
У қайтидин туралмайду» — дейишиду.
10Һәтта сирдишим дәп ишәнгән қәдинас достум,
Мән билән һәмдәстихан болуп тузумни йегәнму маңа пут атти.
11Бирақ Сән Пәрвәрдигар, маңа рәһим қилғайсән;
Дүшмәнлиримдин интиқам елишқа,
Мени турғузғайсән;
12Дүшминимниң үстүмдин ғәлибә қилип шатланмиғинидин,
Сени мәндин сөйүниду, дәп билимән.
13Бирақ маңа кәлсәк, дурус болғанлиғимдин, сән мени йөләйсән;
Сән мени мәңгү Өз һозуруңда қәд көтириткүзүп турғузисән.
14Исраилниң Худаси Пәрвәрдигарға әбәдил-әбәткичә тәшәккүр-мәдһийә қайтурулғай!
Амин! Амин!