76-күй •••• Дәрдмән дәрдини төкүп тәсәлли тапиду
1-2Нәғмичиләрниң беши Йәдутунға тапшурулған, Асаф язған күй: —
Авазим Худаға көтирилди, мән пәряд қилимән;
Авазим Худаға көтирилди, У маңа қулақ салиду.
3Бешимға күн чүшкәндә, мән Рәбни издидим;
Кечичә қолумни дуаға көтирип, бош қоймидим;
Җеним тәсәллини халимай рәт қилди.
4Мән Худани әсләп сеғиндим, аһ-зар қилдим;
Сеғинип ойлинип, роһум паракәндә болди.
Селаһ.
5Сән мениң көзүмни жумдурмидиң;
Чоңқур ғәшлик илкидә болғанлиғимдин сөзләлмәйттим.
6Мән: «Кона замандики күнләрни,
Қедимки жилларни хиял қилимән;
7Кечиләрдә ейтқан нахшамни әсләймән;
Көңлүмдә чоңқур хиял сүримән» — дедим;
Роһум интилип издимәктә еди;
8— «Рәб мәңгүгә ташливетәмду?
У қайтидин илтипат көрсәтмәмду?
9Униң өзгәрмәс муһәббити әнди мәңгүгә түгәп кәттиму?
Униң вәдиси әвлаттин-әвлатқичә инавәтсиз боламду?
10Тәңри меһри-шәпқитини көрситишни үнтудиму?
У ғәзәплинип Өз рәһимдиллиғини тохтитивәттиму?».
Селаһ.
11-12Андин мән мундақ дедим: — «Бундақ десәм болмайду, бу етиқатимниң аҗизлиғи әмәсму!
Һәммидин Алий Болғучиниң оң қолиниң жиллирини,
Йәни Яһниң қилғанлирини — яд етимән;
Қедимдин буянқи карамәтлириңни әсләймән.
13Сениң барлиқ ишлигәнлириң үстидә сеғинип ойлинимән;
Сениң қилғанлириң үстидә истиқамәт қилимән;
14И Худа, йолуң болса пак-муқәддәсликтидур;
Худадәк улуқ бир илаһ бармидур?
15Мөҗизиләр Яратқучи Илаһдурсән;
Әл-милләтләр ара Сән күчүңни намайән қилдиң.
16Өз билигиң билән Өз хәлқиңни,
Йәни Яқуп вә Йүсүпниң пәрзәнтлирини һөрлүккә чиқарғансән;
Селаһ.
17Сулар Сени көрди, и Худа, сулар Сени көрди;
Титрәк уларни басти,
Деңиз тәглири патипарақ болди.
18Қара булутлар суларни төкүвәтти;
Асманлар зор садасини аңлатти;
Бәрһәқ, Сениң оқлириң тәрәп-тәрәпкә етилди.
19Гүлдүрмамаңниң авази қара қуюнда еди,
Чақмақлар җаһанни йорутти;
Йәр йүзи алақзадә болуп тәврәнди.
20Сениң йолуң океан-деңизларда,
Қәдәмлириң чоңқур сулардидур,
Аяқ излириңни тапқили болмайду.
21Сән қой падисини баққандәк,
Муса вә Һарунниң қоли билән Өз хәлқиңни йетәклидиң».