1Давут язған күй: —

Пәрвәрдигарға атап йеңи нахша ейтиңлар;

Чүнки У карамәт мөҗизиләрни яратти;

Униң оң қоли һәм муқәддәс билиги

Өзигә зәпәр-ниҗат кәлтүрди.

2Пәрвәрдигар Өз ниҗатлиғини аян қилди;

Һәққанийитини әлләрниң көз алдида ашкарә көрсәтти.

3У Исраил җәмәтигә болған меһир-муһәббитини һәм һәқиқәт-садақитини есигә алди,

Зиминниң чәт-яқилириму Худайимизниң ниҗатлиғини көрди.

4Пәрвәрдигарға авазиңларни көтириңлар, пүткүл йәр йүзи;

Тәнтәнә қилип авазиңларни көтириңлар, нахша ейтиңлар!

5Пәрвәрдигарға чилтар челип нахша ейтиңлар,

Чилтар билән, күйниң садаси билән!

6Канай һәм сүнай авазлири билән,

Падиша болған Пәрвәрдигар алдида тәнтәнә қилиңлар;

7Деңиз-океан һәм униңға толған һәммә җуш уруп,

Җаһан һәм униңда яшаватқанлар шавқунлисун!

8Кәлкүн-ташқинлар чавак чалсун;

Пәрвәрдигар алдида тағлар қошулуп тәнтәнә қилип нахша ейтсун;

9Чүнки мана, У йәрни сорақ қилишқа келиду;

У аләмни адиллиқ билән,

Хәлиқләрни Өз һәқиқәт-садақитидә сорақ қилиду.