1Üçüncü gün, Galile’nin Kana kentinde bir düğün vardı. Yeşua’nın annesi de oradaydı. 2Yeşua da öğrencileriyle birlikte düğüne davet edilmişti. 3Şarapları tükenince Yeşua’nın annesi O’na, “Şarapları kalmadı” dedi.

4Yeşua ona, “Kadın, bunun seninle benimle ne ilgisi var? Benim vaktim henüz gelmedi” dedi.

5Annesi hizmetkârlara, “Size ne derse onu yapın” dedi. 6Orada Yahudiler’in geleneksel temizliği için koyulmuş, her biri seksen ile yüz yirmi litre su alan altı taş küp vardı. 7Yeşua onlara, “Küpleri suyla doldurun” dedi. Böylece küpleri ağzına kadar doldurdular. 8Onlara, “Şimdi biraz alıp şölen başkanına götürün” dedi. Onlar da bunu yaptılar. 9Şölen başkanı, şarap haline gelen suyu tattı. Bunun nereden geldiğini bilmiyordu ama getiren hizmetkârlar biliyordu.

Şölen başkanı güveyi çağırdı. 10Ona, “Herkes önce iyi şarabı sunar, bol bol içildikten sonra da kötüyü çıkarır. Ama sen iyi şarabı şu ana dek sakladın!” dedi. 11Yeşua, bu ilk belirtiyi Galile’nin Kana Köyünde yaptı ve yüceliğini gösterdi. Öğrencileri de O’na iman ettiler.

12Bundan sonra kendisi, annesi, kardeşleri ve öğrencileri Kafernahum’a gidip orada birkaç gün kaldılar. 13Yahudiler’in Pesah Bayramı yakındı ve Yeşua Yeruşalem’e gitti. 14Yeşua sığır, koyun, güvercin satanları ve para bozanları tapınakta otururken buldu. 15İpten bir kamçı yaparak koyunlar ve sığırlarla birlikte hepsini tapınaktan dışarı attı. Para bozanların paralarını çevreye saçıp masalarını devirdi. 16Güvercinleri satanlara, “Bunları buradan çıkarın! Babam’ın evini pazar yerine çevirmeyin!” dedi. 17Öğrencileri, “Evin için gösterdiğim gayret beni yiyip bitirecek” diye yazılmış olan sözü hatırladılar.

18Bunun üzerine Yahudiler O’na, “Bunları yaptığına göre bize nasıl bir belirti göstereceksin?” diye sordular.

19Yeşua onlara, “Bu tapınağı yıkın, üç gün içinde onu yeniden kuracağım” diye yanıtladı.

20Bunun üzerine Yahudiler, “Bu tapınağı inşa etmek kırk altı yıl sürdü! Üç günde mi kuracaksın?” 21Oysa Yeşua’nın sözünü ettiği tapınak kendi bedeniydi. 22Bu nedenle Yeşua ölümden diriltildiğinde, öğrencileri O’nun bu sözünü hatırladılar. Kutsal Yazı’ya ve Yeşua’nın söylemiş olduğu söze iman ettiler.

23Pesah Bayramı’nda, Yeruşalem’deyken, Yeşua’nın yaptığı belirtileri gören birçok kişi O’nun adına iman etti. 24Ama Yeşua bütün insanları tanıdığı için onlara güvenmiyordu. 25İnsana ilişkin kimsenin O’na tanıklık etmesine ihtiyacı yoktu. Çünkü insan yüreğinden geçenleri biliyordu.