1Pesah Bayramı’ndan önceydi. Yeşua, bu dünyadan ayrılarak Baba’ya gideceği saatin geldiğini biliyordu. Dünyada kendisinin olanları hep sevmişti ve onları sonuna dek sevdi. 2Akşam yemeği sırasında, İblis, Simon oğlu Yahuda İskariot’un yüreğine Yeşua’yı ele verme düşüncesini koymuştu. 3Yeşua, Baba’nın her şeyi kendisine teslim ettiğini, Tanrı’dan çıkıp geldiğini ve yine Tanrı’ya döneceğini biliyordu.

4Yemekten kalktı, giysisinin üstlüğünü bir kenara koydu, bir havlu alıp beline sardı. 5Sonra leğene su koyup öğrencilerin ayaklarını yıkamaya ve beline sardığı havluyla kurulamaya başladı. 6Sonra Simon Petrus’a geldi. Simon, “Efendimiz, ayaklarımı sen mi yıkayacaksın?” dedi.

7Yeşua ona, “Şimdi ne yaptığımı bilmiyorsun, ama daha sonra anlayacaksın” diye yanıtladı.

8Petrus, “Benim ayaklarımı asla yıkamayacaksın!” dedi.

Yeşua ona, “Yıkamazsam, benimle bir payın olmaz” diye yanıtladı.

9Simon Petrus O’na, “Efendimiz, o zaman yalnız ayaklarımı değil, ellerimi ve başımı da yıka!” dedi.

10Yeşua ona, “Yıkanmış kişinin ayaklarının yıkanması yeterlidir, artık o tümden temizdir” dedi. “Siz de temizsiniz ama hepiniz değil.”

11Kendisine ihanet edecek kişiyi bildiği için, “Hepiniz temiz değilsiniz” demişti. 12Ayaklarını yıkadıktan sonra üstlüğünü giyip sofraya oturdu. Onlara, “Size ne yaptığımı anlıyor musunuz? 13 Siz bana ‘Öğretmen’ ve ‘Efendi’ diyorsunuz. Doğru söylüyorsunuz, çünkü ben öyleyim. 14 Eğer ben Efendi ve Öğretmen’ken ayaklarınızı yıkadığıma göre, siz de birbirinizin ayaklarını yıkamalısınız. 15 Size yaptığımın aynısını yapasınız diye size bir örnek gösterdim. 16 Size doğrusunu söyleyeyim, hizmetkâr efendisinden, elçi de kendini gönderenden üstün değildir. 17 Eğer bildiğiniz bu şeyleri yaparsanız, ne mutlu size!” dedi. 18 “Hepiniz hakkında söylemiyorum, ben kimleri seçtiğimi biliyorum. Ama Kutsal Yazı yerine gelmeliydi, ‘Benimle ekmek yiyen bana ihanet etti.’

19 Bunları size gerçekleşmeden önce, daha şimdiden söylüyorum. Öyle ki gerçekleştiğinde benim O olduğuma iman edesiniz. 20 Size doğrusunu söyleyeyim, gönderdiğim kişiyi kabul eden, beni kabul etmiş olur. Ve beni kabul eden de beni göndereni kabul etmiş olur.”

21Bunları söyledikten sonra Yeşua ruhunda derin bir sıkıntı duydu. Şöyle tanıklık etti: “Size doğrusunu söyleyeyim, biriniz bana ihanet edecek.”

22Öğrenciler kimin hakkında konuştuğunu merak ederek birbirlerine baktılar. 23Öğrencilerinden biri, Yeşua’nın sevdiği öğrenci Yeşua’nın göğsüne yaslanmıştı. 24Simon Petrus ona, kimden söz ettiğini Yeşua’ya sorması için işaret etti.

25O da Yeşua’nın göğsüne yaslanmış vaziyette, “Efendimiz, kimdir o?” diye sordu.

26Bunun üzerine Yeşua, “Lokmayı sahana batırıp kime verirsem odur” dedi. Böylece ekmeği batırıp, Simon İskariot’un oğlu Yahuda’ya verdi.

27Yahuda lokmayı alır almaz Şeytan onun içine girdi.

28Sofrada oturanlardan hiç kimse Yeşua’nın ona bu sözleri neden söylediğini anlamadı. 29Para kutusu Yahuda’da olduğundan içlerinden bazıları Yeşua’nın ona, “Bayram için gerekli şeyleri satın al” ya da “Yoksullara bir şey ver’’ dediğini sandılar. 30Yahuda lokmayı alınca hemen dışarı çıktı. Geceydi.

31Yahuda dışarı çıkınca Yeşua, “Şimdi İnsanoğlu yüceltildi ve Tanrı O’nda yüceltildi” dedi. 32 “Eğer Tanrı O’nda yüceltildiyse, Tanrı da O’nu kendinde yüceltecektir. Hem de O’nu hemen yüceltecektir. 33 Çocuklar, bir süre daha sizinle olacağım. Beni arayacaksınız, Yahudiler’e, ‘Gideceğim yere gelemezsiniz’ dediğim gibi, şimdi size söylüyorum. 34 Size yeni bir buyruk veriyorum: Birbirinizi sevin. Benim sizi sevdiğim gibi siz de birbirinizi sevin. 35 Birbirinize sevginiz olursa, bununla herkes benim öğrencilerim olduğunuzu bilecektir.”

36Simon Petrus O’na, “Efendimiz, nereye gidiyorsun?” diye sordu.

37Petrus O’na, “Efendimiz, neden şimdi senin peşinden gelemeyeyim? Senin için canımı veririm!” dedi.

38Yeşua ona, “Benim için canını mı verirsin? Sana doğrusunu söyleyeyim, horoz ötmeden sen beni üç kez inkâr edeceksin.”