— Silerchu, siler némishqa en’enimizni saqlaymiz dep Xudaning emrige xilapliq qilisiler? 4Chünki Xuda: «Ata-anangni hörmet qil» we «Atisi yaki anisini haqaretligenler ölümge mehkum qilinsun» dep emr qilghan. 5Lékin siler: — Herqandaq kishi «Atisi yaki anisigha: — Men silerge yardem bergüdek nersilerni alliqachan Xudagha atiwettim — désila, 6uning ata-anisigha hörmet-wapadarliq qilish mejburiyiti qalmaydu, — deysiler. Buning bilen en’en’englarni dep, Xudaning emrini yoqqa chiqiriwettinglar. 7Ey saxtipezler! Yeshaya peyghember bergen mushu bésharet toptoghra siler toghruluq iken: —
8«Mushu xelq aghzida méni hörmetligini bilen,
Biraq qelbi mendin yiraq.
9Ular manga bihude ibadet qilidu.
Ularning ögetken telimliri peqet insanlardin chiqqan petiwalarla, xalas».
Heqiqiy napakliq
10Andin u xalayiqni yénigha chaqirip, ulargha:
— Qulaq sélinglar hem shuni chüshininglarki, 11Insanni napak qilidighini aghzidin kiridighini emes, belki aghzidin chiqidighinidur, — dédi.
12Kéyin muxlisliri uning aldigha kélip:
— Séning bu sözüngni Perisiyler anglap, uningdin bizar bolup renjigenlikini bildingmu? — dédi.
13Lékin u mundaq jawab qayturdi:
— Ershtiki Atam tikmigen herqandaq ösümlük yiltizidin yulunup tashlinidu. 14Siler ulargha pisent qilmanglar; ular korlargha yol bashlaydighan korlardur. Eger kor korgha yol bashlisa, her ikkisi origha chüshüp kétidu.
— Ey xanim, ishenching küchlük iken! Tiliginingdek bolsun! — dédi. U ayalning qizi shuan saqiyip ketti.
Nurghun késellerning saqaytilishi
29Eysa u yerdin chiqip, Galiliye déngizining boyidin ötüp, taghqa chiqip olturdi. 30Uning aldigha top-top xalayiq yighildi. Ular tokur, qarighu, gacha, cholaq we nurghun bashqa xil késellernimu élip kélip, uning ayighi aldigha qoyushti; u ularni saqaytti. 31Shuning bilen xalayiq gachilarning sözliyeleydighan bolghanliqini, cholaqlarning saqayghinini, tokurlarning mangghanliqini we qarighularning köridighan bolghanliqini körüp, heyran boldi we Israilning Xudasini ulughlidi.
Töt ming ademning toyghuzulushi
Mar. 8:1-10
32Andin Eysa muxlislirini yénigha chaqirip:
— Bu xalayiqqa ichim aghriydu; chünki ular üch kündin béri yénimda boldi, yégüdek bir nersisimu qalmidi. Ularni öylirige ach qayturushni xalimaymen, yolda halidin kétishi mumkin, — dédi.
33Muxlislar uninggha:
— Bu chölde bunchiwala ademni toyghuzghudek köp nanni nedin tapimiz? — déyishti.
34Eysa ulardin: Qanche néninglar bar? — dep soridi.
— Yette nan bilen birnechche tal kichik béliq bar, — déyishti ular.
35Buning bilen u xalayiqni yerde olturushqa buyrudi. 36Andin, yette nan bilen béliqlarni qoligha élip Xudagha teshekkür éytip, ularni oshtup muxlislirigha berdi, muxlislar xalayiqqa üleshtürdi. 37Hemmeylen toyghuche yédi; andin muxlislar éship qalghan parchilarni yighip yette chong séwetni toshquzdi. 38Tamaq yégenlerning sani balilar we ayallardin bashqa töt ming kishi idi. 39U xalayiqni yolgha salghandin kéyin, kémige chüshüp, Magadan yurtining chet yerlirige bardi.
□15:21 «Eysa u yerdin chiqip, Tur we Zidon sheherlirining etrapidiki yurtlargha bardi» — u yer «chet’ellikler» turuwatqan rayon bolup, Mesihning shu yerge bérishtiki meqsiti, öz xelqidin bir waqit ayrilip aram élishtin ibaret bolsa kérek.
□15:26 «Balilarning nénini kichik itlargha tashlap bérish yaxshi emes» — Mesih bu yerde özining deslepki wezipisini, Yehudiylargha xush xewer yetküzüsh, dep tekitleydu. «Kichik itlar» belkim haqaretlik söz bolmay, öydiki arzuluq pistilirini körsitidu. Bu muhim weqe toghrisida «qoshumche söz»imizni körüng.
«uning ata-anisigha hörmet-wapadarliq qilish mejburiyiti qalmaydu, — deysiler. Buning bilen en’en’englarni dep, Xudaning emrini yoqqa chiqiriwettinglar» — Mesihning sözige qarighanda «Xudagha atighan teelluqatlar» téxi atighuchi kishining qolida turghanda, ulardin paydiliniwerse bolatti. Shu kishi belkim Tewrat ustazlirining qollishi bilen «dunyadin ketkinimdin kéyin...» yaki «melum bir mezgildin kéyin...» «ibadetxanigha tapshurimen» dep qesem qilghan bolsa kérek. Yehudiylarning tarixiy xatiriliride shuninggha oxshash köpligen misallar tépilidu. Periysiler ögetken shu hiyle-mikir: «Mal-mülküngni Xudagha atalghan («qurban qilghan») qilghan bolsang, ata-anangdin xewer almisang bolidu» emes, belki «(shundaq qilghan bolsang) xewer élishinggha bolmaydu» dégendek. Ular shübhisizki axirida bu ishtin melum bir payda köridu, elwette.
Mar. 7:13; 1Tim. 4:3; 2Tim. 3:2.
Yesh. 29:13; Ez. 33:31; Mar. 7:6.
«... Ular manga bihude ibadet qilidu. Ularning ögetken telimliri peqet insanlardin chiqqan petiwalarla, xalas» — (8-9-ayetler) «Yesh.» 29:13.
Yesh. 29:13; Mar. 7:6, 7; Kol. 2:18, 20, 22.
Mar. 7:14.
Ros. 10:15; Rim. 14:17,20; Tit. 1:15.
Yuh. 15:2.
Yesh. 42:19; Luqa 6:39.
Mar. 7:17.
Yar. 6:5; 8:21; Pend. 6:14; Yer. 17:9.
«Eysa u yerdin chiqip, Tur we Zidon sheherlirining etrapidiki yurtlargha bardi» — u yer «chet’ellikler» turuwatqan rayon bolup, Mesihning shu yerge bérishtiki meqsiti, öz xelqidin bir waqit ayrilip aram élishtin ibaret bolsa kérek.
Mar. 7:24.
Mat. 10:6; Ros. 13:46.
«Balilarning nénini kichik itlargha tashlap bérish yaxshi emes» — Mesih bu yerde özining deslepki wezipisini, Yehudiylargha xush xewer yetküzüsh, dep tekitleydu. «Kichik itlar» belkim haqaretlik söz bolmay, öydiki arzuluq pistilirini körsitidu. Bu muhim weqe toghrisida «qoshumche söz»imizni körüng.