1[Fili mi, custodi sermones meos, et præcepta mea reconde tibi. Fili, 2serva mandata mea, et vives; et legem meam quasi pupillam oculi tui: 3liga eam in digitis tuis, scribe illam in tabulis cordis tui. 4Dic sapientiæ: Soror mea es, et prudentiam voca amicam tuam: 5ut custodiant te a muliere extranea, et ab aliena quæ verba sua dulcia facit. 6De fenestra enim domus meæ per cancellos prospexi, 7et video parvulos; considero vecordem juvenem, 8qui transit per plateam juxta angulum et prope viam domus illius graditur: 9in obscuro, advesperascente die, in noctis tenebris et caligine. 10Et ecce occurrit illi mulier ornatu meretricio, præparata ad capiendas animas: garrula et vaga, 11quietis impatiens, nec valens in domo consistere pedibus suis; 12nunc foris, nunc in plateis, nunc juxta angulos insidians. 13Apprehensumque deosculatur juvenem, et procaci vultu blanditur, dicens: 14Victimas pro salute vovi; hodie reddidi vota mea: 15idcirco egressa sum in occursum tuum, desiderans te videre, et reperi. 16Intexui funibus lectulum meum; stravi tapetibus pictis ex Ægypto: 17aspersi cubile meum myrrha, et aloë, et cinnamomo. 18Veni, inebriemur uberibus, et fruamur cupitis amplexibus donec illucescat dies. 19Non est enim vir in domo sua: abiit via longissima: 20sacculum pecuniæ secum tulit; in die plenæ lunæ reversurus est in domum suam. 21Irretivit eum multis sermonibus, et blanditiis labiorum protraxit illum. 22Statim eam sequitur quasi bos ductus ad victimam, et quasi agnus lasciviens, et ignorans quod ad vincula stultus trahatur: 23donec transfigat sagitta jecur ejus, velut si avis festinet ad laqueum, et nescit quod de periculo animæ illius agitur. 24Nunc ergo, fili mi, audi me, et attende verbis oris mei. 25Ne abstrahatur in viis illius mens tua, neque decipiaris semitis ejus; 26multos enim vulneratos dejecit, et fortissimi quique interfecti sunt ab ea. 27Viæ inferi domus ejus, penetrantes in interiora mortis.]
Notes
*7:1 Fili mi. Hæc periocha eadem quæ superior plenius explicat.
†7:2 Et legem meam. Tam solerter serva, quæ doceo, quasi nil recti sine his aspicias.
‡7:4 Dic sapientiæ, soror. Sapientiam ecclesiasticæ doctrinæ sororia tibi dilectione conjunge, ut hæc te a pollutione servet hæretica, quæ a vera castitate Ecclesiæ probatur extranea.
§7:6 De fenestra. Patet juxta litteram, etc., usque ad quia deseruit angustam viam quæ ducit ad vitam.
**7:8 Juxta angulum, quia deflectit a rectitudine; et prope viam domus illius graditur: quia a via veritatis declinavit, merito viæ domus meretricis vel hæretici appropiat.
††7:9 In obscuro advesperascente. Quia jam talis per cæcitatem cordis, ad tenebras festinat peccati et damnationis.
‡‡7:10 Et ecce mulier occurrit ornatu illi meretricio. Patent hæc cuncta, etc., usque ad spirituali morte perimit.
§§7:11 Nec valens in domo. Nulla est hæresis, quæ primis contenta sit discipulis hi enim sunt domus ejus, sed semper novos, quos decipiat quærit.
***7:13 Apprehensumque deosculatur juvenem, id est, falsorum verborum blandimentis tentat instabilem. Et procaci vultu blanditur, dicens: Juxta litteram patet, etc., usque ad nam et Dominus ad discipulos: Sed venit hora, ut omnis qui interficit vos, etc. Joan. 16..
†††7:16 Intexui funibus lectulum. Solent lecti, etc., usque ad per quam hæretica mens sensum doctrinæ pestilentis, quasi meretrix thorum facinoris, se texuisse gloriatur.
‡‡‡7:17 Aspersi cubile meum. Promittunt se tales odorem cœlestium habere virtutum, quibus sua suorumque corda, velut funibus cubilia venusta, consecrantur, quasi, Christi bonus odor sumus Deo.
§§§7:18 Veni, inebriemur uberibus. Doctrinæ sanctæ poculis se invicem satiandos jactant hæretici, et virtutum gratia conjungendos, donec eorum gesta lux sequatur æterna.
*7:20 Sacculum pecuniæ secum tulit. Gloriam resurrectionis, immortalitatis decus, quo illius patriæ cives lætificaret et ditaret.
†7:26 Et fortissimi quique interfecti sunt ab ea. Ut ipse Salomon sapientissimus, etc., usque ad qui negaverit errat.
‡7:27 Viæ inferi domus ejus, penetrantes. Sed de Ecclesia Dominus ait: Portæ inferi non prævalebunt adversus eam Matth. 16.. Interiora mortis. Obscuriora et arctiora gehennæ tormenta, quibus hæreticos et fornicatores constat esse mergendos.
Fili mi. Hæc periocha eadem quæ superior plenius explicat.
Et legem meam. Tam solerter serva, quæ doceo, quasi nil recti sine his aspicias.
Dic sapientiæ, soror. Sapientiam ecclesiasticæ doctrinæ sororia tibi dilectione conjunge, ut hæc te a pollutione servet hæretica, quæ a vera castitate Ecclesiæ probatur extranea.
De fenestra. Patet juxta litteram, etc., usque ad quia deseruit angustam viam quæ ducit ad vitam.
Juxta angulum, quia deflectit a rectitudine; et prope viam domus illius graditur: quia a via veritatis declinavit, merito viæ domus meretricis vel hæretici appropiat.
In obscuro advesperascente. Quia jam talis per cæcitatem cordis, ad tenebras festinat peccati et damnationis.
Et ecce mulier occurrit ornatu illi meretricio. Patent hæc cuncta, etc., usque ad spirituali morte perimit.
Nec valens in domo. Nulla est hæresis, quæ primis contenta sit discipulis hi enim sunt domus ejus, sed semper novos, quos decipiat quærit.
Apprehensumque deosculatur juvenem, id est, falsorum verborum blandimentis tentat instabilem. Et procaci vultu blanditur, dicens: Juxta litteram patet, etc., usque ad nam et Dominus ad discipulos: Sed venit hora, ut omnis qui interficit vos, etc. Joan. 16..
Intexui funibus lectulum. Solent lecti, etc., usque ad per quam hæretica mens sensum doctrinæ pestilentis, quasi meretrix thorum facinoris, se texuisse gloriatur.
Aspersi cubile meum. Promittunt se tales odorem cœlestium habere virtutum, quibus sua suorumque corda, velut funibus cubilia venusta, consecrantur, quasi, Christi bonus odor sumus Deo.
Veni, inebriemur uberibus. Doctrinæ sanctæ poculis se invicem satiandos jactant hæretici, et virtutum gratia conjungendos, donec eorum gesta lux sequatur æterna.
Sacculum pecuniæ secum tulit. Gloriam resurrectionis, immortalitatis decus, quo illius patriæ cives lætificaret et ditaret.
Et fortissimi quique interfecti sunt ab ea. Ut ipse Salomon sapientissimus, etc., usque ad qui negaverit errat.
Viæ inferi domus ejus, penetrantes. Sed de Ecclesia Dominus ait: Portæ inferi non prævalebunt adversus eam Matth. 16.. Interiora mortis. Obscuriora et arctiora gehennæ tormenta, quibus hæreticos et fornicatores constat esse mergendos.