Mohammed het duidelik en herhaaldelik ontken dat hy God is. Mohammed het slegs beweer dat hy 'n profeet is — "die seël van die profete" (Koran 33:40). Die kernoortuiging van Islam is Tawhid — die absolute eenheid van God (Allah), wat Sy aard met niemand deel nie. In Islam is die idee dat God 'n mens kan word die ergste moontlike sonde (shirk).

• "Ek is Slegs 'n Man Soos Julle" — Die Koran beveel Mohammed om te verklaar: "Sê, 'Ek is slegs 'n man soos julle, aan wie geopenbaar is dat julle god één God is'" (Surah 18:110). Mohammed het nie beweer dat hy God is nie, het nie bestaan voordat hy gebore is nie, en het nie 'n goddelike aard besit nie.
• Die Goddelikheid van Christus Ontken — Die Koran ontken sterk die Christelike Drie-eenheid en ontken dat Jesus die Seun van God is: "Hulle het sekerlik ongelowig geword wat sê, 'Allah is die Messias, die seun van Maria'" (Surah 5:72). Die Koran sê ook: "Sê nie 'Drie-eenheid' nie... Waarlik, Allah is slegs één God. Verhewe is Hy bo die feit dat Hy 'n seun het" (Surah 4:171).
• Onseker van Sy Eie Verlossing — In skerp kontras met Jesus, het Mohammed onseker gevoel oor wat met hom na die dood sou gebeur. Sahih al-Bukhari 5266 teken aan dat Mohammed gesê het: "By Allah, alhoewel ek die Apostel van Allah is, weet ek tog nie wat Allah met my sal doen nie."

Volgens Islam se mees betroubare bronne, het Mohammed se roeping hom getraumatiseer. Die roeping het fisiese geweld behels en het aanvanklik soos 'n demoniese aanval gelyk. Mohammed het sy vrou en haar Christelike neef nodig gehad om hom te oortuig dat die ervaring van God afkomstig was, omdat hy nie die stem van God direk gehoor het nie.

• Gedruk Tot Hy Nie Kon Asemhaal Nie — Sahih al-Bukhari (Boek 1, Hadith 3) beskryf Mohammed se eerste "openbaring" in 'n grot: "Hy het my omhels en my so styf gedruk dat ek dit nie meer kon verduur nie." Dit het drie keer gebeur. In kontras, toe die engel Gabriël in die Bybel aan Maria verskyn het, het Gabriël saggies gesê, "Moenie bang wees nie" (Lukas 1:30).
• Oortuig Hy Was Demonies Besete — Na sy eerste ontmoeting het Mohammed verskrik huis toe gehardloop. Hy het vir sy vrou Khadija gesê: "Ek is bang vir wat met my mag gebeur." Mohammed het geglo 'n bose gees ('n jinn) het hom beset. Khadija het hom na haar Christelike neef, Waraqa ibn Nawfal, geneem. Hierdie menslike neef het Mohammed oortuig dat die ervaring van God afkomstig was.
• Selfmoord-episodes — Vroeë Islamitiese biografieë (Ibn Ishaq en al-Tabari) teken aan dat Mohammed na hierdie eerste ervaring diep depressief geword het. Hy het herhaaldelik berge geklim en beplan om homself af te gooi. Die verhale sê hy is elke keer gestop. Geen profeet in die Bybel het ooit selfmoord gepleeg nadat hy God ontmoet het nie.

Die Koran beskryf Allah primêr as 'n magtige meester en regter. Allah se liefde dra voorwaardes, mense kan nie Sy besluite bevraagteken nie, en die ontwikkeling van 'n persoonlike "vaderlike" verhouding met Hom is onmoontlik. Die 99 name van Allah beskryf Sy mag, maar die naam "Vader" verskyn nooit.

• Allah Het Nie die Ongehoorsames Lief Nie — Jesus het geleer dat "God die wêreld so liefgehad het" (Johannes 3:16). Die Koran lys egter mense wat Allah nie liefhet nie: "Allah het nie oortreders lief nie" (2:190); "Allah het nie die kwaaddoeners lief nie" (3:57); "Allah het nie die arrogantes lief nie" (4:36); "Allah het nie die korruptes lief nie" (5:64). Jesus het met hierdie presiese soorte mense geëet om hulle te help.
• "Vader" is Godslastering — Om Allah "Vader" te noem, dien as 'n verskriklike belediging in Islamitiese lering. Surah 112 stel: "Hy verwek nie en word ook nie verwek nie." Die Koran ontken sterk dat God 'n seun kan hê of persoonlik as 'n Vader geken kan word. Islam beskou die mees liefdevolle Christelike woord vir God as sy grootste fout.
• Allah's Liefde Moet Verdien Word — In die Koran moet 'n persoon Allah se liefde verdien deur goeie dade te verrig: "Waarlik, Allah het die regverdiges lief" (Surah 9:2). God in Jesus se lering gedra Hom heeltemal anders: "Maar God bewys sy liefde vir ons daarin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was" (Romeine 5:8). God se liefde bestaan voordat ons regverdig optree.

In Islam kan niemand sy eie verlossing waarborg nie. 'n Moslem se toekoms hang af daarvan of sy goeie dade sy slegte dade op Allah se weegskaal op die Oordeelsdag oorskry. Islam voorsien geen Verlosser nie, en geen offer bestaan om vir sondes te betaal nie. Elke persoon staan heeltemal alleen voor Allah — insluitend Mohammed self.

• Verlossing Deur die Weegskaal — Islamitiese lering stel dat Allah elke persoon se dade op die Oordeelsdag sal weeg (Koran 21:47). As die goeie dade meer weeg, gaan die persoon die paradys binne. Indien nie, gaan hulle die hel binne. Islam het geen Verlosser nie. Elkeen staan alleen. Elke Moslem leef met hierdie onsekerheid.
• Mohammed Onseker oor Sy Eie Lot — Sahih al-Bukhari 5266 teken aan dat Mohammed gesê het: "By Allah, alhoewel ek die Apostel van Allah is, weet ek tog nie wat Allah met my sal doen nie." Die stigter van Islam het nie geweet of hy die hemel sou binnegaan nie. Jesus het die paradys aan 'n sterwende misdadiger gewaarborg. Die verskil bly absoluut.
• Die Kruisiging Ontken — Die Koran beweer dat mense Jesus nie gekruisig het nie: "hulle het hom nie gedood nie, en ook nie gekruisig nie; maar [iemand anders] is aan hulle voorgestel om hom te lyk" (Surah 4:157). As die kruisiging nooit gebeur het nie, het geen offer vir sondes betaal nie — wat die mensdom skuldig laat met geen metode vir vergifnis nie.

Mohammed se morele reëls het gefokus op gehoorsaamheid aan die Islamitiese wet (Sharia), die handhawing van lojaliteit aan die Moslemgemeenskap, en die soek van geregtigheid deur wraak. Hy het nie 'n veranderde hart geëis nie; in plaas daarvan het hy uiterlike gehoorsaamheid geëis. Hy het streng verskille vasgestel tussen hoe Moslems ander Moslems behandel en hoe hulle nie-Moslems behandel.

• Die Wet van Vergelding — "En Ons het vir hulle daarin bepaal: 'n lewe vir 'n lewe, 'n oog vir 'n oog, 'n neus vir 'n neus, 'n oor vir 'n oor, 'n tand vir 'n tand, en vir wonde is daar 'n wetlike vergelding" (Surah 5:45). Islamitiese wet beveel wraak, eerder as om dit net toe te laat. In kontras het Jesus beveel: "Draai die ander wang."
• Moenie Nie-Moslems as Vriende Neem Nie — Die Koran waarsku Moslems herhaaldelik daarteen om noue vriendskappe met nie-gelowiges te vorm: "O julle wat glo, neem My vyande en julle vyande nie as bondgenote nie, deur aan hulle liefde te betoon" (Surah 60:1). Kontrasteer dit met Jesus se bevel: "Lief julle vyande."
• Dubbele Standaarde vir Nie-Moslems — Mohammed het beveel: "'n Moslem mag nie gedood word in vergelding vir die doodmaak van 'n ongelowige nie" (Sahih al-Bukhari 3:111). Onder Islamitiese wet het die samelewing die lewens van nie-Moslems minder waardeer. Jesus het egter 'n gehate vreemdeling ('n Samaritaan) die held gemaak van Sy bekendste verhaal oor "liefde vir jou naaste" (Lukas 10:25-37).

Nadat hy in 622 n.C. na Medina verhuis het, het Mohammed 'n politieke heerser en 'n militêre generaal geword. Die toon van sy "openbaringe" het heeltemal verander — van geduldige lyding na aggressiewe oorlog. Binne 100 jaar na sy dood het Islamitiese leërs geweld gebruik om die Arabiese Skiereiland, Persië, Noord-Afrika en Spanje te verower.

• Die Swaard Vers — Koran 9:5 (die "Vers van die Swaard") beveel: "Wanneer die heilige maande verby is, dood die politeïste waar julle hulle ook al vind, en vang hulle en beleër hulle en sit vir hulle hinderlaag in elke hinderlaagplek." Baie Islamitiese geleerdes leer dat hierdie enkele vers meer as 100 vroeëre, vreedsame verse kanselleer.
• 27 Militêre Veldtogte — Mohammed het persoonlik in 27 militêre veldtogte geveg en ongeveer 38 ander strooptogte beveel. Jesus het geen militêre veldtogte gelei nie en het nie 'n wapen besit nie.
• Die Banu Qurayza Slagting — Na die Slag van die Loopgraaf het Mohammed toegekyk hoe sy manne 600–900 mans van die Joodse Banu Qurayza-stam onthoof, en hy het hul vroue en kinders verslaaf (Ibn Ishaq, Sirat Rasul Allah). Islamitiese geleerdes bevestig hierdie gebeurtenis, aangesien hul oudste geskiedenisboeke dit aanteken.

Islam beweer dit het die behandeling van vroue verbeter in vergelyking met antieke Arabië. Mohammed het egter wette en gewoontes ingestel wat mans en vroue fundamenteel ongelyk gemaak het. Islamitiese wet behou vandag hierdie ongelyke wette. Sy persoonlike gedrag het ver onder die morele standaard van Jesus gedaal.

• Huwelik met Aisha op Sesjarige Ouderdom — Mohammed het met Aisha getrou toe sy ses jaar oud was, en hy het seksuele verhoudings met haar aangegaan toe sy nege jaar oud was (Sahih al-Bukhari 5158). Mohammed was destyds ongeveer 52 jaar oud. Jesus het gesê: "Laat die kindertjies na My toe kom" (Mattheus 19:14).
• 'n Vrou se Getuienis die Helfte Waard — Mohammed het geleer dat 'n vrou se getuienis in die hof die helfte van die waarde van 'n man se getuienis dra omdat vroue 'n "tekort aan verstand" besit (Sahih al-Bukhari 2658; Koran 2:282). Verder erf dogters slegs die helfte van die bedrag wat seuns erf (Surah 4:11).
• Mans Mag Hul Vroue Slaan — "Mans is die beheerders van vroue... Wat diegene betref van wie julle ongehoorsaamheid vrees, vermaan hulle, laat hulle dan alleen in die bed, en dan slaan hulle" (Surah 4:34). Jesus het anders op 'n sondige vrou gereageer: "Ek veroordeel jou ook nie. Gaan heen en sondig van nou af nie meer nie" (Johannes 8:11).

Die historiese feite rakende Mohammed en kinders — geheel en al geneem uit Islam se mees betroubare bronne — blyk baie ontstellend te wees. Hierdie aksies is direk in teenstelling met die sagte manier waarop Jesus kinders beskerm het.

• Kinderhuwelik en Seksuele Huweliksbevestiging — Sahih al-Bukhari 5158 teken aan dat Mohammed met Aisha getrou het toe sy ses jaar oud was en seksuele omgang met haar gehad het toe sy nege geword het. Hierdie aksie skend Jesus' sterk waarskuwing teen die benadeling van kleintjies heeltemal.
• Die Banu Qurayza — Seuns Tereggestel — Ná die nederlaag van die Banu Qurayza-stam het die Islamitiese geskiedkundige Ibn Ishaq opgeteken dat soldate seuns wat puberteit as mans bereik het, tereggestel het en die jonger seuns verslaaf het. Die soldate het die seuns' liggame ondersoek om te bepaal wie sou lewe en wie sou sterf.

Toe mense geëis het dat Mohammed 'n wonderwerk moes verrig — soos om die see te skei of water te laat vloei — het hy geweier. Hy het erken hy kort die mag. Die Koran verklaar herhaaldelik dat Mohammed geen wonderwerke verrig het om sy profesie te bewys nie. Moslems beweer dat die Koran self sy enigste wonderwerk is.

• Die Koran Erken: Geen Tekens — "En hulle sê, 'Waarom word tekens nie van sy Heer aan hom gestuur nie?' Sê, 'Die tekens is slegs by Allah, en ek is slegs 'n duidelike waarskuwer'" (Surah 29:50). In teenstelling hiermee was Jesus' wonderwerke so duidelik dat selfs Sy vyande hul werklikheid erken het.
• Mekkane se Uitdagings Is Nooit Beantwoord Nie — Surah 17:90-93 teken aan dat die mense van Mekka wonderwerke geëis het, maar Mohammed het niks aangebied nie. Moses het die Rooi See geskei. Elia het vuur uit die hemel geroep. Jesus het die dooies opgewek. Mohammed het slegs 'n boek geproduseer.
• Latere Hadith Wonderwerke Weerspreek die Koran — Honderde jare nadat Mohammed gesterf het, het Islamitiese tradisies begin beweer dat hy wonderwerke verrig het — soos water wat uit sy vingers vloei of die maan wat gesplits het. Hierdie latere verhale weerspreek die werklike teks van die Koran. Skrywers het hierdie verhale waarskynlik later bygevoeg om Mohammed meer soortgelyk aan Jesus en Moses te laat voorkom.

Mohammed's persoonlike gedrag, volgens Islam's mees betroubare bronne, openbaar 'n man wat soms vriendelik opgetree het maar ook aksies uitgevoer het wat ver onder die morele standaard van Jesus geval het. Frekwent het Mohammed "openbaringe" van God ontvang wat gerieflik sy eie persoonlike probleme opgelos het.

• Openbaringe vir Persoonlike Voordeel — Mohammed het 'n openbaring ontvang wat hom toegelaat het om met sy aangenome seun's eksvrou, Zainab (Surah 33:37), te trou nadat hy 'n aantrekking tot haar gevoel het. Sy volgeling Anas ibn Malik het dit die mees verleentheidwekkende vers in die Koran genoem (Sahih al-Bukhari 7421).
• Gebruik van Gevange Vroue — Ná oorwinnende gevegte het Mohammed sy manne toegelaat om gevange vroue as seksslawe te hou (Surah 4:24; Sahih Muslim 3371), en hy het self aan hierdie praktyk deelgeneem. Jesus het niemand toegelaat om ander uit te buit of te mishandel nie.
• Gebid vir Vyande se Vernietiging — Mohammed het gebid dat God sy vyande sou vervloek en vernietig. Jesus het gebid dat God Sy vyande sou vergewe. Hierdie kontrasterende reaksies beklemtoon die geweldige morele gaping tussen die twee mans.

Mohammed is in 632 n.C. in Medina dood na 'n lang siekte. Hy het Arabië met geweld verower, 'n politieke ryk gebou, en gesterf met rykdom en mag. Hy bly in sy graf.

• Dood Gekoppel aan Gif — Terwyl hy op sy sterfbed was, het Mohammed gekla oor pyn afkomstig van gif wat jare vroeër aan hom gegee is. 'n Joodse vrou het hom vergiftig nadat hy haar familie by Khaibar doodgemaak het (Sahih al-Bukhari 4428). Sy gewelddadige oorloë het direk verband gehou met sy dood.
• Geen Opvolger Aangewys Nie — Mohammed is dood sonder om 'n duidelike leier aan te wys om hom te vervang. Hierdie mislukking het 'n massiewe politieke krisis veroorsaak, wat die eerste Islamitiese burgeroorloë ontketen en die permanente skeuring tussen Sunni- en Shia-Moslems geskep het.
• Onseker oor Sy Eie Lot — Selfs toe die dood genader het, het Mohammed gebid vir vergifnis en genade, onseker oor sy finale bestemming (Sahih al-Bukhari 6511). Op die kruis het Jesus met vertroue verklaar: "Dit is volbring" (Johannes 19:30).

Binne 100 jaar na Mohammed's dood het Islamitiese leërs militêre mag gebruik om die Midde-Ooste, Noord-Afrika, Persië en Spanje te verower. Die godsdienstige en regstelsel wat hy gebou het, het 'n uiters verskillende wêreld gevorm.

• Hoofsaaklik Deur Verowering Versprei — Islamitiese leërs het die meeste van die antieke Christelike kerke in Noord-Afrika vernietig. Islam het hoofsaaklik deur oorlog versprei, eerder as net deur prediking.
• Die Ewige Sunni-Shia Verdeeldheid — Omdat Mohammed versuim het om 'n opvolger aan te wys, het Sunni- en Shia-Moslems eeue lank teen mekaar geveg, wat tallose sterftes veroorsaak het.
• Dood vir die Verlaat van Islam — Mohammed het sy volgelinge beveel om enigiemand wat Islam verlaat, dood te maak (Sahih al-Bukhari 9:84:57). Baie Islamitiese lande straf vandag nog mense met die dood omdat hulle die godsdiens verlaat het. Jesus het nooit iemand beveel om 'n persoon dood te maak omdat hy nie geglo het nie.

Islamitiese gebed (Salat) verskil grootliks van wat Jesus geleer het. Dit funksioneer nie as 'n gesprek nie; in plaas daarvan dien dit as 'n streng ritueel wat vyf keer per dag uitgevoer word. 'n Persoon moet spesifieke Arabiese woorde gebruik en spesifieke liggaamsbewegings uitvoer.

• Vyf Gebede, Spesifieke Posisies — Moslems moet presies vyf keer per dag bid, terwyl hulle staan, buig en hul voorkop op die grond plaas. As 'n persoon 'n fout maak tydens die bewegings of woorde, verloor die gebed sy geldigheid.
• Slegs Arabies — Moslems moet in Arabies bid, selfs al verstaan hulle nie die taal nie. Jesus het geleer dat ware aanbidding uit die hart en die Gees ontstaan (Johannes 4:23-24), eerder as uit die praat van 'n spesifieke taal.
• Gemiste Gebede Is 'n Ernstige Sonde — Mohammed het gewaarsku dat enigiemand wat ophou bid 'n verskriklike sonde pleeg en dalk ophou om 'n Moslem te wees. Jesus het nooit geleer dat die mis van 'n gebed 'n persoon's verhouding met God verbreek nie.

Mohammed het persoonlik slawe besit, gekoop en verkoop. Hy het ook sy manne toegelaat om gevange vroue as seksslawe te hou. Islam's mees betroubare geskiedenisboeke teken hierdie feite aan.

• Mohammed het Persoonlik Slawe Besit — Islamitiese geskiedenis teken die name aan van verskeie slawe wat deur Mohammed besit is, insluitend Zayd en Maria. Islamitiese geskiedenisboeke beskryf hierdie praktyk as heeltemal normaal.
• Seksuele Slawerny Uitdruklik Toegelaat — Die Koran laat mans openlik toe om seksuele omgang te hê met vroulike gevangenes wat tydens oorlog geneem is (Surah 23:5-6). Mohammed en sy volgelinge het aan hierdie praktyk deelgeneem.
• Vroue as Slawinne Geneem Na Stryd — Na 'n geveg het Mohammed sy manne toestemming gegee om seksuele omgang te hê met gevange vroue, selfs al was daardie vroue reeds getroud (Sahih Muslim 3371).

Toe Mohammed in Medina aangekom het, het drie groot Joodse stamme daar gewoon. Hy het probeer om hulle te oorreed om hom as 'n profeet te aanvaar. Toe hulle geweier het, het hy twee van die stamme verdryf en die derde afgemaai.

• Die Verowering van Khaibar — Mohammed het die Joodse stad Khaibar aangeval. Hy het hul tesourier gemartel om versteekte geld te vind, hom doodgemaak, en toe dieselfde nag die man's pragtige jong vrou as sy eie geëis (Sahih al-Bukhari 2520).

Moslems beweer die Bybel het Mohammed's koms voorspel, maar hierdie bewering is onwaar. Verder het sommige van Mohammed's eie voorspellings heeltemal misluk.

• <strong><a class="bible-ref" href="https://biblehub.com/deuteronomy/18-18.htm" target="_blank" data-verse="deuteronomy 18:18" data-display="Deuteronomium 18:18" data-translation="web">Deuteronomium 18:18</a></strong> — Verwys Nie Na Mohammed Nie — Moslems beweer God's belofte aan Moses oor die opwekking van 'n profeet verwys na Mohammed. Die teks sê egter die profeet sal uit die Israeliete, nie die Arabiere, afkomstig wees. Jesus was 'n Israeliet.
• Hooglied van Salomo 5:16 — Nie 'n Naam Nie — Moslems beweer die Hebreeuse woord machmad wat in die Bybel gevind word, vertaal na 'Mohammed.' Dit verteenwoordig egter 'n algemene Hebreeuse woord wat 'begeerlik' of 'lieflik' beteken. Skrywers gebruik dit om vrugte en juweliersware te beskryf, nie 'n persoon's naam nie.
• Mohammed se Mislukte Profesie — Mohammed het voorspel dat sy volgelinge Konstantinopel gedurende hul leeftyd sou verower. Hy was heeltemal verkeerd. Hulle het dit eers 800 jaar later verower. Die Bybel verklaar dat as 'n profeet's voorspelling misluk, hy as 'n valse profeet optree (Deuteronomium 18:22).

In Islam het 'n engel genaamd Gabriël vermoedelik boodskappe aan Mohammed gelewer. Islam doen nie leer dat God binne-in die gelowige woon nie.

• Gedikteeerde Boodskappe — Islamitiese lering stel dat die engel Gabriël die Koran aan Mohammed gedikteer het. Dit behels 'n eksterne boodskap, terwyl Jesus die interne teenwoordigheid van God Self belowe het.
• Vrees vs. Vrede — Mohammed's ontmoetings met die gees het hom verskrik en hom in vrees laat bewe. Toe die Heilige Gees na Jesus gekom het, het die Gees vreedsaam aangekom, soos 'n duif.
• Geen Inwoning van God — Islam leer nie dat God's Gees binne-in gelowiges woon nie. Dit fokus op die navolging van reëls, nie op die bou van 'n persoonlike, innerlike verhouding met die teenwoordigheid van God nie.