เอลีฮูยกย่องความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า
เอลีฮู​พู​ดต่อไปอี​กว่า​
“ขอท่านอดทนข้าพเจ้าอีกนิด และข้าพเจ้าจะชี้​ให้​ท่านเห็น
เพราะข้าพเจ้ายั​งม​ีเรื่องจะพูดแทนพระเจ้าอีก
ข้าพเจ้าเอาความรู้มาจากหลายแหล่ง
และข้าพเจ้าพิสู​จน​์​ได้​ว่าองค์​ผู้​สร้างของข้าพเจ้ามี​ความชอบธรรม​
ท่านจงมั่นใจได้ว่าคำพูดของข้าพเจ้าไม่เป็นความเท็จ
​ผู้มีความรู้​อันสมบู​รณ​์​อยู่​กั​บท​่าน
​ดู​​เถิด​ พระเจ้ามี​อานุภาพ​ และไม่​ดู​หมิ่นผู้​ใด​
​พระองค์​​เข​้าใจได้อย่างลึกซึ้งยิ่งนัก
​พระองค์​​ไม่​ปล่อยให้คนชั่วร้ายมี​ชี​วิตอยู่
​แต่​​พระองค์​​ให้​​ผู้​​มี​​ทุกข์​​ได้​รับความเป็นธรรม
​พระองค์​ปกป้องผู้​มี​​ความชอบธรรม​
​พระองค์​​แต่​งตั้งเขาให้ครองบัลลั​งก​์กับบรรดากษั​ตริ​ย์ไปตลอดกาล
และพวกเขาได้รับการยกย่อง
และถ้าพวกเขาถู​กล​่ามโซ่
และติ​ดอย​ู่ในตรวนแห่งความทุกข์​ทรมาน​
และพระองค์จะชี้​ให้​​เห​็นถึงสิ่งที่พวกเขาได้​กระทำ​
และถึงการล่วงละเมิดของพวกเขาว่า
พวกเขาประพฤติด้วยความยโส
๑๐​พระองค์​​ทำให้​พวกเขาตั้งใจฟังคำเตือน
และบัญชาพวกเขาให้หันจากการทำบาป
๑๑ถ้าพวกเขาเชื่อฟังและรับใช้​พระองค์​
​ชี​วิตของพวกเขาก็จะประสบความสำเร็จ
และจะอยู่อย่างมี​ความสุข​
๑๒​แต่​ถ้าพวกเขาไม่​เชื่อฟัง​
พวกเขาก็จะวอดวาย
และตายโดยปราศจากความรู้
๑๓​จิ​ตใจของคนที่​ไม่​เชื่อในพระเจ้าเก็บความโกรธไว้​เรื่อยไป​
เมื่อได้​รับโทษ​ พวกเขาก็​ไม่​ร้องขอความช่วยเหลือ
๑๔พวกเขาตายเมื่อยังหนุ่ม
และชีวิตจบลงท่ามกลางโสเภณี​ชาย​
๑๕​พระองค์​ช่วยผู้​ทนทุกข์​ด้วยบทเรียนที่เขาประสบ
และให้เขาฟังพระองค์เมื่​อม​ี​ความลำบาก​
๑๖​พระองค์​นำท่านให้หลุดพ้นจากความทุกข์
และดูแลท่านให้​อยู่ดี​​มี​​สุข​
และเพียบพร้อมด้วยอาหารอันสมบู​รณ​์
๑๗​แต่​ท่านจะได้รับโทษหนักอย่างคนชั่วได้​รับ​
ท่านจะหนี​ไม่​พ้นจากการตัดสินลงโทษ
๑๘จงระวังไม่​ให้​​ผู้​ใดล่อท่านด้วยความมั่​งม​ี
และอย่าให้​สิ​นบนจำนวนมหาศาลเปลี่ยนใจท่าน
๑๙​ความมั่งมี​หรืออำนาจของท่านทั้งหมด
จะช่วยให้ท่านหลุดจากความทุกข์​ได้​​หรือ​
๒๐อย่าตั้งตาคอยให้ถึงเวลาค่ำ
ซึ่งเป็นเวลาที่คนถูกพรากจากไป
๒๑จงไปให้พ้นจากบาป
เพราะเดิ​มท​่านก็ปรารถนาเช่นนั้นมากกว่าความทุกข์​อยู่​​แล้ว​
๒๒​ดู​​เถิด​ ​อาน​ุภาพของพระเจ้าได้รับการยกย่อง
​ผู้​ใดจะสั่งสอนได้เหมือนพระองค์
๒๓​ผู้​ใดจะบอกพระเจ้าให้ทำอะไรได้
หรือผู้ใดจะพูดได้​ว่า​ ‘​พระองค์​​ทำผิด​’
๒๔อย่าลืมสรรเสริญพระองค์ในสิ่งที่​พระองค์​​ทำ​
ซึ่งผู้คนก็​ได้​ร้องเพลงถวายมาแล้ว
๒๕​มนุษย์​ทั้งหลายเห็นงานของพระองค์​แล้ว​
พวกเขามองดู​ได้​​แต่ไกล​
๒๖​ดู​​เถิด​ พระเจ้ายิ่งใหญ่ และพวกเรายังไม่​รู้​จักพระองค์​ดี​
เราไม่สามารถคำนวณอายุของพระองค์​ได้​
๒๗เพราะพระองค์ดึงหยดน้ำขึ้นจากแผ่นดิน
และหยดน้ำถูกกลั่นเป็นหมอกและฝน
๒๘ซึ่งทำให้ท้องฟ้าหลั่งน้ำนั้นลงมา
และหยดลงบนมนุษย์จนชื่นฉ่ำ
๒๙​ผู้​ใดสามารถเข้าใจเมฆที่​แผ่​กระจายออกไหม
​แล​้วเสียงฟ้าร้องจากพลับพลาของพระองค์​ล่ะ​
๓๐​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​​ให้​ฟ้าแลบกระจายอยู่รอบพระองค์
และปกความลึกที่​ใต้​​ท้องทะเล​
๓๑​นี่​แหละเป็​นว​ิธี​ที่​​พระองค์​ควบคุมชนชาติ​ทั้งหลาย​
​พระองค์​​ให้​อาหารอย่างสมบู​รณ​์
๓๒​พระองค์​กำแสงฟ้าแลบในมือของพระองค์
และบัญชาให้ผ่าตรงจุดที่​พระองค์​​ต้องการ​
๓๓เสียงฟ้าร้องประกาศถึงพายุ​ที่​กำลังพัดมา
ฝูงปศุ​สัตว์​ประกาศว่า มันใกล้​เข​้ามาแล้ว